Hospice Vredeborgh Leek zoekt vrijwilligers
LEEK - Hospice Vredeborgh Leek opent zaterdag 1 juni haar deuren voor het publiek. Vrijwilligers van de Hospice geven antwoord op al je vragen. Hoe en wanneer kom je in een hospice terecht? Wat kun je daar aan zorg verwachten en hoe is de organisatie geregeld? Het hospice is een bijna thuis huis waar mensen in de laatste fase van hun bestaan afscheid nemen van hun leven en hun dierbaren. Een huis waarin spanning, verdriet, onbegrip en machteloosheid is, maar waar ook wordt gelachen, waar tederheid, liefde en opbeurende woorden zijn, waar het leven verdicht is tot de kern van zijn bestaan. De eigen wensen van de gasten staan voorop en zorg is altijd beschikbaar. Om dit alles mogelijk te maken hebben ze een team van vrijwilligers klaar staan - in samenwerking met professionele zorgverleners - die 24 uur per dag aanwezig zijn en waar de gast centraal staat tijdens de laatste fase van hun leven.
Marian de Vroomen is coördinator van de Hospice in Leek en trots op “haar” vrijwilligers. ‘We hebben inmiddels een team van 55 vrijwilligers die diensten draaien van vier uur in het tijdsbestek van 07.00 uur - 23.00 uur. Per dienst draaien er twee vrijwilligers. In de ochtend, avond en nacht is er een zorgmedewerker aanwezig. De inhoud van de diensten variëert per dag. Dat kan gelegen zijn aan vele factoren, de wensen van de gasten, de hoeveelheid bezoek, de taken in het huishouden die volbracht moeten worden, maar vooral ook het schakelen in het zelf oplossen van situaties waar je tegenaan loopt. Elke dag verschilt. Onze vrijwilligers moet je zien als vervangende mantelzorgers. Ze bieden een luisterend oor waar nodig aan de gasten en hun familie, maar zorgen er ook voor dat de huishoudelijke taken worden volbracht die bij de gast thuis ook zouden worden volbracht. Dan denk je aan: eten koken, de was draaien, strijken of een spelletje doen. We doen alles voor de gast, want hij of zij staat centraal. In het team welke we nu hebben zit ook veel diversiteit . Je hebt doeners en je hebt denkers, praters en niet praters. Als vrijwilliger mag je gebruik maken van je eigen kwaliteiten en dat zorgt samen voor een stabiel team. Wel zouden we nog graag wat meer vrijwilligers erbij krijgen. Aan welke kwaliteiten je moet voldoen? Je moet vooral empathie hebben voor de gast en je zelf kunnen wegcijferen Je moet kunnen aanvoelen wat de gast wenst en die grenzen dan ook respecteren. Verder is binnen het team ook belangrijk dat je je flexibel kunt opstellen. Er wordt een rooster opengezet voor de komende drie maanden waarin je kunt aangeven welke diensten je kunt draaien, maar het is ook fijn wanneer je een keer kunt schakelen wanneer er onverwacht iemand uitvalt.’ Ook tijdens weekenden en feestdagen gaan de diensten gewoon door.
Herman en Hillie zijn twee van de 55 vrijwilligers die nu bijna een jaar bij de Hospice zijn aangesloten. Beide met een heel andere achtergrond, maar met een zelfde visie en missie en gevoel als het gaat om de gasten. ‘De gast staat centraal en wij als vrijwilligers vinden het vooral een eer dat wij hem of haar mogen begeleiden tijdens die laatste dagen of weken. Dat geeft een heel voldaan gevoel.’ zegt Herman. De samenwerking binnen het team voelt voor hen beide als een “warm bad”. Hillie geeft aan dat ze een achtergrond heeft in de hulpverlening en veelal solo heeft gewerkt. ‘Ik vond het daarom best spannend om in een team te gaan werken, maar dat was na twee keer inwerken geen enkel probleem meer. Ik ben blij met de stap die ik heb gezet hierin.’ Herman daarentegen is gewend aan de groepsdynamiek vanuit zijn achtergrond, want hij heeft altijd voor defensie gewerkt. Ook hun insteek om als vrijwilliger bij de Hospice aan de slag te gaan is er één van twee totaal verschillende werelden. ‘Ik kon vervroegd met pensioen bij defensie en ben toen eerst nog een eigen bedrijf begonnen, maar moest daar voor mijn gezondheid mee stoppen. Mijn schoonzus werkte al voor een ander hospice - één op grotere schaal met meerdere kamers - en dat trok mij wel. Ik ben mij er in gaan verdiepen en gaan googelen. Hier bij de Hospice spreek het mij vooral aan dat het klein en huiselijk is. Op dit moment volg ik twee documentaires en daarin vind ik de verwerking nadien ook vooral heel belangrijk. Nabestaanden moeten met een goed gevoel kunnen terug kijken op de laatste fase van hun dierbare, dat is goed voor hun herdenken en gedenken.’ Hillie heeft gekozen voor het werken in de hospice doordat ze meerdere verliezen heeft meegemaakt en dat stuk zorg eromheen altijd heeft gemist. Iemand die er voor je is en waar je mee kunt praten. Iemand waarmee je kunt praten. Wij praten met de gasten, maar er ook familieleden hebben vaak behoefte aan een gesprek of een luisterend oor. Daar doen je het voor en dat geeft vooral heel veel voldoening. Er zijn is het belangrijkste uitgangspunt.’
Hillie had vanmorgen dienst en zij was voor de eerste keer aanwezig bij het overlijden van een gast. Het raakt je wanneer je zo die laatste minuten mee maakt, maar je weet ook dat het goed is zo. Dan ben ik ook blij met mijn collega’s bij wie ik mijn emoties na die tijd kwijt kan.’ Hillie geeft aan dat ze ook weleens de zogenoemde “Pareltjes” met elkaar delen. ’Een gast die weet dat hij nog maar een paar uur te gaan heeft. We hebben elkaars handen vastgepakt en elkaar in de ogen aangekeken, zonder veel woorden afscheid genomen. Toen mijn dienst erop zat wilde ik afscheid nemen van z’n vrouw en haar strekte wensen. Ik zag ze samen buiten in het zonnetje zitten. Ze hielden elkaars handen vast en keken elkaar diep in de ogen. Ik besloot rustig weg te gaan. Prachtig moment. Een moment om niet te verbreken.’
Herman heeft inmiddels twee keer een overlijden meegemaakt. ‘Dat raakt je, zeker weten, maar ik kan die emotie makkelijker van mij af laten glijden wanneer ik de deur hier achter mij dicht doe. Ik kan mijn eigen grenzen goed bewaken dat heb ik denk ik ook wel geleerd bij defensie. Het is uiteraard ook afhankelijk van jouw band met een gast en leeftijd doet ook heel veel met je hoor. Ik vind het vooral een eer dat ik er bij heb mogen zijn. “leven toevoegen aan dagen in plaats van dagen toevoegen aan leven”, het is fijn daar onderdeel van uit te hebben mogen maken.’
Het respecteren van de normen en waarden van de gast is heel belangrijk. Dat kan afwijken van jouw eigen normen en waarden. ‘Velen hebben niet echt een beeld bij het werken in een Hospice en daarom is het vooral belangrijk dat je eerst vier keer met een dienst meeloopt met twee vrijwilligers alvorens je zelfstandig met een collega aan de slag kan,’ zegt de Vroomen. Daarnaast krijgt elke vrijwilliger een training waarbij je via elearning informatie en filmpjes krijgt, die daarna besproken worden tijdens de training. De ervaringen die je inmiddels hebt opgedaan in het Hospice en de ontwikkeling als persoon en als team worden in de basistraining meegenomen. Wanneer je dit bespreekt in groepsverband kijk je daardoor soms ook heel anders tegen iets aan.’ De trainingen zijn waardevol voor de vrijwilligers en ook de binding die ze hebben met elkaar is een groot goed binnen de hospice. Elk jaar zijn er diverse thema momenten, intervisie of een teamtraining. Het is fijn als je daarbij aanwezig wilt zijn. ‘We hopen dat er meer mensen open willen staan om vrijwilliger te worden bij de Hospice en een paar mannen erbij zou ook erg leuk zijn.’ aldus Hillie
