Klaas Smid blikt terug op tien jaar burgemeesterschap

NOORDENVELD - Klaas Smid is tien jaar burgemeester van de gemeente Noordenveld. Smid staat bekend als de man met de snor, maar ook als de man die zich volledig inzet voor het cultureel erfgoed in Veenhuizen. ‘Het verwerven van de werelderfgoedstatus is toch wel een van de hoogtepunten geweest de afgelopen jaren.’ Van het bezoek aan de vele jubilea aan huwelijken tot de tragische dood van Annemieke: Smid blikt terug op zijn tien jaar als burgemeester. En die zijn volgens hem voorbijgevlogen.
Op een grote archiefkast in het kantoor van Smid springt een groot, donkergekleurd boek in het oog. ‘’De Kolonieman’’ luidt de titel van het boek. ‘Wel erg taai om door te lezen’, lacht Smid. ‘Maar ik heb er veel van opgestoken.’ Bij het praten over de geschiedenis van de regio, wordt hij gelijk enthousiast. ‘Er is hier zoveel gebeurd in de regio. Eigenlijk is het te veel om op te noemen. Als ik daar allemaal boeken over wil lezen, ben ik over twintig jaar nog niet klaar.’
Tien jaar geleden volgde Smid, Hans van der Laan, op als burgemeester van Noordenveld. ‘Ik herinner me de eerste keer dat ik de raadszaal binnenstapte nog als de dag van gisteren. Ik viel gelijk met mijn neus in de boter, want ik moest gelijk als voorzitter van de raadsvergadering optreden.’ Hij vertelt dat het in het begin nog even wennen was om in een andere gemeente te werken. ‘Oorspronkelijk komen we natuurlijk uit Hoogeveen, dus de eerste weken ben ik nog elke dag op en neer gereden. We hebben zelfs nog een tijdje op Camping Ot en Sien gestaan, zodat ik dichtbij het gemeentehuis was.’
Een mooie herinnering aan vervlogen tijden? ‘Absoluut niet, ik werk hier nog altijd met veel plezier. De mensen zijn hier gemoedelijk en we leven hier in een prachtig gebied.’ Hij is over de zomermaanden dan ook vaak te vinden op de fiets in en rondom de uitgestrekte natuurgebieden. ‘Daar kan ik echt van genieten.’ Waar hij nog meer van kan genieten en waar Smid niet over uitgeraakt praat, zijn de bezoekjes aan de echtparen die al tientallen jaren getrouwd zijn. ‘Die mensen stellen het erg op prijs als je even een praatje komt maken en een gebakje komt mee-eten. Ze delen altijd de leukste verhalen.’
Een persoon blijft hem in het bijzonder voor altijd bij. ‘Een van de eerste bezoekjes bracht ik aan de honderdjarige mevrouw Van der Sleen. Ze was nog goed bij de tijd en wist soms dingen te vertellen waar ik nog niet vanaf wist.’ Elk jaar keerde hij terug naar haar woning om de verjaardag van deze bijzondere vrouw te vieren. Helaas overleed ze een paar jaar geleden. Als herinnering aan staat er een prachtige foto van haar in het kantoor van Smid.
Toch kende zijn tijd als burgemeester ook dieptepunten. Zo staat de brute moord op de 30-jarige Sandra Stoppelenburg uit Roden nog altijd vers in zijn geheugen gegrift. ‘Ik krijg gewoon weer kippenvel als ik daaraan terugdenk. Vreselijk!’ Ook de ellende met de aardbevingen en de coronaperiode hebben een negatieve stempel gedrukt op het burgemeesterschap van Smid. ‘Je merkt echt dat de maatschappij is verhard na die periode. Nu valt die ontwikkeling hier gelukkig nog wel enigszins mee, maar je kunt er helaas niet omheen. Aan de gevolgen van de aardbevingen heeft hij nog wel een positieve draai kunnen geven. ‘Daar hebben we ervoor kunnen zorgen dat inwoners toch recht hebben gehad op een uitkering vanuit de NAM.’
Terugkijkend op de afgelopen tien jaar komt er telkens één aspect van Smid naar voren: hij is gewoon al die tijd lekker zichzelf geweest. ‘Ik denk dat dat wel een van de belangrijkste eigenschappen is van een burgemeester. Geen gekke dingen, maar gewoon recht door zee.’ Toch zit er ook een keerzijde aan het vervullen van die functie. ‘Ik ontvang regelmatig bedreigingen aan mijn adres. Ik vind het belangrijk om zoveel mogelijk zichtbaar te zijn en zoveel mogelijk mensen te spreken, maar helaas kun je nooit iedereen tevreden stellen in de politiek.’
Smid zal de komende twee jaren in ieder geval nog actief zijn als burgemeester van de gemeente Noordenveld. Of hij nog voor een derde termijn zal gaan, is nog niet duidelijk. ‘Voorlopig ga ik nog altijd met plezier naar mijn werk.’



