Woongroep Toermalijn al 20 jaar een warm thuis voor haar bewoners

RODEN - Woongroep Toermalijn vormt al sinds 17 september 2005, een warm thuis voor zes bewoners met een meervoudige handicap.  Toermalijn is gevestigd aan de Eldersveld in Roden en is ooit ontstaan vanuit een ouderinitiatief. Samen zetten zij, toentertijd, de schouders eronder om voor hun kinderen een harmonieus thuis te creëren. Door financiën te halen uit het Persoons Gebonden Budget (PGB), fondsen te werven en medewerking te ontvangen van de gemeente Noordenveld, werd de woongroep werkelijkheid en viert Toermalijn dit jaar haar twintigjarig jubileum. Janna is één van de ouders die allen actief zijn bij de woongroep: ‘We vieren de verjaardag van Toermalijn ieder jaar, maar dit jaar is toch wel een bijzonder verjaardag.’ En daar wordt instemmend op geknikt door de andere ouder, Marijke en de twee begeleidsters Mariëtte en Annabel. 

Wanneer je de straat komt binnenrijden, valt Eldersveld 44 niet meteen op als een bijzondere woning in de wijk. In eerste instantie is het een normaal woonhuis, als alle andere daar omheen. Slechts het bordje aan de voorzijde verraadt dat Toermalijn hier gehuisvest is. De groep bestaat uit 6 jongvolwassenen, vier meiden en twee jongemannen, variërend in leeftijd van 25 tot 38 jaar. Het huis ademt bij binnenkomst al gemoedelijkheid en straalt sfeer uit. De deuren in de hal verwijzen naar de gezamenlijke ruimte en de appartementen op de benedenverdieping. Het wordt al snel duidelijk tijdens het gesprek dat een woonvorm, als deze, nog slechts één van de weinigen is in Nederland. ‘Het is nu zelfs haast onmogelijk om nog een woongroep als Toermalijn op te starten’, zegt Janna. ‘De regelgeving is steeds zwaarder geworden, de tegemoetkomingen worden steeds lager en doordat er helaas in het verleden ook wel eens sprake was van woonvormen die niet zich niet aan de regels hielden, werd het afleggen van verantwoording alleen maar meer. Dat is spijtig, want je gunt ieder kind een woonvorm als Toermalijn.’ 

Het bestuur bestaat uit de ouders van de kinderen, die in samenspraak met de begeleiders, alles zelf regelen. Alleen voor het aannemen van personeel en het bekostigen ervan, krijgen ze bijstand van Stichting Vanboeijen. De bewoners betalen zelf huur voor hun appartement en zijn verantwoordelijk voor inrichting en dagelijks onderhoud. De energierekening en de huishoudkosten betalen ze gezamenlijk. Dat doen ze vanuit hun Wajonguitkering. Er zijn op dit moment 13 begeleiders aanwezig op de groep. Annabel is al 11 jaar werkzaam bij de Toermalijn. ‘En ik zou ook niet meer anders willen, wanneer het gaat om een baan in de zorg. Ik vind het vooral belangrijk dat ik échte zorg kan leveren en tijd heb voor de bewoners. Bij Toermalijn kan dat.’ Collega Mariëtte knikt hierop bevestigend. Zij werkt inmiddels zes jaar bij Toermalijn. ‘Ik zou echt niet meer terug kunnen naar een zorginstelling. Wij zouden ook nog wel graag een paar extra collega’s hier willen hebben bij Toermalijn, daar is nog ruimte voor. Maar door de gemoedelijke werksfeer hier is het voor ons nu nog makkelijker op te vangen, als wanneer je in een instelling werkt.’ De begeleiders draaien ‘s ochtends een dienst van 07.00 uur tot 10.00 uur en ‘s middags begint weer een nieuwe dienst. ‘De bewoners worden ‘s ochtends gewekt en klaargemaakt om naar de dagbesteding te gaan, vier dagen per week. Dit zijn verschillende locaties’, legt Mariëtte uit. ‘En wanneer ze ‘s middags thuiskomen gaan we gezellig met elkaar thee drinken en beginnen we alvast met het eten voor te bereiden. Dat is altijd een leuk moment, want soms staan er dan ook gewoon vier rolstoelen om je heen’, lacht ze. ‘De bewoners kunnen dit niet zelfstandig en wij nemen dan ook uitgebreid de tijd om dit met hen samen te doen.’ 

Wanneer de bewoners een dagje vrij zijn, gaat de begeleiding er vaak op uit. ‘Je hebt dan even één-op-één tijd’, zegt Annabel. ‘Dat is heel waardevol en geeft ook rust. De meisjes vinden het leuk om te tutten en een van de jongens vindt bijvoorbeeld een handmassage heel fijn. Of we gaan met ze zwemmen, fietsen of lekker wandelen. Wij kunnen zorg leveren, naar vraag van de bewoner.’ Op twee bewoners staat bij Toermalijn, één begeleider. En dat geeft rust, want in instellingen moet deze aandacht vaak verdeeld worden over soms wel zes bewoners. ‘We brengen veel tijd met elkaar door en kennen elkaar ook door en door. De contacten met de ouders zijn heel goed en wanneer er iets is, staan we voor elkaar klaar’, zegt Annabel. Ook moeder Marijke knikt hierop instemmend. Haar zoon Kaj zit inmiddels veertien jaar bij de woongroep. ‘Alles verloopt hier zoveel mogelijk, zoals het bij hen thuis ook zou verlopen. Wanneer ze nu af en toe naar huis gaan is dat een uitje, hier bij Toermalijn komen ze weer thuis. We zijn heel dankbaar dat dit op ons pad is gekomen’, geeft ze aan. 

Op dit moment zijn ze volop bezig met de voorbereidingen voor hun jubileum. ‘We hebben zeker iets te vieren met elkaar en doen dit dan ook op gepaste wijze voor de bewoners’, geven ze alle vier aan. Op vrijdag 12 september, van 15.30 uur tot 17.30 uur, wordt het vooral een gezellig samenzijn. En daar genieten ze nu al van, aan hun gezichten te zien. ‘We hebben een draaiorgel in de straat staan, er komt een clown, we hebben ballonnen, stoepkrijt en ook bellenblaas, want daar zijn ze gek op’, lacht Janna. Om het feest compleet te maken hebben ze ook de familieleden van de bewoners uitgenodigd, zijn de buren van harte welkom en is eenieder die bij hen betrokken is binnen de organisatie, uitgenodigd. ‘We hebben er zin in’!