Topsport, Hashimoto en een kinderboek: het indrukwekkende verhaal van Sterre (18)
LEEK – Ze traint acht keer per week op de atletiekbaan, volgt een opleiding tot onderwijsassistent én kampt dagelijks met een auto-immuunziekte. De 18-jarige Sterre Kievit laat zich echter niet uit het veld slaan door de ziekte van Hashimoto. Integendeel: ze schreef een kinderboek om anderen te inspireren. "Ik wil laten zien dat het oké is om je grenzen aan te geven."
De sportieve ambities van de atlete waren altijd al groot, maar op 13-jarige leeftijd kwam er plotseling zand in de motor. Waar andere tieners bruisen van energie, voelde Sterre zich langzaam wegglijden. "Ik zat in de tweede klas van de havo toen ik psychische klachten kreeg. Ik had last van dwanghandelingen en dat werd op een gegeven moment zo erg dat mijn omgeving er ook onder leed," vertelt ze openhartig. "Samen met mijn ouders ben ik toen bloed gaan prikken om erachter te komen waar die klachten vandaan kwamen."
De uitslag was even duidelijk als ingrijpend: de ziekte van Hashimoto, een auto-immuunziekte die zorgt voor een traag werkende schildklier. Voor Sterre betekende dit een radicale verandering in haar dagelijks leven. "Mijn handen en voeten werden zo dik dat het leek alsof ik zwanger was. Ik werd steeds vermoeider, maar begon ook meer te eten. Ik werd eigenlijk een heel ander persoon."
Voor een topsporter is deze ziekte een complexe puzzel. De schildklier is de 'motor' van het lichaam; als die niet goed werkt, is medicatie noodzakelijk. "Hashimoto brengt veel verschillende klachten met zich mee," legt Sterre uit. "Waar ik het meest last van heb, zijn chronische vermoeidheid en een pijn in mijn benen en tanden die voelt als bijtende zenuwpijn. Op die momenten kan ik alleen maar in bed liggen."
De grootste uitdaging voor Sterre is de combinatie met de atletiek. Ze traint acht keer per week, maar de onvoorspelbaarheid van haar ziekte dwingt haar vaak tot een harde pas op de plaats. "Als er tijdens een training klachten opspelen, kan dat lijken op overtraining. Dat moet ik goed in de gaten houden, want als ik te laat ingrijp, ben ik weer terug bij af."
Het proces om haar lichaam stabiel te houden is precisiewerk. "Het instellen van medicijnen duurt lang, soms wel vier tot zes weken voordat het echt goed werkt. Het is een voortdurende zoektocht naar de juiste dosis," vertelt Sterre. Toch is ze vastberaden en put ze kracht uit haar inspiratiebronnen, zoals voormalig topschaatsster Irene Schouten. "Zij heeft ook een traag werkende schildklier en is echt een voorbeeld voor mij."
Sterre studeert momenteel voor onderwijsassistent aan het Noorderpoort. In de herfstvakantie van 2025 ontstond het idee voor een kinderboek, bedoeld als schoolopdracht voor het vak Talent en Maatschappij. "Ik wilde iets doen voor de organisatie SchildklierNL. Ik had al eens armbandjes gemaakt en verkocht om aandacht te vragen voor schildklierziektes, omdat ik me er vaak zo alleen in voelde," vertelt ze.
Ze kroop achter de computer en schreef een verhaal over een meisje dat worstelt met een energietekort. Het boek draait om de essentie van haar eigen leerproces: luisteren naar je lichaam. "Het gaat over een meisje dat heel erg moe is en niet naar school kan, terwijl ze dat eigenlijk wel heel graag wil. Ze moet haar grenzen aangeven. Daarmee wil ik laten zien dat het oké is om een keer nee te zeggen."
Wat begon als een simpel schoolproject, nam een enorme vlucht toen ze contact opzocht met SchildklierNL. De organisatie speelde vanaf dat moment een sleutelrol. "Zonder de professionele ondersteuning van SchildklierNL was dit nooit mogelijk gemaakt," benadrukt Sterre. "Zij hebben echt gezorgd voor het doorzetten en groot maken van mijn kinderboek. Ik heb heel veel geluk gehad en ben via hen aan allerlei mensen gekoppeld. Zo maakt kunstenares Mike de Haan de illustraties en wordt er zelfs een animatie van het boek gemaakt. Daar heb ik zondag de stem al voor ingesproken," vertelt ze trots.
Sterre is inmiddels uitgegroeid tot een krachtige jonge vrouw en een rolmodel voor anderen die met een onzichtbare aandoening aan topsport doen. Ondanks de onzekerheid kijkt ze positief naar de toekomst. "Ik probeer realistisch te blijven. In de atletiek wil ik medailles winnen bij de senioren en limieten halen voor de Nederlandse kampioenschappen. Maar bovenal hoop ik nog meer grip te krijgen op mijn schildklier."
Het kinderboek leverde haar op school een 10 op, maar de maatschappelijke impact reikt inmiddels veel verder dan dat rapportcijfer, mede dankzij de inzet van de stichting. "Met de hulp van SchildklierNL is het veel groter geworden dan de bedoeling was," lacht Sterre. "Ik hoop dat veel kinderen het gaan lezen, ook als ze zelf niet ziek zijn, maar bijvoorbeeld wel iemand in hun omgeving kennen met een aandoening."
Op de vraag hoe ze terugkijkt op deze intensieve periode, blijft de atlete nuchter. "Ik vind het heel gaaf dat ik in de spotlight sta, maar ik doe het uiteindelijk voor het goede doel. Als ik zie hoe het balletje is gaan rollen, ben ik vooral enorm trots dat ik iets kan betekenen voor anderen."
