Theater verbindt!

Met een brok in mijn keel luisterde ik naar de verhalen tijdens de voorstelling Boys Won’t Be Boys in De Winsinghhof. Verhalen van hoop, het niet begrepen voelen, jezelf zijn, liefde en verbintenis. Het was geen doorsnee voorstelling, maar een wervelende theaterhappening waarin de spelers hun eigen verhaal deelden over mannelijkheid, identiteit en de vrijheid om buiten de lijntjes te kleuren. Ik zag een mix van theater, muziek, dans, spoken word en pure kwetsbaarheid. Met spelers uit Drenthe die hun hart openden en een flinke dosis lef toonden, brak deze voorstelling met hardnekkige stereotypes. Niets moet, alles mag: van kwetsbare ontboezemingen tot vlammende performances. En dat raakte mij. 

De zaal was goed gevuld en na afloop bleef bijna iedereen in de foyer om na te praten. Ik sprak veel van de bezoekers en de verhalen kwamen los. Dit is waar het theater ook voor bedoeld is; elkaars verhalen horen, kwetsbaar durven zijn en maatschappelijke thema’s aanstippen. Dat verbindt echt.

Toen ik deze voorstelling op een festival zag, was ik gelijk onder de indruk. Deze voorstelling móest ik naar Roden halen. Overtuigd van het feit dat er behoefte was aan deze vorm van theater en natuurlijk het onderwerp. Dat dat zo was, bleek die avond in De Winsinghhof wel. 

En zoals gezegd: het bleef nog lang onrustig in De Winsinghhof, maar ook de dagen erna. Ik kreeg mailtjes, appjes, mensen spraken mij aan dat ze zo’n fijne avond hadden gehad. En dat doet mij goed. Eén reactie van een bezoeker wil ik graag met jullie delen. Hij schreef: “Ik vond het echt een super toffe voorstelling met een belangrijk maatschappelijk thema. Wat een talent hebben we hier in Drenthe! Ik hoop dat er steeds meer mannen uit het hokje man durven stappen en we allemaal wat toleranter en liever worden voor elkaar. Juist in een tijd waarin de maatschappij verhardt, hebben we deze microwereldjes nodig om hoop te houden op een betere wereld. Bedankt voor jullie bijdrage hierin.”

Toen ik dit berichtje las, kreeg ik weer een brok in mijn keel. Ik heb gelijk de telefoon gepakt en gebeld met het gezelschap. Want zij moeten terugkomen volgend seizoen! Dat wilden ze maar al te graag. Volgend seizoen is dan Girls Wont’t Be Girls te zien in De Winsinghhof. Zelfde vorm, zelfde thema, andere spelers.

Jacob Frölich
Directeur/Programmeur
Theater & Cinema de Winsinghhof