Van lijstduwer tot luisterend oor: Jeroen Westendorp over politiek met een hart

RODEN - Hij staat op plek 17 van de ChristenUnie-lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen op 18 maart. Als voormalig wethouder van Noordenveld (2018-2022) en met zestien jaar ervaring in de lokale politiek, brengt Jeroen Westendorp waardevolle ervaring mee naar de campagne. De lijstduwer werd geboren in Hindeloopen en groeide op in Zuidlaren. Zijn moeder was raadslid voor het CDA, en maatschappelijke betrokkenheid kreeg hij met de paplepel ingegoten. Toch startte hij zijn loopbaan niet in de politiek: Westendorp studeerde sociale geografie aan de RUG en begon zijn carrière als aardrijkskundeleraar.

Politiek is voor Westendorp een middel te kijken hoe we voor elkaar zorgen, hoe we met elkaar omgaan en hoe we samen kunnen bepalen waar het heengaat. Hij ziet dit ook terugkomen in de drie kompaspunten van de ChristenUnie: verbinding, verscheidenheid en vertraging. Voor Westendorp is vooral dat eerste woord cruciaal. ‘Het gaat niet om digitaal contact, maar om elkaar echt in de ogen kunnen kijken. Zodat je niet alleen woorden naar elkaar stuurt, maar woorden ook echt ontvangt.’ Verscheidenheid betekent voor hem durven kiezen. ‘Je moet ongelijk investeren om uiteindelijk gelijke kansen te bieden. Een Peize is geen Norg, en een Roderwolde geen Veenhuizen. Accepteer dat je niet iedereen tegelijkertijd kunt helpen.’ En vertraging? ‘Af en toe eens wat langer in de koffie roeren,’ lacht hij. ‘De overheid hoeft niet elk probleem op te lossen. Gebruik de kracht van de gemeenschap. Het dorpenfonds is daar een mooi voorbeeld van.’

Politiek met de rug naar de raad

Westendorp pleit voor wat hij ‘ombudspolitiek’ noemt: luisteren naar inwoners en hun zorgen vertalen naar politieke actie. ‘Je moet met je rug naar de raadszaal politiek bedrijven. Eropuit en luister. En koppel ook terug wat je met signalen hebt gedaan. Want dan is er pas echt contact.’ Een praktisch voorbeeld: gladheidsbestrijding die stopt nu op de gemeentegrens. ‘Maar inwoners denken niet in gemeentegrenzen. Die willen gewoon veilig van A naar B kunnen.’ Hij noemt ook de kerstbomen die niet meer opgehaald worden. Ze liggen nu her-en-der in weilanden. Maak daar zinvolle afspraken over zodat onze inwoners er wat aan hebben, dat is de kern van goede ombudspolitiek.

Veerkracht in een wereld vol prikkels

Als het gaat om zorg voor kwetsbaren, kiest Westendorp voor het thema mentale gezondheid. De informatieovervloed en sociale media creëren volgens hem een vertekend beeld van de werkelijkheid. ‘Jongeren spiegelen zich aan een werkelijkheid die niet klopt. Dat levert stress en prestatiedruk op.’

De ChristenUnie-boodschap is helder: ‘Jij bent wie jij bent, en dat is meer dan genoeg. Het leven hoeft geen aaneenschakeling van hoogtepunten te zijn. Vallen hoort bij het leren – of je nu leert fietsen of leven. Je staat weer op en gaat door: veerkracht’
Van Veenhuizen tot Peize: de ChristenUnie wil alle kernen bedienen. ‘Nummer drie van onze lijst komt uit Veenhuizen,’ benadrukt Westendorp. ‘Het gemeentehuis staat in Roden, maar dat moet niet bepalen waar de meeste energie naartoe gaat. De kracht zit in de dorpen zelf – die moet je omarmen.’
Met beide Pakes als boer is rentmeesterschap een waarde die de lijstduwer van jongs af aan op het erf leerde kennen. ‘Zij zeiden: als God niet geeft, belandt er niks op je bord. Boer en natuur zijn elkaars vrienden, niet elkaars vijanden. Die twee horen bij elkaar, juist ook in Noordenveld.’ Hij ziet kansen ‘Er zijn genoeg boeren bezig met bloemrijke akkerranden en korte ketens. Zet die op een podium.’
De politieke betrokkenheid kreeg Westendorp thuis mee. ‘De boodschap was: als je ergens wat van vindt, moet je niet langs de zijlijn staan schreeuwen, maar in het veld stappen en meedoen.’ Dat past bij de ChristenUnie als betrokken, bedreven en betrouwbare partij. Over lijsttrekker Geranda de Haan: ‘Zij heeft het hart op de goede plek, en heeft oog voor wat echt telt. Zij is het gezicht van de ChristenUnie.’ En voor alle kiezers heeft Westendorp nog een boodschap: ‘Ga stemmen, met je hoofd en je hart – juist nu in die volgorde.’