‘Ik ben gewoon heel tevreden zo’

RODEN - De afspraak met de Noordenvelder van deze week vindt plaats op de plek waar hij vijf dagen per week vertoeft. Bij binnenkomst in de herenkledingzaak is duidelijk dat dit ook zeker het juiste adres is. Er hangen vlaggetjes met daarop “40”. En niet omdat hij 40 jaar is geworden, maar omdat hij, Egbert Draaijer al veertig jaar in dienst is bij het familiebedrijf van de familie Bezu uit Roden. En als het aan hem ligt, blijft hij dit doen tot zijn pensioen. ‘Ik heb met Jannes afgesproken dat we alle twee nog 10 jaar doorgaan’, zegt de altijd goedlachse Draaijer. Of Jannes Bezu het hier ook mee eens is? Die draait zich op dat moment wijselijk om. In de tussentijd ruimt Draaijer nog even snel de stofzuiger op en maakt zich klaar om te poseren voor een “passende”foto. 

Hij wordt geboren in Norg en wanneer hij twee jaar is verhuist het gezin naar Roden. ‘Mijn vader kreeg een baan bij de gemeente Noordenveld en vond het handiger om dan in Roden te gaan wonen. Het huis in Norg, wat hij zelf had gebouwd, was net klaar en een nieuwbouwproces zette hij gewoon voort in Roden’, lacht hij. ‘Duurde ook twee jaar hoor.’ Op de vraag of hij zelf ook een klusser is, kijkt hij in het rond in de kledingzaak. ‘Ik heb de stelling achter jou zelf in elkaar gezet en als er geklust moet worden bij één van de winkels help ik altijd mee. Ik kan daarmee aangeven dat ik zéker wel handig ben, maar ik zou geen huis gaan bouwen.’ In de winkel is de taakverdeling tussen hem en Bezu ook duidelijk. Daarop moet Bezu ook lachen, die nog even snel aanschuift voor een bakje koffie. ‘Hij houdt van orde, netheid en is handig. Ik ben een rommelkont en kan nog niet eens een paspop aankleden’, lacht Bezu. Op de vraag of hij ook hobby’s heeft, is Draaijer ook duidelijk. ‘Ik heb geen hobby’s, mijn werk is mijn hobby. Anders houd je dit denk ik ook geen veertig jaar vol’, zegt hij. ‘Ik word straks 57 en die laatste tien jaar gaat mij ook zeker wel lukken hier.’ Hij is in die veertig jaar ook wel een vast gezicht binnen het bedrijf en heeft al op meerdere locaties gewerkt inmiddels. ‘Behalve op de kinderafdelingen’, vertelt hij er haastig achteraan. ‘Het klantcontact, dat is wat het leuk maakt en afwisselend. Je weet nooit wie er binnenstapt.’ Via stage kwam hij ooit terecht bij het familiebedrijf, op zijn zestiende. ‘Ik heb nog een blauwe maandag bij Fred van der Werf gewerkt, maar toen ik voor stage hier terecht kwam was ik ook al vrij snel op donderdag, zaterdag en in de vakanties hier ook aan het werk. En dus uiteindelijk blijven hangen na het afronden van de MDS.’ Gelukkig is het niet alleen het werk dat hem gelukkig maakt, maar heeft hij thuis ook nog een gezin, waar hij aan zijn grote glimlacht te zien, nog steeds erg blij van wordt. ‘Heidi en ik hebben twee dochters, één van 21 en één van 19. En ze wonen ook alle twee nog lekker thuis, ze hebben het goed en gaan voorlopig ook nog niet weg denk ik. Ze gaan ook nog steeds met ons op vakantie.’ Hij houdt van netheid en er wordt dan ook veelal gekozen voor een huisje, in Nederland of Duitsland. ‘Ik zie mijzelf écht niet lopen met een wc-rol over een camping hoor’, en dan is zijn gezicht toch wel even serieus. Duidelijk dus. Hun meiden zijn heel verschillend, maar kunnen ontzettend goed met elkaar en gaan ook één keer per jaar een weekje met elkaar weg. ‘Dat is toch mooi?’ Ook vindt hij qualitytime met hen erg belangrijk. ‘Ze willen dat nu nog. Vorig jaar ben ik met beide naar een concert geweest, twee totaal verschillende concerten, maar erg leuk.’ De viering van zijn jubileum bij het familiebedrijf is niet onopgemerkt voorbij gegaan. ‘Ik heb deze week gelucht met Pascal en Jeroen Bezu, dit weekend hebben we nog een borrel met alle collega’s en ik heb voor volgend jaar vier tickets gekregen voor de Vrienden van Amstel Live, mij hoor je zeker niet klagen.’ Op de tafel prijkt ook nog een mooi tegeltje. Zo één die je in ontvangst neemt met een lach, denkt wat moet ik ermee, en vervolgens besluit om het op het toilet neer te zetten. ‘Ik vind dat mooi’, lacht hij. Egbert Draaijer, een man van weinig woorden, maar met een goed hart en een immer grote glimlach, omdat hij gewoonweg gelukkig is met alles wat hij heeft.