‘Aan een gevulde koek kun je proeven of je te maken hebt met een goeie bakker’

PEIZE - Wanneer je de straat inrijd zie je meteen dat daar hard gewerkt wordt. Er rijden shovels af en aan en werklieden lopen rond met scheppen en meters buis. De voortuin van Berend en Grietje Vos geeft eenzelfde beeld, misschien zelfs nog wel schrijnender te noemen als het straatbeeld. Hier wordt duidelijk hard gewerkt. ‘Ze zijn inmiddels bijna anderhalf jaar bezig met de riolering hier in de buurt,’ zegt Vos. ‘Maar het eind lijkt in zicht, want ze hopen eind maart klaar te zijn. En ja, dan moeten we aan de slag met de tuin.’ Terwijl hij dat zegt, lijkt het hem niet echt te deren. ‘Hij mag graag omscharrelen in huis en in de tuin,’ lacht zijn vrouw,’dus dat komt wel goed. Ze zijn tevreden met de aanpak van de riolering in de buurt, maar hoe de nieuwe riolering een hoosbui gaat opvangen is natuurlijk nog de vraag. Vooralsnog daarover in ieder geval geen zorgen en ze kijken er naar uit dat ze straks gewoon weer iets langer kunnen blijven liggen in de ochtend, want dat lukt voor nu door de week in ieder geval niet.

Het echtpaar woont aankomend zomer 40 jaar in Peize, in het huidige huis, in de wijk de Westerd. Beide komen van oorsprong uit Zuid-Oost Drenthe en verhuizen uiteindelijk naar Groningen. Wanneer de kinderen zich aankondigen, blijkt het huis niet geschikt te zijn voor een gezin en gaan ze op zoek naar een andere woning. Wanneer de makelaar met een voorstel komt voor een huis in Peize is hun eerste reactie: ‘Wij gaan niet naar Peize.’ Toch zijn ze op slag verliefd op het huis, wanneer ze zien hoe de zon het huis binnenkomt. Ze krijgen twee kinderen en in juni hopen ze hun vijfde kleinkind te mogen verwelkomen. Tegen de schuifdeur staan twee plankjes klaar met daarop een omlijning van een haas te zien. ‘Dat worden de zijkanten van een kinderstoeltje,’ lacht Vos. ‘Onze achterbuurman Meindert maakte altijd kinderstoeltjes. Hij heeft mij dat geleerd en toen ons eerste kleinkind werd geboren, heb ik mijn eerste kinderstoeltje voor haar gemaakt. Inmiddels heb ik er twintig gemaakt en is het een beetje een uit de hand gelopen hobby geworden van ons.’ Het is een project waar hij en zijn vrouw dan samen aan werken. Zij zoekt de afbeelding op en samen tekenen ze het uit, eerst op papier en daarna op hout. ‘Ik heb ooit een cursus gehad van Fokko Rijkens, de kunstenaar, hij heeft mij geleerd hoe ik met kleuren om moet gaan en dat komt nu mooi uit bij het schilderen van de kinderstoeltjes.’ 

De cursus bij Rijkens is slechts één van de vele cursussen die voorbijkomen tijdens het gesprek. En daarnaast zijn ze ook nog zeer divers van aard, want het gaat van een HOVO Cursus tot aan een cursus fotografie en van een cursus geschiedenis tot aan een metselcursus. ‘Ja, mijn belangstelling is breed,’ lacht hij. ‘Ik doe op dit moment bijvoorbeeld ook mee aan een onderzoek voor het UMCG. Ze onderzoeken wat het steeds slechter horen doet met mensen die ouder worden. Ik heb daar nog geen last van hoor, maar vind dat gewoon leuk.’ En voor wie denkt dat hij daarmee dan zijn tijd wel vol zal hebben, die heeft het mis. Hij schrijft opiniestukken, regelt activiteiten voor de buurt en maakt ook nog tijd om met zijn kleindochter naar Amsterdam af te reizen. ‘Ik wilde haar graag de schommel op de A’DAM Lookout laten zien, maar uiteindelijk was ik de enige die er in durfde.’ 

Ook kent hij een verleden waarin hij actief was als voorzitter van VERKUNO, zat hij in de MR van de basisschool en werd actief binnen de Diabetesvereniging vanwege de diabetes van hun zoon. Waarschijnlijk is alles daarmee nog niet gezegd wanneer er gesproken wordt over zijn taken binnen organisaties en verenigingen. ‘Je zou mij eigenlijk ook eens moeten vragen of ik een tic heb. Nou, die heb ik hoor! Ik ben de zoon van een bakker en overal waar wij naar toe gaan daar zorg ik voor het verse brood, maar óók voor een gevulde koek. Weet je waarom? Mijn vader zei altijd: Aan een gevulde koek kun je proeven of je te maken hebt met een goeie bakker.’ Bij het verlaten van de woning nog even een kleine tour langs de kunstwerken die in huis hangen en staan. ‘Het zijn allemaal kunstwerken van lokale kunstenaars, die zijn in ieder geval nog te betalen,’ lachen beide. Noordenvelder van deze week is Berend Vos, maar zijn vrouw Grietje bracht ook een gezellige bijdrage mee aan dit interview en uitgeleide gebeurt dan ook door hen beide. Bij het verlaten van de oprit staat Vos inmiddels al bij de geul, waarin één van de Avitec werkmannen zich heeft verschanst. ‘Wil je zo ook koffie?’