Hoofdredacteur De BijBlijver: ‘grote kracht is de informatie voor senioren’

LEEK - Joop de Goede is eindredacteur van De BijBlijver, het informatieve blad voor senioren in Leek en omstreken, en bestuurslid van De Hulpkring Leek, de organisatie erachter. Hoe hij bij het blad terechtkwam, was allerminst gepland.

“De BijBlijver is in 2002 begonnen, ruim voor mijn tijd, daar wist ik toen helemaal niks van af. Ik werkte nog gewoon in het onderwijs. Ik ben jarenlang docent Engels geweest op het Gomarus College in Groningen, en heb later een huiswerkinstituut opgericht dat verbonden was aan die school. Dat is uitgegroeid tot een jeugdzorgaanbieder: wij hielpen jongeren, vooral met ASS en ADHD, om door hun werk en leven heen te komen. Ik heb veertig jaar in het onderwijs gezeten. Op een gegeven moment, als je 67 bent, heb je opeens alle tijd van de wereld. Rond 2019 dreigde de BijBlijver, die eigenlijk hoorde bij ouderenvoorziening De Schutse in Leek, tussen wal en schip te vallen. Toen hebben Henk Cornelisse en Leffert Meyer de koppen bij elkaar gestoken. Henk kende mij nog van het Gomarus College en vroeg of ik coördinator van de BijBlijver wilde worden. Ik dacht: dat is drie keer per jaar wat mensen bij elkaar krijgen, dat is wel te doen. Tot ik er tijdens een vergadering achter kwam dat de coördinator tegelijk de hoofdredacteur is... Wat de kracht van het blad is? Dat zou je eigenlijk aan de lezers moeten vragen. Maar via mensen van de thuiszorg hoor ik dat de BijBlijver bij senioren vaak maandenlang op de salontafel blijft liggen, opengeslagen bij de activiteitenkalender achterin. Dat is precies waarom het blad ooit is begonnen: senioren klaagden dat ze te weinig informatie kregen over wat er voor hen te doen was. Inmiddels breidt de BijBlijver dat uit met een vaste pagina voor mantelzorgers en een dementiepagina. Ik organiseer sinds mijn pensionering ook jaarlijks symposia over hoogbegaafdheidsbeleid, en ik ben secretaris van de cliëntenraad van Jeugdbescherming Noord. Wat mij daarbij drijft? Ik denk dat dat een instelling is. Als je ergens aan begint, blijf je daarmee doorgaan totdat er echt geen tijd meer voor is. Ik wil niet achter de geraniums zitten of alleen maar boeken lezen. Ik wil met mijn hoofd bezig zijn en met mensen bezig zijn. Ik denk dat ik dat van mijn vader heb; die zat ook altijd overal in.”