Grunnegse Rieders gaan opnieuw naar Oekraïne om weeshuis op te knappen
LEEK - Al drie jaar lang is Oekraïne in de ban van de oorlog tegen Rusland. Medische voorzieningen en levensmiddelen zijn hard nodig in het land. Die hulp komt ook vanuit het Westerkwartier. Voor de vierde keer vertrekken de Grunnegse Rieders namelijk naar Oekraïne om daar de lokale bevolking te helpen. Met een vrachtwagen vol hygiënische middelen en bananendozen gevuld met voedsel gaan ze in april weer de grens over. ‘Als je één keer de warmte en dankbaarheid van de mensen daar hebt kunnen ervaren, ga je door’, zegt Peter van der Molen, één van de chauffeurs van de Rieders. ‘Door onze hulp kunnen we kinderen een eigen thuis geven.’
Van der Molen zit samen met Meindert Tjoelker en Jan-Willem Slotema aan keukentafel. Voor hen ligt een grote bananendoos vol met gebreide sokken en mutsen. ‘Die hebben we gekregen om daar uit te delen’, zegt Slotema. ‘Daarnaast hebben we voor de aankomende reis 2000 potten soep van de Kleinste Soepfabriek gekregen. Die gaan we uitdelen aan gezinnen en soldaten aan het front. Ook hebben we 2500 kilo aardappelen gekregen van een bouwboer. Aardappelen zijn goud in Oekraïne, omdat ze daar bijna niet meer te krijgen zijn.’ Ziekenhuis Nij Smellinghe heeft daarnaast bedden en ademhalingsapparatuur beschikbaar gesteld en er zijn al tientallen dozen met hygiënische middelen en knuffels verzameld. ‘We zijn zo dankbaar voor deze hulp.’
Hulp bieden aan de inwoners in Oekraïne is nog steeds hard nodig, zien de Grunnegse Rieders. In 2023 gingen het team van tien vrienden voor de eerste keer de grens over. Met maar liefst vier bussen en een vrachtwagen geladen met dertig ton aan hulpgoederen wisten ze een grote groep blinden en hulpbehoevenden te helpen. Ook werden goederen gebracht bij een hospice, dat door de lokale hulporganisatie Open Door Foundation gefinancierd werd. De bewoners verbleven er in erbarmelijke omstandigheden. Reden voor de Rieders om in 2024 terug te keren en het gebouw te renoveren en isoleren. Daarnaast knapten ze datzelfde jaar een weeshuis op. ‘Toen we in oktober vorig jaar terugkwamen, waren we benieuwd hoe we het zouden aantreffen’, zegt Tjoelker. ‘Maar alles zag er nog pico bello uit. Alles was nog steeds heel netjes en er was goed op de nieuwe spullen gepast.’
Grunnegse Rieders delen de bananendozen uit in Oekraïne
Diezelfde dankbaarheid bleek uit een uitnodiging die de groep kreeg van de burgemeester. ‘We werden uitgenodigd voor een bezoek aan het lokale ziekenhuis. De bedden die ze daar gebruikten waren zeer oud en versleten. Toen hebben we ze blij kunnen maken met de nieuwe bedden die we van Nij Smellinghe hadden meegekregen’, vertelt Slotema. ‘We kregen zelfs nog een filmpje van de burgemeester en de directeur toegestuurd waarop ze ons bedankten en lieten weten hoe blij ze waren.’
Voor de aankomende reis staat opnieuw een belangrijk project op de planning: het meubileren van een tweede weeshuis in Ternopil. Tijdens de eerdere reis is het eerste weeshuis waarin negen weeskinderen wonen namelijk al onder handen genomen. Nu is het tijd voor de tweede, waarin veertien weeskinderen en twee pleegouders wonen. ‘Alle kinderen zijn door de oorlog hun ouders verloren’, vertelt Van der Molen. ‘Mensen denken soms dat onze hulp een druppel op de gloeiende plaat is, maar als je daar bent zie je echt waarvoor je het doet. Door alle donaties hebben wij het opknappen van twee weeshuizen en de hospice kunnen realiseren. Als we niks zouden doen, zou er ook niks gebeuren.’
De mannen kijken ernaar uit om weer hulp te kunnen bieden. Toch blijft de reis niet zonder gevaar: ‘Het thuisfront blijft het verschrikkelijk vinden’, zegt Slotema met een glimlach. ‘Je gaat natuurlijk wel naar een land waar oorlog is. De gebieden waar wij heengaan zijn relatief veilig, maar we moeten altijd bewust blijven van eventuele gevaren.’ Van der Molen voegt daaraan toe: ‘Vooral de eerste keer was het spannend wat we zouden aantreffen. Maar het leven van de mensen in Oekraïne gaat gewoon door. Waar wij zitten, reageren ze zelfs niet eens op het luchtalarm. Toen die ‘s nachts afging, sliep iedereen gewoon door. Dat is in de grote steden wel anders, waar ze wel de schuilkelder gelijk ingaan.’ De dankbaarheid van de mensen zorgt ervoor dat de mannen terug blijven keren: ‘Wij zijn de enige die daar de handen uit de mouwen steken. Door ons is het hospice opgeknapt en hebben de weeskinderen daar een echt thuis.’
Grunnegse Rieders samen met de kinderen van het weeshuis
Natuurlijk zijn er ook dingen die indruk maken: ‘In elk dorp is een monument gebouwd voor alle oorlogsslachtoffers’, vertelt Slotema. ‘Als je door de dorpen rijdt, zie je allemaal foto’s van gesneuvelde militairen en op de begraafplaatsen wapperen Oekraïense vlaggen. Dat soort dingen maken zeker indruk.’ Van der Molen voegt daaraan toe: ‘Het geeft een dubbel gevoel. Aan de ene kant proberen de inwoners door te gaan met hun leven, terwijl er op slechts 500 kilometer hard gevochten wordt.’
Voordat de Grunnegse Rieders beginnen aan hun tocht, organiseren ze nog speciale actiedagen in de Westerkwartierse supermarkten. Op 21 en 22 maart worden er in de Poiesz in Tolbert en Zevenhuizen, De Albert Heijn in Leek en de Jumbo aan het Groot Winkelplein in Leek artikelen ingezameld. ‘Met één gevulde bananendoos kan een gezin drie weken vooruit’, vertelt Slotema. ‘We hopen dat de inwoners ons hierbij willen helpen.’ Op 21 maart duurt de actie van 09:00 tot 21:00 uur en op 22 maart van 09:00 tot 17:00 uur. ‘Donaties zijn daarnaast ook van harte welkom. We zijn namelijk bezig om twee bussen te realiseren voor de weeshuizen. Totaal kosten de beide bussen 20.000 euro. Helaas hebben we nog niet voldoende financiën, maar we hebben alle hoop en vertrouwen dat ook deze keer door donaties het gaat lukken.’ De mannen zijn erg dankbaar voor iedereen die hen helpt bij hun reizen: ‘Zonder alle vrijwilligers waren we nergens’ Doneren aan de Grunnegse Rieders kan via NL92 RABO 0320 0198 29 t.n.v. Stichting Grunnegse Rieders.
