Plezier en vertier op vakantiepark De Norgerberg

NORG - Het horen van de laatste schoolbel, het behalen van je diploma of het afscheid nemen van die ene lieve juf. Dat kan maar één ding betekenen: het schooljaar is voorbij en de welverdiende vakantie kan beginnen. Maar terwijl de meeste mensen genieten van de stranden op Mallorca of het barbecueën bij de voortent zijn veel jongeren druk bezig met hun vakantiebaantje. Elke week gaan we langs bij een bedrijf of organisatie in de regio om te kijken hoe jongeren in de regio hun vakantie invullen en waarom ze voor dat ene leuke baantje hebben gekozen.

Deze week bezoekt de (On)Genode Gast de vakantiewerkers, en hun begeleiders, van Camping en Bungalowpark De Norgerberg. De (On)Genode Gast stapt weer op haar fiets en fietst, in een heerlijk avondzonnetje, richting de camping. Deze is gelegen tussen de bossen van Norg en biedt dus volop vertier op en buiten de camping. Het ademt  ”vakantiesfeer”. We gaan op zoek naar de eigenaresse van de camping, Susan van Rijswijk en vinden haar in de winkel van de camping die onlangs, evenals het horecagedeelte, een prachtige metamorfose heeft ondergaan. ‘Welkom! Leuk dat je er bent!’ Overduidelijk een gastvrouw op haar plek. Ook hier genieten, buiten op het terras, al campinggasten van hun vakantie. Susan laat met trots hun gerenoveerde accommodatie zien en stelt haar werknemers aan ons voor. Annemarie is een vaste kracht van het team. En ondanks dat we het over vakantiewerkers hebben in deze rubriek, is het uiteraard ook leuk om te horen hoe zij het ervaart om met vakantiewerkers om te gaan. Lijkt de (On)Genode Gast namelijk wel iedere keer weer even schakelen. ‘Het is inderdaad altijd even schakelen, maar ook weer erg leuk’, zegt ze lachend. En in de tussentijd gooit ze weer een zak patat in het vet. ‘De één pakt het gewoonweg makkelijker op als de ander. Sumera’,  ze wijst naar het meisje achter haar, ‘pakt het op met twee vingers in de neus. Leuk om te zien!.’ Sumera is in de tussentijd druk bezig met het pakken van kipnuggets. ‘Dit is nu mijn vierde werkdag, maar de omgeving is voor mij niet geheel onbekend, hoor. Ik kom hier al van kinds af aan, want mijn opa en oma staan hier altijd op de camping. Als ik aan het werk ben slaap ik dan ook bij hen, want ik woon in Eelde. Ik vind het gewoon leuk om met mensen om te gaan en hier werken bevalt mij heel goed!’ En in de tussentijd maakt ze vakkundig een softijsje klaar voor een klant. Aan de andere kant, achter de balie, staat Suzanne. Zij werkt hier inmiddels twee weken en is 18 jaar. Naast dit baantje heeft ze ook nog een baantje in de housekeeping in Westervelde. Ze is onlangs geslaagd voor haar vwo diploma en gaat straks verder met de studie Build Environment Architect. ‘Ja, dat is wel heel wat anders, dan hier in de horeca’, lacht ze. ‘Maar hier werken geeft voldoening, want de mensen zijn eigenlijk altijd vrolijk, want ze zitten in de vakantiesfeer. Dan komt Susan eraan, want het animatieteam gaat van start. ‘We hebben naast horecamedewerkers, ook vakantiekrachten in de animatie en de technische dienst, maar die jongens zijn net naar huis.’ Buiten staat een tractor, met een grote kar erachter. We gaan een rondje maken op de camping en de kinderen die in de kar zitten worden dan, tijdens het zingen van liedjes, weer afgeleverd bij hun tent of gaan mee tot aan het eindpunt. Marit werkt hier sinds mei en zit in het animatieteam, maar doet ook receptiewerk op de camping. Ze is 19 jaar en komt uit Rolde. ‘Ik vind beide taken werkzaamheden leuk, maar animatie is wel afwisselender’, geeft ze toe. ‘Geen dag is hier hetzelfde en dat is gewoon erg leuk.’ In de tussentijd tilt ze nog even één van de kinderen op de kar en kijkt genietend rond. Eigenaar Johan van Rijswijk kijkt tevreden en stapt op de tractor. ‘Marit is gewoon een heel snelle en inzetbare vakantiekracht’, geeft hij als compliment. En dan is het tijd om te vertrekken. Er wordt volop gezongen door kinderen, ouders en het recreatieteam. Nog een lid van dit vrolijke team is Tim. Hij is blijven hangen, na zijn stage op De Norgerberg. Hij heeft er dus al wat meer uurtjes op zitten dan Marit. ‘Ik was hier ook met Hemelvaart, Pinksteren en tijdens de meivakantie’, zegt hij terwijl hij de bel luidt achter op de kar. Het teken dat de chauffeur weer kan vertrekken, want er is een kindje afgeleverd bij haar tent. Hij is goed met kinderen, dat is duidelijk, maar zijn uiteindelijke doel is om door te breken met sport. En zo kunnen we wel rondjes mee blijven lopen, maar we moeten ook nog huiswaarts. Nog één keer zwaaiend naar de gezellige boel, achter ons.