Voor Edwin Schuiling is geen berg te hoog
Edwin Schuiling komt uit Veenhuizen, maar is een vertrouwd gezicht in Leek. Schuiling was onder meer jeugd- én hoofdtrainer van Leek Rodenburg. Het bruggetje naar het Leekster Voetbalgala was snel gemaakt.
‘Hoe lang ik al betrokken ben bij het Gala? Dat zijn wel vragen’, begint Schuiling, die even moet nadenken, maar al snel het antwoord heeft. In 2017 vroeg Marja mij voor het bestuur van het Gala. ‘Je bent altijd zo fanatiek met voetbal’, zei ze. Ik dacht meteen, leuk. Ik deed ook al de organisatie van de Noordenveld Cup, dus paste dit er mooi bij.’ Schuiling zit op zijn plaats in het bestuur. ‘Het is een mooi team, het oude Leek-Rodenburg clubje.’ Schuiling heeft de taak van wedstrijdindeling en wedstrijdleiding. ‘Dat is best pittig. Je rijdt wel negen avonden van Veenhuizen naar Leek. Soms ga ik wat eerder van mijn werk, want ik ben het liefst op tijd.’
Edwin Schuiling heeft zelf alleen bij VV Veenhuizen gevoetbald. ‘Ik heb nooit echt in de zaal gespeeld. Ik stond altijd achteraan als er spelers werden gevraagd. Ik was een pure verdediger, hield van slidings maken. Maar ik vind zaalvoetbal wel schitterend om te zien. Mijn leermeester is Jan Brouwer. Hij heeft me alles geleerd over zaalvoetbal.’
Fietsen
Naast voetbal heeft de Veenhuizer nog een passie gevonden: fietsen. ‘Mijn vrouw is ermee begonnen. Ze reed voor het KWF Kankerfonds. Ik was nog niet zo ver om tegen een berg op te fietsen. Dan kun je ook met de auto doen, was mijn eerste gedachte. Maar actie voeren voor een goed doel spreekt mij aan. Er is altijd wel iemand in de familie die kanker heeft. Ik heb een fiets gekocht. In het begin heb ik wel even gevloekt. Het viel nog niet mee dat rijden tegen een berg op, zoals Alpe d’ Huez. Je moet natuurlijk wel goed getraind zijn. Ik fiets twee keer per week en doe daarnaast aan spinning. Ik ga vaak met een groep uit Assen, maar ook wel solo.’
Terug naar de goede doelen. ‘Ik probeer nu elk jaar geld op te halen voor een goed doel’, vertelt hij verder. ‘Vorig jaar was dat MS waarbij ik de Mont Ventoux beklom, dit jaar heb ik gereden voor Kika. Dat betekende wel de De Stelvio bedwingen, de een na hoogste bergpas van Europa. Het verschil met voetbal is dat ik nog nooit geblesseerd ben geweest bij het wielrennen. Ik ben een klimmer, waarbij ik ook geniet van de omgeving. Ik houd bovendien van uitdagingen.’ Terwijl zijn vrouw gestopt is met actief fietsen, gaat Edwin door. Tijdens het interview is het stralend weer, echt weer om te gaan fietsen. ‘Maar het is dag van de loting. Dan zijn er belangrijkere zaken. Dan moeten de puntjes op de ‘i’, want ik ben een perfectionist.’
De in Balkbrug werkzame Schuiling weet dat clubs als GOMOS niet meedoen. ‘Er zijn clubs die kiezen voor de gezelligheid van Protos Weering. In Leek is het ook gezellig, maar daar wordt wel écht zaalvoetbal gespeeld.’