Warm afscheid voor wethouder Kirsten Ipema

'Bij haar draaide het altijd om de menselijke maat'

LANGELO - Donderdag 7 mei stond voor wethouder Kirsten Ipema volledig in het teken van "afscheid". Na acht jaar de functie van wethouder te hebben volbracht, vond ze het tijd worden om een nieuwe uitdaging aan te gaan. Eerder die dag vierde ze haar afscheid met collega's op het gemeentehuis en vanaf 16.00 uur was iedereen welkom bij Café Langelo. 'Ik besef mij vandaag eigenlijk ook pas dat dit mijn laatste dagen als wethouder zijn', geeft Ipema aan.

Ze benoemt "laatste dagen", want officieel is ze nog wethouder totdat het nieuwe college zitting neemt. 'Ik heb nog een aantal taken die ik vervul en daarnaast moet ik mijn kantoor nog leeghalen', lacht ze. Ze zit op dat moment ontspannen aan een hoge tafel in de achtertuin van Café Langelo. Alles wordt in gereedheid gebracht voor het afscheid. 'Ik heb geen idee hoeveel mensen er zullen komen', geeft ze aan. 'Oog ik ontspannen? Nou, ik vind het best wel spannend hoor. In de spotlights staan hoeft voor mij niet zo nodig.' Ze kijkt om zich heen, waar iedereen druk in de weer is. De dames van het bestuurssecretariaat zijn bezig met de decoraties en hangen een tv-scherm op, waar later die middag vele foto's op worden afgespeeld. 'Die meiden zijn goud waard', zegt Ipema met een trots gezicht. 'Ze werken heel goed samen en zijn een fantastische ondersteuning voor het college van B&W. Het zal voor hen straks ook wel wennen zijn dat er straks twee nieuwe wethouders zijn. Dan moeten ze weer alles opnieuw gaan uitleggen.' En dat is meteen een mooi bruggetje naar hoe ze haar termijn van acht jaar heeft ervaren. 'Ik heb het vooral ervaren als een tijd waarin iedereen heel fijn heeft samengewerkt. We hebben het goed gehad met elkaar, zowel binnen de raad als met alle collega's daaromheen. Ik denk dat het ook best bijzonder is dat we als wethouders ook allemaal die jaren hebben volbracht. Je bent je functie als wethouder namelijk niet altijd zeker en je hoort nog weleens dat een college uit elkaar valt. Dat was bij ons niet het geval en daar ben ik trots op.' 

Ook de eigenaren van Café Langelo zijn druk in de weer met het treffen van de voorbereidingen. Jos verricht de taken achter de bar en Alieneke voorziet de tafels van het nodige lekkers. Even is er een angstig kijken naar boven, want het afscheid wordt gehouden in de tuin van het café. 'Hopelijk blijft het alleen bij de wolken', zegt Alieneke. Voor Ipema is dit een bijzondere plek in Langelo. 'Toen ik acht jaar geleden afscheid nam van mijn toenmalige werkgever, hebben we het ook hier gehouden in Langelo. En nu dus opnieuw'. En wat voor haar ook extra bijdraagt aan de plek, is dat door het café ooit ook haar politieke carrière van start ging. Ze zat in die tijd bij Dorpsbelangen Langelo en maakte zich hard voor de komst van een Huiskamer in Langelo, in het café. Haar vastberadenheid werd opgemerkt door de politiek van Noordenveld en ze werd benaderd  voor een politieke loopbaan. 'Ja, toen kreeg mijn leven ineens een andere wending', lacht ze. 'Het is echt niet de drukste baan van de wereld hoor, maar je staat eigenlijk wel altijd "aan". Dat is wel iets waar ik straks naar uitkijk: vrije tijd. Ik heb straks een baan met een vast ritme en zal niet meer overal zomaar worden aangesproken.' Het was privé vaak even schakelen, maar dat zullen velen met haar vast wel herkennen. 

Op de vraag hoe ze hoopt dat mensen haar zullen herinneren als wethouder heeft ze eigenlijk meteen wel een duidelijk antwoord. 'Ik heb heel veel mooie dingen mogen doen in de afgelopen jaren en kan er niet specifiek één benoemen waar ik het meest trots op ben. Wat ik vooral hoop, is dat mensen mij zullen herinneren als een toegankelijk persoon. Ik heb in al die jaren veel mensen mogen leren kennen en ook heel mooie gesprekken mogen voeren en daar ben ik dankbaar voor. Alex Wekema bekrachtigt de woorden die Ipema uitspreekt. 'We hebben heel plezierig samengewerkt en zijn veel met elkaar opgetrokken. Ze is heel toegankelijk voor iedereen, een mensenmens. Haar fanatisme zat hem ook vooral in het onderdeel toegankelijkheid. Dat zie je nu ook wel aan de cadeautip die ze aangeeft voor haar afscheid; een bijdrage voor het digitaal toegankelijk maken van Havezate Mensinge in Roden.' 

Er lopen op dit moment meerdere projecten waar ze zich voor heeft ingezet, maar die ze niet zal kunnen bijstaan tot het eind. 'Ja, dat is jammer, maar daar ontkom je niet aan. Dat zal altijd voor vele projecten zo blijven. Neem bijvoorbeeld de nieuwbouw van OBS De Hekakker, maar ook de plannen voor het gemeentehuis en de woningbouw in Veenhuizen. Maar goed, dat komt ook zonder mij wel goed hoor', geeft ze glimlachend aan.' Inmiddels komen de eerste gasten de tuin ingelopen en maakt ze zich klaar voor het schudden van vele handen. Jan Kemkers, Dick Swart en Jan Ensing hebben na het woord te hebben gericht aan Ipema, zitting genomen onder de stretchtent. Alle drie de mannen hebben zich meerdere jaren ingezet voor bestuurlijke functies binnen de gemeente Noordenveld. 'Hoe wij Kirsten hebben ervaren als wethouder?' herhaalt Kemkers de vraag die hem zojuist is gesteld. 'Ik kan oprecht zeggen dat ik niets negatiefs kan bedenken. Bij Kirsten draaide het altijd om de menselijke maat. Neem bijvoorbeeld het probleem bij het Vasalisgebouw in Roden. Het enige wat ze bleef zeggen op dat moment is: die bewoners, we moeten zorgen voor die bewoners. En wat heel erg opvallend was aan haar is dat ze zich nooit te groot voelde om elders haar licht op te steken. Ze was altijd bezig met kennis vergaren.' De vraag neer te leggen bij de twee tafelgenoten lijkt niet nodig, want zij sluiten zich volledig aan bij de woorden van Kemkers. 

Aan een andere tafel hebben enkele leden van Stichting Toegankelijk Noordenveld plaatsgenomen. Zij komen op voor de belangen van mensen met een lichamelijke, zintuiglijke, verstandelijke of verbale handicap en/of psychische aandoening in de gemeente Noordenveld. Ina Kamstra en Hans van der Veen zijn heel blij met de steun die ze altijd van Ipema hebben ontvangen. Ook zij spreken meteen de woorden: toegankelijk persoon uit. 'Ze was er altijd voor ons en was ook heel betrokken bij de projecten die we in gang hebben gezet. Daarbij is ze ook een enorme steun geweest om ons binnen de gemeente meer op de kaart te zetten', geven ze aan. 'Denk bij de projecten onder andere aan: Activiteitencentrum De Dobbe, maar ook de geleide lijnen in het centrum en wat te denken van het project in de Winsinghof. Ja, we waren heel blij met haar.' Tijdens het afscheid overhandigt Ipema een cheque van € 1000,- aan de interim-directeur van Museum Havezate Mensinge, Mirjam Will. 'Kirsten was bij de opening van onze lift in het museum en gaf toen aan: wat mooi dat het museum nu volledig toegankelijk is voor iedereen! Daar moest ik haar wel een beetje in corrigeren, want de kelder, de opkamer en de zolder zouden nooit volledig toegankelijk kunnen worden voor iedereen. We hadden daarvoor bedacht dat we dit digitaal wilden maken, met een tablet aan de muur. Toen Kirsten dit hoorde, besloot ze dus het bedrag dat ze mocht besteden bij haar afscheid, aan een goed doel, om dat aan ons te schenken. En daar zijn we haar zeer dankbaar voor!', geeft ze met een grote glimlach aan. Dit was voor ons het laatste hobbeltje om het museum voor iedereen toegankelijk te maken.' En met die afsluitende woorden kan bevestigd worden dat Ipema wordt herinnerd door eenieder, zoals ze dat zelf graag zou willen: toegankelijk.