Voorwoord Maria

Werken in een mannenwereld doe ik niet, maar werken met mijn man in mijn werkwereld, wél. Ons indrukwekkende rijtje met verdiensten bestaat bijna op de kop af uit 18 jaar samen, 13 jaar getrouwd en daartussenin al 15 jaar samenwerkend. 

Werken met degene die je liefhebt, kan weleens uitdagend zijn. Als ik me afvraag welke omschakeling moeilijker is: die van lief naar zakenpartner of andersom, kan ik daar geen eenduidig antwoord op geven. Er zijn van die dagen dat het thuisfront eigenlijk meer aandacht verdient dan het krijgt en ik als manlief in een zakelijke bespreking uitwijdt, zomaar in mijn hoofd kan afdwalen naar waarom hij nou niet even die stofzuiger erdoor getrokken had. Andersom kan het ook maar zo zijn dat het avondeten nét iets te weinig draait om de verhalen van de kinderen en we uitgebreid nog even doorvergaderen over planningen en werkzaamheden.

Anderen vragen zich weleens af of we elkaar dan niks meer te vertellen hebben ‘s avonds, maar niks is minder waar. Er gebeurt bijna elke dag zoveel op kantoor dat we geregeld een hele dag beiden aan het werk zijn geweest, maar lang niet van alles waar de ander zich druk om maakte op de hoogte zijn. 

De echte win-win vind ik het feit dat een van de mensen van wie ik het meeste hou in deze wereld - die drie dochters van ons horen natuurlijk ook in dit rijtje - eigenlijk altijd om me heen is. Dat hij zo’n groot deel uitmaakt van hetgeen waar ik blij van word, dat we samen successen boeken en nieuwe plannen smeden. Ook als het allemaal niet van een leien dakje gaat, kunnen wij er zo samen in ons kantoor vaak wel om lachen. Misschien is dit wel de enige reden waarom we het runnen van ons bedrijf vol kunnen houden.

Op kantoor zijn wij overigens net zoveel getrouwd als thuis, waardoor in veel van onze zakelijke gesprekken en afspraken toch wat perikelen van thuis doorsluimeren. Soms letterlijk in de vorm van een kind dat binnenwalst of ziek op de bank in ons kantoor ligt, soms in de verhalen die al snel even een afslag nemen naar basisschoolperikelen of al die dieren die wij thuis hebben rondlopen. Wie denkt dat wij het zakelijke niet beheersen, heeft het mis; ook hierin weten wij elkaar soms feilloos aan te vullen en kunnen wij het spel heel goed spelen. Om daar later thuis bij het avondeten nog even hard om te lachen. Of samen in ons ongenoegen smoren.

Met een eigen bedrijf sijpelt er veel van de zaak door in het privé. Als je werk ook je leven en misschien wel je levenswerk is en je dit ook nog eens samen met je levenspartner doet, is dat ook niet per se een straf. In de zomer echter, gaat die knop he-le-maal om. Zodra wij de auto instappen richting Italië, zijn wij opeens gewoon Wildo en Maria met drie dochters op de achterbank. Ook wij mijmeren dan weleens over het allemaal anders doen, maar betrappen ons altijd op één constante in de plannen. Elkaar. 

Ik heb mijn zomermmman al gevonden, maar heb er voor de lezers een aantal fijne exemplaren op een rijtje gezet deze Blos! En als we het dan hebben over hoge temperaturen en een mannenwereld: lees het verhaal van brandweervrouw Joyce. Die overigens ook met háár man een bedrijf runt. Veel leesplezier en een fijne zomer! Met of zonder man!