Jaap Bos in gesprek met de Koning tijdens de Week tegen Eenzaamheid

RODEN - Het was een dag die Jaap Bos niet snel zal vergeten. Op 24 september stond hij in de Brabanthallen in Den Bosch bij de officiële opening van de Week tegen Eenzaamheid. Daar vertegenwoordigde hij Noordenveld met iets dat hem na aan het hart ligt: OldStars walking korfbal. Samen met Kirsten Andres, directeur-bestuurder van het Nationaal Ouderenfonds, mocht hij spreken over de kracht van samen bewegen en ontmoeten. Het was een bijzonder hoogtepunt: dat persoonlijke gesprek van tien minuten met Koning Willem-Alexander en staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, Nicki Pouw-Verweij.

Een bijzondere ervaring

‘Het was echt indrukwekkend,’ vertelt Bos. ‘Je loopt daar rond met mensen uit het hele land – ouderen, jongeren, onderzoekers, beleidsmakers – allemaal met één doel: iets doen tegen eenzaamheid. Na de plenaire meeting kwam het gesprek met de Koning en de staatssecretaris dichterbij. Omdat ik me goed wilde focussen op mijn taak, maakte ik nog even een wandelingetje. Je hebt niet veel tijd, dus was het van belang de kernboodschap paraat te hebben. Ik merkte hoe oprecht geïnteresseerd de Koning en de staatssecretaris waren.’

Bos heeft zelf een moeilijke periode gekend en dus had dat moment extra betekenis. ‘Ik heb mijn partner verloren. Dan komt eenzaamheid dichtbij. Maar door weer in beweging te komen, door samen te sporten en te praten, vond ik mijn energie terug. Ik zeg altijd: ik wil niet achter de geraniums zitten. OldStars heeft me daar enorm bij geholpen.’

OldStars walking korfbal is een aangepaste vorm van korfbal, speciaal voor ouderen. Bij KV Noordenveld wordt wekelijks getraind: een warming-up, oefeningen voor balans en soepel bewegen, en daarna een partijtje walking korfbal – zonder rennen of springen, maar met volop plezier.
‘De meeste deelnemers noemen het een feestje,’ glimlacht hij. ‘En na afloop is er de ‘derde helft’. Dan praten we bij, delen verhalen en lachen veel. Daar ontstaan echte contacten.’

Het initiatief komt van het Nationaal Ouderenfonds. In Noordenveld is het uitgegroeid tot een succesverhaal, met inmiddels acht actieve OldStars verenigingen, ondersteund door Welzijn in Noordenveld en sportcoaches Marten Vogt en Wouter Meertens. ‘We doen het samen,’ zegt Bos. ‘Dat is precies de kracht van dit project.’

Waarom werkt sport zo goed tegen eenzaamheid? Volgens hem is het antwoord eenvoudig: ‘Je hoort ergens bij. Je doet iets samen, en dat geeft betekenis. We zien mensen opbloeien. Sommigen waren eerst wat stilletjes, maar na een paar maanden hoor je ze lachen en grapjes maken. Hun zelfvertrouwen groeit. Dat is prachtig om te zien. OldStars draait niet om prestaties’, benadrukt hij. ‘Het gaat om meedoen. Iedereen bewaakt zijn eigen grenzen, maar iedereen doet mee. En dat maakt het verschil.’

Trots uit Noordenveld

Dat juist Jaap Bos werd gevraagd om het verhaal van OldStars te delen met de Koning, is veelzeggend. ‘In Noordenveld draait het echt goed. Het levert op wat je hoopt: beweging, sociale contacten en mensen die elkaar ook buiten het veld weten te vinden. Dat mocht ik daar laten zien.’

Thuis kreeg hij talloze reacties. ‘Mijn kinderen en kleinkinderen zeiden: ‘Pap, opa, we zijn trots op je.’ ‘Dat raakte me.’ 

Hij hoopt hoopt dat nog meer ouderen de stap durven te zetten. ‘Bij walking korfbal zitten we organisatorisch vol, maar informeer eens bij WiN naar een van de andere OldStars-verenigingen. Er is altijd plek om mee te doen.’ Hij droomt ervan dat OldStars verder groeit, ook buiten Noordenveld. ‘Eenzaamheid stopt niet bij de gemeentegrens. Overal kunnen we iets betekenen.’

Of het nu gaat om een gesprek met de Koning in Den Bosch of een training in Roden, Bos’ boodschap blijft dezelfde: Iedereen verdient het om erbij te horen. ‘OldStars laat zien dat sport meer is dan bewegen,’ besluit hij. ‘Het is een manier om elkaar te ontmoeten, samen te lachen en letterlijk in beweging te blijven, ook als het leven even tegenzit. Je moet zelf de slingers ophangen. Zolang het kan, moet je er een feestje van maken. En dat doen we, elke week opnieuw.’