Pim Lammers: ‘Boeken meer binnen handbereik en de telefoon aan de kant’
UTRECHT - Stipt om 12.00 uur gingen maandag 1 juni niet alleen het luchtalarm en de NL-alert af, maar is in Noordenveld ook het leesalarm afgegaan!. Maandag tot en met vrijdag is het deze week Heel Noordenveld Leest. Het doel is tussen 12.00 en 13.00 uur elke dag een kwartier te lezen. In een boek, tijdschrift of online; of in de Krant! Want bij dit initiatief opgezet door een werkgroep van het Scheepstra Kabinet, haakt de Krant graag aan! In onze speciale leesbijlage verhalen van Anne Doorbos, Patricia Snel, Aaldrik Pot en Pim Lammers. Deze landelijk bekende bestsellerauteur groeide op in Norg.
Schrijver en dichter Pim Lammers bracht zijn jonge jeugdjaren door in Norg en werd toen altijd veel voorgelezen. Hij vermoedt dat zijn liefde voor lezen daar al is ontstaan. ‘Ik ging wekelijks naar de bibliotheek en nam dan stapels boeken mee. Ik was ook zo’n kind dat eigenlijk moest gaan slapen, maar nog stiekem onder de dekens met een zaklamp aan het lezen was’, herinnert hij zich. Al op de basisschool begon hij al met schrijven en ontdekte dat hij niet alleen in zijn hoofd kon fantaseren, maar de fantasiewereld ook op kon schrijven. Toen hij hopeloos verliefd werd op de middelbare school begon hij met het schrijven van gedichten die hij overigens nooit aan iemand liet lezen.
Zijn werk wordt nu wel door velen gelezen. Zijn boek ‘Het lammetje dat een varken is’, was het allereerste transgenderprentenboek. Het boek werd bekroond met een zilveren griffel; Lammers was destijds 24 jaar en de jongste winnaar van de Zilveren Griffel ooit. Nog altijd schrijft én leest hij veel. ‘Ik lees erg veel. Ik schrijf ook over boeken, voor onder andere Queerboeken.nl en het magazine Winq, dus ik moet veel voor mijn werk lezen. Gelukkig zijn dat vaak ook de boeken die ik voor mijn plezier wil lezen. Daarnaast lees ik veel (kinder-)boeken van collega-schrijvers, dat helpt vaak ter inspiratie. Maar mijn lievelingsleesmomenten zijn die op vakantie: één keer per jaar ga ik twee weken op vakantie en doe ik mijn telefoon helemaal uit. Ik neem dan een flinke stapel boeken mee die niet zo veel met mijn werk te maken hebben of die ik al héél lang wil lezen. Klassiekers, thrillers, biografieën. Ik lig dan twee weken op mijn strandbedje en doe niets anders dan lezen, zwemmen en lekker eten. Heerlijk!’
Kinderliteratuur
In de leesbijlage in de Krant een deel van het boek ‘Wegloopdagen’. Dit is het allereerste prozaboek voor 10+ lezers dat Lammers schreef. De kinderliteratuur ligt Lammers goed. Ik ben via een vriend ‘per ongeluk’ in de kinderliteratuur terechtgekomen, maar daar voelde ik me meteen thuis. Alles is mogelijk in een kinderboek! Je kunt je volledige fantasie gebruiken. Ik vergelijk dat wel eens met een flatgebouw: als je als schrijver voor volwassenen de lift instapt, kom je ergens op de vierde etage, met een beetje geluk op de vijfde. Maar als je als schrijver voor kinderen diezelfde lift instapt, mag je net als Abeltje op het groene knopje drukken en vlieg je het gebouw uit. Toen ik begon met kinderliteratuur kreeg ik erg veel ideeën en inspiratie, er zit een soort grenzeloosheid in die erg inspirerend is.
Overigens helpt kinderliteratuur mij ook om de wereld beter te begrijpen. Kinderen en volwassenen maken vaak dezelfde dingen mee, zoals verliefdheid of rouw. Alleen kinderen maken het voor het eerst mee. Door met een kinderblik naar de wereld te kijken, leer je weer op een andere manier te kijken naar de dingen om je heen.’
Meer lezen
De tip van Lammers is toch eens de telefoon weg te leggen als je meer wilt lezen. ‘Mensen denken vaak dat ze geen tijd hebben om een boek te lezen, maar als je de tijd dat je op je telefoon zit te scrollen zou halveren, zou je met gemak minstens één roman per week kunnen lezen. Helaas is de telefoon vaak binnen handbereik en geldt dat voor een boek minder. Maar dat kan al in de kleine dingen zitten: leg bijvoorbeeld een dichtbundel neer op het toilet of een stapeltje boeken op de koffietafel.’
Vooral volwassenen zouden meer moeten lezen, meent Lammers: ‘We focussen ons zo veel op kinderen en dat zij zouden moeten lezen, dat we vergeten dat volwassenen het goede voorbeeld zouden moeten geven. Want waarom zou je als kind een boek pakken als je je ouders dat nooit ziet doen? We zouden allemaal iets minder vaak de televisie aan moeten doen en iets vaker een boek uit de boekenkast moeten pakken. En dan heb ik het ook over mezelf.’
