‘Het pad wat je beloopt, heb ik gisteren voor je plat gestampt’

Afbeelding
Cultuur

RODEN - Alwin Bisschop heeft zijn eerste boek gelanceerd. Een autobiografisch boek. De masseur uit Roden neemt de lezer mee in de periode van zijn jeugd toen hij traumatische dingen meemaakte. Meerdere keren werd hij als jonge jongen seksueel misbruikt, de laatste keer bijna tot de dood erop volgde. Hij besloot op zijn zestiende de gebeurtenissen en de manier waarop hij ermee omging vast te leggen in een boek, met de bedoeling er, later, andere slachtoffers mee te kunnen helpen. Ook beschrijft hij de worsteling in de zoektocht naar zijn eigen identiteit en erachter komt dat hij op mannen valt. De multomap met op de typmachine getypte verhalen, verdween toen het klaar was naar zolder. Tot hij het in 2021 onder het stof vandaan haalde. Een korrel zout in de suikerpot, heet het boek.

De titel beschrijft hoe hij zich voelde als jonge jongen. Anders dan de meeste anderen. In 1986 begon hij te schrijven, 16 jaar oud. Twee jaar later had hij zijn leven op papier, stopte het weg en las het daarna nooit weer. Toen hij in 2021 in coronatijd naar Kasteel Slangenborg in Doetinchem vertrok voor een ‘retraite’ (‘moet je niet zo zwaar opvatten hoor, het was meer dat ik wat tijd voor mezelf wilde’) besloot hij het manuscript mee te nemen en het over te schrijven. Hij werd geconfronteerd met zijn eigen boosheid. Geregeld waren de punten zo hard ingedrukt dat er een gat in het papier zat.

Zoektocht 

Het eerste deel van het boek gaat over zijn lange zoektocht naar liefde en identiteit, in een tijd dat daar amper iets over te vinden was. ‘Ik had verkering met een meisje. Van haar vader moest ik om twaalf uur naar huis. Ik weet nog dat ik steeds naar de klok keek en dacht ‘wanneer mag ik naar huis’. Ik lag wel wat te zoenen maar voelde er niks bij.’ Bisschop vervolgt: ‘We woonden in Andijk, een klein christelijk dorp in Noord-Holland. Ik vroeg me af of ik de enige was. Ik was benieuwd hoe ik mannen kon ontmoeten die hetzelfde voelen. En: bestaan die wel? Toen begon de zoektocht naar mezelf. Ik bracht de Parool rond, toen nog een middagkrant. Daar zag ik een contactadvertentie staan van een man die een man zocht. Het werd mijn eerste contact met mannen. Het was een gekke tijd. Vóór Aids nog. Het is gelukkig altijd goed gegaan. Ik nam mijn moeder in vertrouwen, vertelde dat ik homo was. In mijn herinnering reageerde ze positief: als jij maar gelukkig bent. Maar toen ik mijn verhalen terug las bleek dat helemaal niet zo te zijn. ‘Dat valt me van je tegen. Ik hoop niet dat je met jongens thuiskomt’, las ik. Kennelijk had ik het weggestopt. Dat is later allemaal goed gekomen. Ze is altijd heel lief geweest voor mijn partners.’

In de tweede helft van het boek beschrijft Bisschop de gruwelijke gebeurtenissen in zijn leven. Op zijn tiende, twaalfde en zeventiende wordt hij seksueel misbruikt. Tijdens die laatste keer werd hij gegijzeld. ‘Ik had me aangesloten bij een gespreksgroep voor homoseksuele mensen. Ik durfde mijn verhaal te vertellen. Een man uit de groep, 45 was hij, kon me wel helpen, zei hij. Ik was 17. Hij vroeg me mee te komen naar zijn huis. Ik moest seksuele handelingen verrichten. Daarna sloot hij me op. Ik moest van hem houden, anders liet hij me niet gaan. Het verhaal is zo absurd, dat mensen me niet geloofden. Ik was gewoon op zoek naar aandacht, zo werd het afgedaan. Toen heb ik mezelf beloofd om er nooit meer over te praten. Dat heb ik gedaan. 35 jaar lang.’

Bisschop typte zijn geschreven verhalen over en ‘kleedde ze aan’. Aan goede vrienden liet hij het lezen, onder wie dominee Walter Meijles uit Roden. ‘Mensen reageerden enthousiast. Ze hebben me heel erg gestimuleerd om het boek uit te brengen. Walter heeft het boek helemaal geredigeerd. Daar ben ik hem dankbaar voor. Het boek gaat niet alleen over een jongen die homo is, maar ook hoe hij omgaat met wat hem overkomen is. Gevoelens zijn niet slecht, goed of slecht is wat we ermee doen. Ik heb altijd gedacht: anderen maken dit ook mee. Vooral meisjes. Hoe ik dit een plek heb gegeven, kan anderen helpen. En de zoektocht naar identiteit, vraagstukken over jongens die zich vrouw voelen of andersom, zich buiten de groep voelen staan, zijn ook in deze tijd actueel. Het pad wat je beloopt, heb ik gisteren voor je plat gestampt, zeg ik wel eens.’ Alwin Bisschop ziet zijn hoofd als een grote villa met allemaal zolderkamertjes. ‘Ik geloof erin, door iets weg te zetten op zolder en je het zo af en toe eens bezoekt, dat het daar blijft zitten. Psychotherapeuten willen het vaak de deur uit werken, de gebeurtenissen bij het grofvuil zetten. Ik denk dat je alleen op reis kunt als je een volle koffer hebt.’

Een korrel zout in de suikerpot is verkrijgbaar bij Boekhandel Daan Nijman, Bruna, Marikari en de DA drogist in Norg en via uitgeverijsowelu.nl.

UIT DE KRANT