Een seniorenband met passie voor Ierse en Schotse Volksmuziek (video)

PEIZE - De passie voor de traditionele Ierse en Schotse volksmuziek spat er vanaf bij de bandleden van “Autumn Flowers”. De band is ontstaan in 2021 en bestaat uit vier muzikanten die verschillende muziekinstrumenten bespelen. Daarnaast krijgen ze hulp van twee personen die het geluid en de techniek voor hen bedienen. De enthousiaste senioren treden geregeld op en brengen ballads, pubsongs, folkmusic en Keltische songs ten gehore. ‘Maar we geven tijdens een optreden ook graag een presentatie over de Ierse geschiedenis en zingen dan bijpassende ballads’, geven ze aan. 

De band heeft geen vaste oefenruimte. Ze repeteren één keer per week, afwisselend, bij de bandleden thuis. Vandaag vindt de repetitie plaats in Peize bij Froukje. In de woonkamer staat hun uitrusting al klaar en genieten de bandleden net even van een heerlijk kopje thee met iets lekkers. Ze hebben het duidelijk goed voor elkaar en dragen ook vooral veel gezelligheid binnen de groep uit. ‘In 2021 zijn Tinie en ik begonnen met het zingen van een Nederlands repertoire’, vertelt Froukje. ‘Maar uiteindelijk wilden we liever over op Engelstalig.’ En om het Engelstalig nog iets specifieker kracht bij te zetten, kozen ze voor Ierse en Schotse Volksmuziek. ‘Dat komt vooral bij mij vandaan’, vertelt Tinie. ‘Mijn man Martin en ik zijn echte Ierland fans!’ En daarbij kijkt ze naar de overkant van de tafel, waar Martin bevestigend knikt. Hij is één van de twee personen die verantwoordelijk is voor het geluid en de techniek. ‘Ja, ik ontkwam er niet aan om ook mijn steentje bij te dragen aan de band’, lacht hij. ‘Maar ik zie het niet als verplichting hoor. We hebben het gezellig met elkaar en daar geniet ik van.’

Op de vraag waar de naam “Autumn Flowers” vandaan komt, kijken de twee dames elkaar even lachend aan. ‘We zijn dan wel senioren, maar zitten allemaal nog in de bloei van ons leven. We voelen ons gewoon nog te jong om al stil te gaan zitten, ook al zijn we dan allemaal al wel met pensioen. Behalve Susan dan, die werkt nog.’ Aan het hoofd van de tafel zit Susan, die zich in 2023, na 14 jaar wonen in Schotland, bij de band aansloot. ‘Mijn moeder is Iers en ik ben opgegroeid in een Ierse wijk in het noorden van Engeland met enorm veel muziek om me heen’, en daarbij verraadt ook meteen haar accent, haar afkomst. De vierde muzikant van de band is Gert Jan, die in 2021 aansloot. ‘Froukje en ik kenden elkaar van een koor en de muziek die zij speelden leek mij ook wel heel erg leuk’, geeft hij aan. En daarna valt het even stil, want tot vorig jaar waren ze met vijf muzikanten. ‘In 2022 kwam ook Abe bij de band, maar hij is ons helaas in november ontvallen’, vertelt Tinie. ‘Een groot gemis’, geeft Els aan, die naast haar man Gert Jan zit. Zij is samen met Martin verantwoordelijk voor geluid en techniek. ‘Ik doe het met veel plezier, maar heb besloten dat ik straks wil stoppen. Het zou mooi zijn wanneer er iemand anders voor mij in de plaats komt.’ 

Ze hebben inmiddels ongeveer 50 optredens mogen verzorgen. ‘Ik denk dat we gemiddeld ongeveer 15 optredens per jaar verzorgen. We blijven dan wel bij voorkeur een beetje in het noorden. We zijn overal voor in! Van een optreden voor de Vrouwen van Nu tot aan een optreden tijdens Koningsdag. Maar we hebben ook opgetreden in kerken en tijdens wandeltochten. We vinden eigenlijk alles wel inspirerend en zouden nog best wel wat meer variatie aan onze optredens willen toevoegen’, licht Gert Jan toe. En terwijl hij dit uitspreekt, komen er allemaal verhalen op tafel, van hun belevenissen tijdens optredens. Het is Tinie die afsluit met haar verhaal. ‘We waren in Ierland en daar trad een straatmuzikant op, een Nederlandse jongen. Ik ben op hem afgestapt en heb gevraagd of ik met hem mee mocht zingen. Daar ben ik nog steeds heel trots op, dat ik dat zomaar heb gedurfd. Ik dacht bij mijzelf: die mensen hier kennen mij toch niet!’ En er klinkt gelach van de rest. Ze hebben het verhaal vast al vaker gehoord, maar de passie waarmee Tinie het vertelt, zorgt ervoor dat iedereen weer meegeniet. ‘Ik heb toen de nummer 1 van de Ierse liederen ten gehore gebracht; The Fields of Athenry.’ En dit is een mooi moment om op te staan en allemaal hun instrumenten ter hand te nemen, want bij het denken aan dat nummer wordt het weer tijd om te gaan spelen.

Dan wordt ook meteen duidelijk dat ze van alle markten zijn voorzien, binnen hun band en ook diverse instrumenten kunnen bespelen. Zo is Tinie naast zang ook bedreven met de bodhrán, een Ierse lijsttrommel. Zingt Froukje ook vrolijk mee en bespeelt ze afwisselend de banjo, mandoline en ukelele en Gert Jan is de man van de gitaar en de mannenstem van het viertal. Susan swingt in het midden en bespeelt de viool, de piano en voegt haar prachtige stem ook toe. En dan klinken de eerste noten van de nummers die zij zo graag ten gehore brengen en delen met hun publiek. Gepassioneerd en een genot om naar te mogen kijken en naar te luisteren! Binnenkort komen ze naar Roden en geven ze een optreden tijdens het jubileum van de Vrouwen van Nu, op 25 maart, in Op De Helte. Voor meer informatie over de band: autumnflowers.nl