Muziek verbindt op zaterdag 9 mei in de Catharinakerk
Thom Terwee over de ziel van Orpheus
RODEN - Wie met Thom Terwee spreekt, hoort geen grootse woorden over ambitie of perfectie, maar iets anders: toewijding. Aan muziek, aan mensen, en aan een orkest dat al meer dan een halve eeuw een vaste plek heeft in het culturele leven van Noord-Drenthe. Als voorzitter van symfonieorkest Orpheus staat hij voor wat het orkest drijft: samen muziek maken met plezier als basis.
Orpheus werd in 1968 opgericht binnen het ICO, waar het amateurmusici de kans gaf om symfonisch repertoire te spelen. Toen het instituut ophield te bestaan, ging het orkest zelfstandig verder. In 2003 volgde een fusie met het orkest Orpheus-Kalma uit Groningen, waarbij de naam Orpheus werd meegenomen, een verwijzing naar de mythische muzikant die met zijn spel wist te ontroeren en te verbinden. Die gedachte leeft nog altijd voort in het orkest.
Voor Terwee begon muziek al vroeg. Eerst blokfluit, daarna piano, ‘mijn buurman was pianoleraar’, en uiteindelijk viool. Die keuze kwam enigszins toevallig tot stand, onderweg naar een piano, toen een vriend wees op een betaalbare viool in Enschede. ‘Toen ben ik maar viool gaan spelen,’ zegt hij nuchter. Maar dat ‘maar’ blijkt een understatement: decennia later speelt hij dit instrument nog altijd.
Hij noemt zichzelf geen natuurtalent. ‘Het verschil met professionals zit in de uren. Die oefenen acht uur per dag.’ Terwee deed dat niet, maar vond iets anders: plezier en volharding.
Sinds zijn verhuizing naar Roden in 1991 is hij onafgebroken betrokken bij het orkest. Wat begon met een buurman die hem hoorde spelen, groeide uit tot een langdurige verbondenheid. Inmiddels is hij al zeven jaar voorzitter – en nog altijd actief violist én concertmeester. ‘We zitten niet om te vergaderen,’ zegt hij. ‘We zitten hier om muziek te maken.’
Die houding typeert Orpheus. Het orkest repeteert wekelijks op donderdagavond in De Dobbe in Roden en werkt vanaf september toe naar uitvoeringen in het voorjaar, maar het sociale aspect is minstens zo belangrijk. Als de sfeer goed is, blijft iedereen betrokken, ook buiten de repetities om. Dat bleek onlangs nog tijdens een optreden in een verzorgingshuis, waar orkestlid Jaap Chrispijn werd gehuldigd voor zijn 50-jarig lidmaatschap, waarbij hem een klein gouden klarinetje werd opgespeld.
Toch kent ook Orpheus uitdagingen. Vooral de aanwas van jonge leden blijft achter. Waar vroeger scholieren nieuwsgierig aanklopten, kiezen jongeren nu vaker voor andere vormen van muziekbeoefening. ‘Strijkers kunnen we altijd gebruiken,’ zegt Terwee.
Wie op 9 mei de Catharinakerk binnenstapt, ziet waar al die inzet toe leidt. Het programma is bewust gevarieerd en toegankelijk, met muziek uit verschillende eeuwen. Zo klinken werken van Bach, Mozart, Schubert en Berlioz, naast het ontroerende ‘Gabriel’s Oboe’ van Ennio Morricone. Met solisten Sylvain van Maanen op viool en Rosine Molenaar op hobo krijgt het concert extra kleur.
Onder leiding van dirigent Abel Zuidema zoekt het orkest voortdurend naar balans: muzikaal groeien, zonder het plezier te verliezen. ‘Dat is de kunst,’ zegt Terwee. En precies dat maakt dit orkest bijzonder. Geen afstandelijke perfectie, maar herkenbare passie. Wie komt luisteren, hoort niet alleen muziek – maar ook het verhaal van mensen die samen iets moois willen maken.
Op 9 mei is iedereen om 15.00 uur welkom in de Catharinakerk in Roden, kaarten aan de deur 10 euro.