Voorzittershamer in andere handen bij korfbalvereniging Sparta

ZEVENHUIZEN – Bob van der Velde legt na 8 jaar voorzitterschap bij zijn geliefde korfbalvereniging Sparta de hamer neer. In Anton Harkema, net als Van der Velde ondernemer, heeft hij een goede opvolger gevonden. Korfbal zit in de genen bij beide heren. Voor Van der Velde is het na 8 jaar tijd voor iets rustiger vaarwater. Voorzitter zijn kost best veel tijd als je het goed wilt doen, zegt hij. Maar een andere weg is er niet: je doet het goed of niet. Zijn opvolger denkt daar gelukkig precies hetzelfde over.
Al als kind was Bob van der Velde betrokken bij de Zevenhuister korfbalclub. Later, na zijn studie, pakte hij de korfbal opnieuw op om zich aan te sluiten bij ‘midweekkorfbal’, spelen in competitieverband op een doordeweekse avond. Vanzelfsprekend gingen ook zijn kinderen korfballen bij Sparta. Het is zoals het gaat. Korfbal is een familiesport. Er ontstaan huwelijken op het korfbalveld. Toen Van der Velde aan de zijlijn stond om bij zijn zoon te kijken werd hij gevraagd of hij misschien op de clubkas wilde passen. Dat ging ongeveer zo: jij bent accountant en dus kan je mooi penningmeester worden. ‘Als je kind bij een club speelt, doe je iets voor die club. Dus dat vond ik prima. Toen de voorzitter vertrok, was ik zelfs een tijdje penningmeester én voorzitter. Dat heb ik met veel plezier gedaan. Het kostte veel tijd, maar het leverde ook veel plezier op.’
Van der Velde blikt terug op een hectische periode waarin veel tegelijk gebeurde en een hoop is bereikt. Het nieuwe MFC noemt hij het absolute hoogtepunt. ‘Een positieve aardverschuiving. Voor de zaal moesten we altijd uitwijken naar omliggende dorpen. Nu spelen we zowel in de zaal als op het veld op dezelfde plek. Het MFC heeft de club veel gebracht, een positieve boost: de laatste 2 jaren melden zich maar liefst zo’n 40 nieuwe leden aan!. Zeker was het ook even wennen. Beide kantine-verenigingen (ook de voetbalclub maakt gebruik van het MFC, red.) hebben hun kantine moeten inleveren. Het sportcafé zit tussen beide clubs in. Nu kom je elkaar tegen aan de bar. Dat levert leuke ontmoetingen op. En met goede afspraken over de verdeling van de omzet is er geen gedoe over de verdelingen hiervan. En hoeft gelukkig niemand aan te geven bij het bestellen van een drankje deze voor Sparta of van de voetbalclub of een andere partij is. In goed overleg kom je overal uit.
Als Van der Velde nog iets wil noemen is het de Corona-periode. ‘Een buitengewoon lastige tijd. Dat gold voor veel besturen. Het enthousiasme en de wil om iets te organiseren waren lastig te combineren met de maatregelen. We zijn er met gezond verstand mee omgegaan. Het heeft ons gelukkig geen leden gekost. Meer dingen buiten organiseren en binding houden met de leden was het doel. Ik denk dat dat goed gelukt is.’ Iets anders waar de oud-voorzitter nog weleens aan terugdenkt is het samenwerkingstraject van de jeugdteams. ‘In de periode van 2017 tot 2022 zaten we in een traject waarin we samenwerking zochten met andere clubs voor de jeugdcategorieën. Tot en met de oudste jeugd hebben we combiteams gevormd. Dat was noodzakelijk omdat verenigingen niet over voldoende jeugdleden beschikten. Daar zijn we goed uitgekomen, met wederzijds respect voor elkaars verenigingen. Sinds de zomer van 2022 zijn we weer zelfstandig. De jeugd speelt zowel in de zaal als op het veld thuis. Daarin was het MFC bepalend, daardoor hebben we veel meer mogelijkheden gekregen. En als ik nog een hoogtepunt mag noemen is dat wel het kunstgrasveld. De laatste paar centen die we tekortkwamen, hebben we zelf verdiend met zelfredzaamheid. Dat is ook echt Zevenhuizen: initiatieven in het dorp worden gedragen door een grote groep trouwe vrijwilligers. Iedereen is bereid om z’n schouders eronder te zetten.’
‘Een gezonde club met toekomst’
Van der Velde laat Sparta met een goed gevoel achter. ‘Er heerst nu rust in de club. Het is helder waar we staan en waar we naar toe willen. We zijn zelfstandig, financieel en organisatorisch gezond en we mogen, samen met drie andere hoofdgebruikers, gebruikmaken van een fantastische accommodatie. Kortom, we zijn een gezonde club met toekomst’, zegt Van der Velde die ondertussen zijn opvolger aankijkt. Die heeft alleen al aan een blik genoeg. Harkema neemt het gesprek naadloos over. ‘We weten waar we naar toe willen: deels behouden wat we hebben, de basis die er nu ligt in standhouden en proberen om licht te blijven groeien.’ Harkema ziet het belang van die groei vooral bij de jeugd. ‘Jeugd aan je binden is belangrijk voor de doorstroming naar de volwassen teams.’ Harkema ziet met genoegen dat de jeugd uit Zevenhuizen en omliggende dorpen ook voor korfbal kiest.
Harkema voelt zich als een vis in het water bij de club waar hij ook als kind speelde. ‘Ik kom uit een echte korfbalfamilie. Heb van mijn 6e tot 30e bij Sparta gespeeld. Met 17 jaar was ik de jongste bondsscheidsrechter van de afdeling Noord. Ik ben net als Bob ook geëindigd bij het midweekkorfbal, iets dat mijn vader binnen de korfbalbond heeft opgezet.’ Harmannus Harkema, vader van Anton, was één van de drijvende krachten achter Sparta. Hij zat 30 jaar in het bestuur. ‘Ik heb een groot Sparta-hart. En dat was zeker geen ‘moetje’, het sociale gebeuren binnen de club triggert mij. De gezelligheid en saamhorigheid passen goed bij me’, zegt Harkema die een ‘rustige landing’ beleefde. Lachend: ‘ik heb een jaar genomen om ‘in te burgeren’. Ik heb rustig mee kunnen lopen zonder dat er druk lag. Ik ben nu 44, ik denk dat dit een goed moment is. De voorzitter is een verbindende factor. Dat is wat me heel erg ligt.’ Van der Velde vult aan: zoals gezegd het is alles of niks. Je doet het goed of niet. Daar denken we beide zo over.’
Van der Velde eindigt graag met het hoogtepunt onder zijn voorzitterschap. ‘De viering van het 100-jarig bestaan. Dat hebben we vorig jaar gevierd. Alles kwam samen: heden, verleden en toekomst. Het was één groot feest in het MFC. Daar kijk ik met veel plezier op terug.’ Van der Velde maakt dit jaar nog af, daarna schrijft hij zich uit als voorzitter. ‘Ik ga overal uit. Ook uit de appgroep. Loslaten hoort er ook bij en ik wil mijn opvolger niet in de weg lopen.’