Nieuwe column theaterdirecteur Jacob Frolich: Componist

Een paar jaar geleden sprak een van de bestuursleden van de Vrienden van het NNO enorm enthousiast over het werk van de componist Mahler. Mooi vind ik dat, als iemand zo bevlogen over muziek kan praten. Hij en zijn vrouw bleken dan ook echt fans te zijn.
Vorig jaar ontdekte ik dat die bevlogenheid zelfs heeft geleid tot een zelf gecomponeerd muziekstuk. Carine, de vrouw van dat bestuurslid kwam door haar belangstelling voor Gustav Mahler het nichtje van die beroemde componist op het spoor: Alma Rosé (1906-1944).
Gegrepen door Alma’s levensverhaal, geboren in Wenen en overleden in Auschwitz, schreef Carine artikelen voor het blad van de Mahlerstichting. Telkens als ze met een artikel bezig was, klonk er muziek in haar hoofd. Dit leidde tot het componeren van de Alma Rosé Suite.
Het leek mij geweldig om deze Suite in De Winsinghhof te laten horen en benaderde de componiste. Zij vertelde mij het volgende over het stuk: “Het is een werk geworden dat bestaat uit verschillende gestileerde dansvormen, een zogenaamde suite. Ik heb hiervoor gekozen omdat ik zo de dansen uit de periode van Alma kon verwerken die ook gangbaar waren in Midden-Europa, zoals de polonaise, csardas en wals. Deze suite ligt qua klassieke muziekstijl tussen romantiek en impressionisme. Heel toegankelijk dus.” Daar hou ik van: toegankelijke klassieke muziek. Ik heb het op ons programma gezet en ben dan ook erg blij dat we samen mogen gaan genieten van deze muziek. Het is een bijzonder concert, want het stuk is nog maar één keer eerder uitgevoerd.
Heel eerlijk gezegd kende ik Alma Rosé niet. Gelukkig is er Google en ik vond het volgende. Ze is geboren in 1906 in Wenen, was een begenadigd violiste. Haar moeder was Justine Mahler, de lievelingszus van de bekende componist/dirigent Gustav Mahler. Vader was de vooraanstaand concertmeester van de Wiener Philharmoniker, Arnold Rosé. In het welgestelde, muzikale gezin van joodse afkomst waarin Alma opgroeide, was zij voorbestemd om violiste te worden. Zij bereikte als violiste grote hoogten, samen met haar echtgenoot. Na de annexatie van Oostenrijk door Nazi-Duitsland kwam er een kentering in haar leven. Met haar vader week zij uit naar Engeland, maar kreeg daar geen vergunning om als soliste te werken, waardoor zij naar Nederland verhuisde. Na de Duitse inval in Nederland probeerde zij in 1942 naar Zwitserland te vluchten, maar ze werd in Dijon door de Gestapo opgepakt. Alma belandde uiteindelijk in Auschwitz waar zij gedwongen werd het meisjesorkest te dirigeren. Ze overleed op 4 april 1944 in Auschwitz aan de gevolgen van een voedselvergiftiging.
Toen ik dit las, snapte ik Carina de Winter wel. Een zeer muzikale familie spreekt enorm tot de verbeelding en inspireert tot het schrijven van muziek. De Alma Rosé Suite wordt op zondag 19 november om 14.00 uur in ons theater uitgevoerd. U bent van harte welkom om ook te komen luisteren!
Jacob Frölich
Directeur/Programmeur
Theater & Cinema de Winsinghhof



