‘ONR Gala-winnaar is mijn ultieme droom’
Hendrik Rozema staat bekend als spits van ONR uit Roden, de plaats waar hij is opgegroeid. En uiteraard was hij vaak van de partij op het Leekster Voetbalgala. Maar Rozema heeft ook een tijdje in Zwitserland gewoond. Het zaalvoetbal staat daar op een geheel ander niveau.
Hoe komt Rozema bij Zwitserland, is de grote vraag. Het antwoord is duidelijk. ‘Mijn vriendin en ik zijn wintersportliefhebbers en mijn schoonouders hebben ook in Zwitserland gewoond. We waren beiden net klaar met de studie en kwamen op het idee om te verhuizen. Ik ging in Zwitserland op zoek naar een baan in mijn vakgebied en werd actuaris bij een verzekeringsmaatschappij.’ Het klinkt ingewikkeld. Het komt er kort op neer: premies bepalen aan de hand van wiskundige modellen. Rozema en zijn vriendin hebben twee jaar gewoond in het Alpenland. Ook heeft hij er gezaalvoetbald. ‘We woonden in Basel en speelde daar voor Olympique Basel. Het zaalvoetbal is geen grote sport in Zwitserland. De club is ooit opgericht door een groepje jongens van de middelbaren school. Via een collega die hier als één van de weinigen speelt kwam ik bij deze club, die op het één na hoogste niveau uitkomt. Er zijn maar zes clubs in de competitie. Het betekent vrij ver reizen. Het was een aparte ervaring. Er wonen veel Portugezen in Zwitserland. Soms speel je alleen maar tegen Portugezen. In Portugal is zaalvoetbal net zo populair als veldvoetbal. In Nederland kun je zaalvoetballen nog combineren met veldvoetbal, in Zwitserland is dat moeilijker. Het seizoen duurt maar kort, van eind oktober tot eind februari.’ Over de Zwitsers: ‘de mensen zijn vrij gesloten. Het is lastig om ertussen te komen. Dat is een van de redenen dat we terug zijn gegaan naar Nederland.’
Hele leven bij ONR
Als Rozema het over het voetbal in Nederland heeft kom je al snel terecht bij ONR. ‘Ik heb hier bijna mijn hele leven gespeeld’, duidt Rozema. Bijna, want tussendoor kwam VEV’67. ‘Ik had in die tijd de ambitie om hogerop te spelen en VEV voetbalde toen eerste klasse. Tussen beide clubs is weinig cultuurverschil. VEV is een veel grotere vereniging, al was ONR toen ook groot.’ Op 16-jarige leeftijd debuteerde Rozema op het Leekster Voetbalgala. ‘Ik ben nu 27 jaar, dus heb, buiten de coronajaren, zo’n acht jaar meegedaan.’ Hendrik noemt de toernooiwinst met VEV’67 een hoogtepunt, maar hij herinnert zich ook een verloren finale. ‘Dat was bizar. We stonden voor, de wedstrijd duurde niet zo lang meer. Onze keeper begon een solo, maar verloor de bal. Om het goed te maken beging hij een overtreding, met alle gevolgen van dien. De eerste keer dat ik meedeed was toch het hoogtepunt. Spelen voor zoveel publiek. Ik zat een jaar ervoor nog op de tribune. Als leerling van de Lindenborg gingen we altijd kijken. Het leefde toen heel erg. Er kwamen meer dan 2000 toeschouwers, door veiligheidseisen mogen er nu niet meer zoveel naar binnen.’
Hendrik Rozema zal de komende editie wederom van de partij zijn, nu weer bij zijn geliefde ONR. Terug op het oude nest dus. Maar hij houdt nog wel een slag om de arm vanwege een blessure. ‘Ik ga ervan uit dat ik dan weer in orde ben.’ Maar dan komt zijn andere passie, wintersport, ook nog om de hoek kijken. Een week voor de eerste ronde ga ik skiën. Het is dan afhankelijk van de loting.’ Een voorzichtige prognose dan. ‘Het wordt tijd dat ONR weer wint, dat zou een droom zijn. Ik sluit het ook niet uit. We hebben een jong team met veel talent’, weet de tegenwoordig bij Univé in Assen werkzame Rozema. Zijn broer Dirk werkt toevallig ook bij de verzekeringsmaatschappij, maar dan in Roden. ‘Ja, hij voetbalt ook bij ONR. Niet meer in het eerste, waar hij ook niet vaak in speelde. Maar wel in het zaalteam van ONR. En hij heeft ook wel eens meegedaan op het Gala. Hij is vrij goed.’ Wie er beter is, dat laten we maar in het midden.