Pierre Carrière: schrijver, natuurliefhebber en amateurarcheoloog

Bij binnenkomst valt het oog direct op de eettafel – waar diverse boeken keurig gerangschikt liggen – en op de hoge vitrinekasten vol werktuigen uit de steentijd. We zijn op bezoek bij schrijver, natuurliefhebber en amateurarcheoloog Pierre Carrière. Samen met zijn vrouw Linda en hun twee zonen woont Pierre inmiddels acht jaar aan de Hooghaar in Peize. Het huis kenmerkt zich door de vele grote ramen, die een prachtig uitzicht bieden op de landelijke omgeving. Terwijl de bakker de oprit oprijdt, vertelt Pierre: ‘Soms wanen we ons in Frankrijk. Dan komt de bakker voorrijden met een bestelling, even later de kaasboer of de postbode.’ Pierre Carrière is een bijzondere naam. ‘Wij stammen af van de Hugenoten uit Frankrijk, die via Duitsland naar Nederland kwamen. Een van mijn voorouders heette Pierre Carrière, en mijn ouders hebben mij naar hem vernoemd.’

Pierre werd in 1967 geboren in Den Haag en verhuisde op zijn zevende naar Roden. Zijn vader ging aan de slag bij de Gasunie en het gezin betrok een huis aan de Camphuysen, vlak bij het bos. Pierre ging naar het Valkhof in Roden, voetbalde bij VV Roden, tenniste bij REO en hockeyde later bij MHC Roden - al draaide de keuze van de laatste club vooral om de vele feesten. Vissen deed hij graag bij de Rônervaart en het Lieverse Diepje. En uitgaan in Bar Looks – waar hij in 1989 ‘zijn’ Linda tegenkwam –, het Stipcafé en De Brinkhoeve, waar hij naar bandjes keek. In Groningen ging hij naar het Praedinius Gymnasium en stapte, vanwege zijn keuze voor het bèta-pakket, over naar 5 VWO op het Zernike. ‘Ik ben een tekstschrijver met een bèta-pakket,’ grapt Pierre.

Op zijn 18e verhuisde hij naar de stad Groningen en studeerde Economie aan de RUG waar hij in zijn derde jaar kennis maakte met Marketing. Hij ging als copywriter werken in de reclame en niet zonder succes, maar ook met een burnout in 2003 als gevolg. ‘Ik ben gehecht aan mijn vrijheid en het bepalen van een eigen ritme en besloot mijn leven anders in te richten.’ Hij werd freelancer, schreef in 2010 een boek over zijn burnout en haalde er een paginagroot artikel mee in de Volkskrant.

Pierre werkt nu vanuit zijn werkkamer in de voormalige garage, als schrijver én nog altijd als copywriter. Samen met zijn vrouw Linda Beukers vertaalt hij kinder- en natuurboeken vanuit het Engels naar het Nederlands en schrijft hij (kinder)boeken in opdracht. Hij laat zijn boeken een voor een zien, waaronder zes natuurgidsjes die hij samen met Linda samenstelde en die landelijk worden verkocht in een bekende supermarkt. Ook Nationaal Coördinator Groningen vroeg hem een prentenboek te schrijven voor kinderen in het aardbevingsgebied.

Na 32 jaar in de stad keerde hij op zijn 50e terug naar Noordenveld. ‘Ik ben een enorme fan van het Drentse landschap. Het glooiende reliëf uit de ijstijden, de beekdalen en houtwallen hebben mij doen terugkeren.’ Als amateurarcheoloog zoekt hij naar stenen werktuigen. ‘Op vakantie in 2012 raapte ik een vuursteen op en op de een of andere manier had ik het idee dat het door een mens gemaakt was.’ Het bleek een kling te zijn, ook wel een mes genoemd. Hij verdiepte zich in de steentijd en zocht vele malen in Denemarken en Frankrijk, maar zoekt ook gewoon in de omgeving van zijn huis. ‘Het is bijna meditatief; door het zoeken kun je je niet op andere zaken concentreren.’ Zijn verzameling heeft hij op zeer ordentelijke wijze ondergebracht in vitrinekasten. Pierre laat speerpunten zien waarmee Neanderthalers mammoeten neerhaalden, maar ook bijlen, boortjes en schrabbers om vleesresten van huiden te schrapen. Sommige werktuigen zijn wel 15.000 jaar oud.
Pierre werkt momenteel aan een nieuw boek. Het wordt een autobiografisch werk, waarin hij in twintig tot dertig korte hoofdstukken de parallel trekt tussen de verschillende zoektochten die je in het leven onderneemt en die op de Noordenveldse akkers. De lessen uit zijn burn-out krijgen hierin een plek. ‘Ik heb de burn-out altijd gezien als iets van mijzelf. Natuurlijk spelen de omstandigheden een rol, maar ik kijk ook naar mijn eigen aandeel en mijn karakter.’ Het afscheid van de reclamewereld, de keuze om in de natuur te gaan wonen en het besluit om boeken te gaan schrijven, zijn allemaal positieve gevolgen geweest van zijn burn-out. ‘Vroeger was ik voortdurend op zoek naar geluk. Nu heb ik geleerd dat tevredenheid misschien wel belangrijker is. Tevredenheid richt zich op wat je hebt, terwijl geluk vaak draait om wat je nog niet hebt.’