Het was ook het jaar van Mijntje en de actie van Wil: ‘Alle lezers hebben me enorm verrast met de steun’

Afbeelding
Foto: eigen foto
NIEUW: het Weekendverhaal Cultuur

Nieuw is het Weekendverhaal; elke zaterdag om 10 uur online te vinden. Zo’n moment om even lekker met een kop koffie erbij rustig te gaan zitten. Verhalen over inwoners die impact maken, die een goed verhaal te vertellen hebben of die zich op bijzondere wijze inzetten. Perfect voor het weekend dus.

RODEN/ZEVENHUIZEN – Mijntje Perk groeide op in Zevenhuizen. Van een jeugd altijd buiten ontwikkelde ze zich tot een actieve en sportieve jonge vrouw die altijd op zoek was naar een nieuwe uitdaging. Wás, want in 2019 komt haar leven op zijn kop te staan als haar gezondheid haar in de steek laat. Een jarenlange zoektocht eindigt bij de ziekte van Lyme, al wil de medische wereld dit niet erkennen. Mijntje begint aan een hele nieuwe uitdaging: die van de weg naar genezing. Haar neef – Rodenaar Wil Paping – gaf Mijntje dit jaar een enorme steun in de rug met zijn eigen uitdaging: het lopen van het Pieterpad in tien dagen. Hiermee haalde hij maar liefst 20.500 euro voor Mijntje. 

Zo ongelofelijk, geweldig en fantastisch.’ Het mag duidelijk zijn, de actie heeft ontzettend veel voor Mijntje betekend. Aan het einde van dit jaar is het een fijne periode om op terug te blikken. ‘Ik wil alle lezers graag bedanken voor hun lieve woorden, gebaren en steun. Groots!! Jullie hebben mij echt enorm verrast’, laat Mijntje weten. ‘Ik kijk regelmatig naar de prachtige foto’s en filmpjes van Wil en naar jullie berichtjes. Het raakt me echt enorm. Zo veel mensen die aan me denken en me steunen. Het was een rollercoaster; tranen en blijdschap van van alles bij elkaar.’ Enorm trots is ze op haar neef. ‘Wil verdient echt een speciaal dankjewel. Woorden schieten echt te kort.’

Met het forse bedrag wat Wil bij elkaar liep heeft Mijntje inmiddels enkele behandelingen kunnen ondergaan. Ze heeft al een lange weg achter zich. Waar het precies mis is gegaan, is haar niet duidelijk. ‘Ik ben een enorm buitenmens. Eerder was ik zeer sportief, energiek en avontuurlijk. Ik trok er graag op uit. Ik maakte hutten-trektochten en was fanatiek trailrunner. Altijd liep ik; door de bossen, de duinen of de bergen. Ik weet niet welke tekenbeet alles heeft veroorzaakt’, blikt ze terug. ‘Tijdens een van mijn mooie tochten of in de achtertuin? Wie zal het zeggen. Ik was altijd alert op beten en heb er altijd accuraat op geanticipeerd.’ Haar leven staat sindsdien op zijn kop. ‘De gevolgen zijn enorm. Een groter verschil tussen het leven van een fanatieke marathonloopster die soepel 50km in de bergen loopt en dat van een vrouw die aan bed gekluisterd is, is er niet. Je kunt je niet voorstellen hoe het is om jaren niet te kunnen lopen, zitten en praten. Het blijft onwerkelijk, maar de keiharde waarheid.’

De weg die Mijntje nog voor de boeg heeft, is alles behalve makkelijk. ‘Het feit dat ik zowel bij reguliere artsen als instanties niet word gehoord heb ik, hoe moeilijk ook, inmiddels naast me neergelegd. Dat probeer ik althans, want keer op keer word ik er mee geconfronteerd en moet ik een strijd leveren, terwijl ik ernstig ziek in bed lig met veel pijn. Zo heb ik keihard thuiszorg en huishoudelijke hulp nodig, maar krijg ik het niet. Ik kan me daar enorm boos om blijven maken, maar ik doe liever dat wat goed voelt en waar ik blij van word. Maar ja’, vervolgt ze, ‘het gebrek aan kennis over Lyme is een enorm probleem in Nederland. Het blijft ook bizar dat ik net zoals vele anderen mijn behandelingen met name uit het buitenland moet halen en alles uit eigen zak moet betalen. Daarnaast is er voor Lyme geen vast behandelplan. Bij chronische Lyme is het een grote zoektocht. Iedereen is uniek en heeft zijn eigen symptomen. Een behandeling moet hierop aansluiten en is voor iedereen anders. Zelf blijf ik puzzelstukjes vinden die op hun plek vallen.’

Momenteel ondergaat ze SOT-behandelingen. SOT staat voor Supportive Oligonucleotide Technique. ‘Een geavanceerde behandeling waarbij een ander stuk in het DNA van een pathogeen wordt geplaatst zodat deze zich niet meer kan voortplanten en uiteindelijk na maandenlang 24/7 bestrijden sterft’, aldus Mijntje. Ze heeft alle behandelingen van dit jaar gehad en het is nu afwachten hoe deze aanslaan. Het echte effect is zichtbaar na een volgend bloedonderzoek. ‘Ik hoop deze in het voorjaar te kunnen laten uitvoeren. Ik ben in elk geval ontzettend blij dat ik nu iets meer prikkels kan verdragen en ik langzaam iets meer woordjes kan laten horen! Een verademing! Met name voor mijn ouders en broers. Het zijn kleine ieniemini stapjes, die vragen om heel veel innerlijke kracht.’ Daarnaast moet Mijntje nog altijd haar energie sparen. ‘Mijn dagen staan volledig in het teken van eten, suppletie tot me nemen, fysiotherapie, me voorbereiden op behandelingen en vooruit kijken. Behandelingen en steun heb ik voorlopig nog keihard nodig. Wanneer de behandelingen aanslaan hoop ik energie terug te krijgen. Alleen dan kan ik me de komende maanden volledig gaan focussen op spieropbouw en leren meer te kunnen zitten en staan.’ 

Ondanks alles blijft ze positief vooruit kijken: ‘Ik kijk er naar uit om op termijn weer te kunnen wandelen en fietsen door de prachtige omgeving in Zevenhuizen waar ik ben opgegroeid. Ik heb veel mooie herinneringen aan deze omgeving. Ik zat op school op ‘t Veenpluis en later op het Nienoordcollege (De Borgen) in Leek voor ik naar Groningen ging om te studeren. Ik speelde korfbal bij Sparta, zat later op Atletiek bij Argo’77 in Roden (Groningen Atletiek) en had verschillende bijbaantjes bij hotels en restaurants in Roden. Ik zou het ontzettend leuk vinden om buurt- en dorpsgenoten weer te ontmoeten.’ De steun die ze voelde rond de actie van Wil heeft haar verrast. ‘Lieve lezers; inmiddels heb ik dankzij jullie hulp en dat van vele anderen enkele behandelingen gehad. Mijn dank is groot, écht enorm groot! Dank jullie wel!!’ laat Mijntje weten. ‘Ik heb dromen te over en weet dat mij een toekomst vol mooie avonturen wacht. Elk mini stapje in die richting voelt als een grote sprong vooruit.’

Mijntje is te volgen via haar eigen blog: www.freemijntje.wordpress.com/blog. Hier is ook te lezen hoe het mogelijk is Mijntje te sponsoren of contact met haar op te nemen.

UIT DE KRANT