‘Als je alleen bent, moet je er een feestje van maken’

RODEN - Onder de prominente slangen-den voor zijn huis wijst Jan van der Velde op alle insecten die de boom bezoeken, aangetrokken door het hars dat uit de bast loopt. ‘Ik verbaas me er weleens over, maar deze boom wordt regelmatig gefotografeerd.’ Op het terras ernaast wordt meteen duidelijk in welke periode we zitten, want overal duiken kippen, kuikens en Fabergé-eieren op. Op een tafel staat een grote bos narcissen in een vrolijke vaas. Het geeft aan wie hij in de kern is. Gastvrij schenkt hij een glas ijskoud water in en neemt plaats op zijn loungeset, naast een hoge vijgenboom. ‘De appelboom heeft al bloesem, en kijk eens omhoog! Er zit een koolmees in de hazelaar.’ Hij vertelt erbij dat hij de nu drie meter hoge krulhazelaar ooit uit een bloemstuk heeft gehaald en toen in de tuin heeft geplant. Je verwacht het niet aan de 2e Energieweg in Roden, maar we zijn, tussen alle bestaande en in aanbouw zijnde bedrijven, beland in een heerlijk groene oase.

Hij is in 1961 geboren in Drachten, maar getogen in Marum-West. Hij ging naar de lagere school in Marum, volgde in Drachten een metaalopleiding en in Surhuisterveen de automobielopleiding. Hij voetbalde bij Sportclub Marum. Van der Velde woont met plezier in Noordenveld, maar Marum is nooit ver weg. Het bordje “Marum - gemeente Westerkwartier”, dat aan zijn schutting hangt, is hier het bewijs van. Daarnaast plaatst hij op zijn Facebookpagina Oud Marum (met bijna 1900 volgers) foto’s van weleer en oude ansichtkaarten. ‘Ik probeer elke dag iets te plaatsen met een paar regels tekst erbij’, vertelt hij. Het levert bijzondere contacten op, zelfs tot in Canada. Jan krijgt met regelmaat foto’s toegezonden.
Na een blauwe maandag, zoals hij het uitdrukt, maar wat in werkelijkheid 1,5 jaar was, gewerkt te hebben bij kameraad Klaas in het bedrijf ESA, ging hij werken bij Elton. En dat is inmiddels 44 jaar geleden. Het bedrijf werd opgericht op 1 juni 1949 en op dit moment werkt hijmet 69 collega’s en maken ze bouwmaterialen voor groothandels en de doe-het-zelf-markt. Van der Velde is breed inzetbaar, heeft ook leidinggegeven, maar verricht nu met name extrusiewerkzaamheden.
Hij werd trotse vader van een zoon en een dochter, die nu respectievelijk werkzaam zijn in de ICT en de logistiek en woonachtig zijn in het noorden. Hij vertelt dat hij ruim 30 jaar geleden zijn huidige woning kon betrekken (naast Elton), omdat hij voor Elton conciërge werd. Voor de bereikbaarheid en het uitvoeren van hand-en-spandiensten was dit een logische keuze. Raar vond hij dat niet, want zijn vader woonde destijds ook boven het bedrijf. ‘Buiten de bedrijfstijden om moest er wel eens gelost worden.’ Jan haalt een herinnering op aan een chauffeur die samen met zijn vader aankwam, hartje winter. ‘We dronken in mijn huis een borrel, wat ze heel bijzonder vonden, want in Zweden was alcohol onbetaalbaar. Ze sliepen in de cabine, maar konden bij mij in huis ontbijten en douchen. Jarenlang hebben we een kaartwisseling met Kerst gehad.’
Hij trof eens een chauffeur huilend naast de fabriek aan. De man liet hem de kogelgaten in zijn auto zien en vertelde dat zijn collega in diezelfde auto was doodgeschoten, tijdens de oorlog in Joegoslavië.
Veel mensen kennen hem van het wandelen. Iedere zondag wandelt hij, in goed gezelschap, 10 kilometer. Het is een mooie training voor de North Sea-wandeling, waarbij ruim 5000 deelnemers de landen aandoen die aan de Noordzee liggen. In mei hoopt hij Engeland te bezoeken. Het natje en droogje ontbreekt daarbij niet. Het is verweven in zijn leven en dit blijkt uit zijn vele bezoeken aan de horeca in Roden en de foto’s die hij deelt op sociale media, waar een vaste schare fans iedere zondagochtend zijn sfeervol aangeklede zondagse ontbijt liket. Je ziet meteen in welk jaargetijde we leven of welke feestdag eraan komt. Hij lacht er hartelijk bij: ‘Als je alleen bent, moet je er een feestje van maken.’ Heel opvallend is dat hij ook regelmatig in de media verschijnt als winnaar. Zo heeft hij onder andere een bistroset, een vuurkorf, een sporthorloge, een skateboard, een tipi, een bolderkar en een zitzak gewonnen. ‘De ene prijs was soms nog niet binnen, of ze belden alweer dat ik nog een prijs had gewonnen.’ Waar het industrieterrein vroeger door onder andere Stiko en Jarino zelfs op zaterdag een komen en gaan was, heerst er nu stilte. En die rust trekt speciale bezoekers. ‘Een tijd geleden stond er een ree in mijn tuin’, besluit hij.