‘Ik heb nog nooit echt geweten wat ik wilde worden’

RODEN - De afspraak met de Noordenvelder van deze week vindt plaats in het kantoor van hun bedrijf, Schaap Bestrating en Tuin. Jochem Schaap staat relaxed tegen de tafel aangeleund en vraagt zijn vader om alvast koffie in te schenken voor het bezoek. Het is duidelijk dat het inmiddels een “familiebedrijf” is geworden, al was dat niet waar hij al van jongs af aan al van droomde. ‘Ik heb nog nooit echt geweten wat ik wilde worden’, aldus de junior van het bedrijf. Toch lijkt er een overname in het vooruitzicht te zijn en dat betekent dat zijn ouders een stapje terug gaan doen en hij steeds meer op de voorgrond zal treden binnen het bedrijf.
Hij is bescheiden wanneer het gaat om wie hij is en om wat hij op dit moment allemaal realiseert. Sinds 8 december 2024 is hij vader van zoon Joep, zit sinds bijna een jaar in de gemeenteraad voor Gemeente Belangen én er zijn plannen om het bedrijf van zijn ouders over te nemen. Er komt slechts bescheidenheid uit zijn mond, maar voor een 28 jarige zijn dit best serieuze stappen in een leven. ‘Wij zijn geen pochers’, zegt hij. ‘Zo zijn we ook niet opgegroeid.’ Hij wordt geboren in Groningen en groeit op aan de Kastelenlaan in Roden. ‘De Kastelenlaan bestaat uit allemaal rijtjes met woningen. Ik denk dat er in ieder rijtje wel een vriendje woonde waarmee ik kon spelen. Fantastische tijd was dat en we waren altijd buiten.’
Op de Lindeborg in Leek doorstaat hij de HAVO met twee vingers in de neus en gaat daarna naar de opleiding International business en management. ‘Ik was goed met cijfers, maar na één jaar ben ik gestopt met de opleiding. Het paste niet bij mij.’ Na deze opleiding gaat hij verder met de opleiding Social Work. ‘Deze opleiding heb ik vier jaar gedaan, maar ook niet volbracht. Ik liep stage op de afdeling WMO van de gemeente Noordenveld. Langsgaan bij mensen die hulp nodig hadden en een oplossing vinden, vond ik geen probleem. De verslaglegging daarvan alleen was wél een probleem. Ik had gewoon veel liever gehad dat mijn stagebegeleider met mij langs de mensen was gegaan, dan was het geen probleem geweest’, waarop hij hartelijk moet lachen. Sinds vijf jaar is hij betrokken bij het bedrijf van zijn ouders, waarvan één jaar in de buitendienst en inmiddels alweer vier jaar op kantoor. Een overname van het bedrijf lijkt hiermee dan toch ook een weloverwogen, aankomende keuze.
Zijn rol als vader vindt hij prachtig, maar ook best wel pittig. ‘Het wordt steeds makkelijker, maar de eerste tijd was best wel pittig hoor’, erkent hij. Op dat moment komt zijn vader uit het naast gelegen kantoor. Tijdens het gesprek was hij al af en toe aanwezig, maar nu volgt er een foto van zijn kleinzoon op zijn telefoon en daarmee laat Hein Schaap zien een trotse opa te zijn. Maar een trotse vader is Jochem ook zeker! Hein ziet een “gekscherende” taak voor zijn zoon weggelegd als wethouder van de gemeente Noordenveld. ‘Ik ben nu bijna een jaar bij Gemeente Belangen betrokken en leer steeds meer van de processen die er plaatsvinden binnen de gemeente. Ik ben bevoorrecht dat ik mag meepraten over bepaalde onderwerpen die mij aan het hart gaan. Je wordt gewoon écht gehoord. Ik zou dan ook best nog wel vier jaar langer willen blijven, wanneer de gemeenteraadsverkiezingen plaatsvinden in maart 2026, al kost het best wel veel tijd.’
Het is nog rustig op het terrein van het bedrijf, maar toch zien ze wel dat de klanten weer steeds meer hun gang weten te vinden naar het bedrijf. ‘De buitendienst kon grotendeels ook door in de winterperiode, maar op kantoor was het wel een rustige periode. Nu de zon weer gaat schijnen komen de klanten ook weer langs. Dat vind ik ook het leukst aan het werk, het klantencontact. Ik heb daarin ook een stuk vrijheid en dat is wel fijn.’ Toch maakt hij zich ook wel zorgen om de toekomst van het bedrijf. ‘Handjes om te sjouwen zijn er wel, maar bijvoorbeeld een goeie stratenmaker vinden is gewoon lastig. Dat is wel iets wat de overheid op den duur heeft gecreëerd denk ik. Iedereen werd alleen maar gestimuleerd om het maximale uit zijn of haar opleiding te halen. Advocaten zijn er straks genoeg, maar stratenmakers, timmermannen en schilders zijn gewoon weg lastig te vinden. Gevolg? Klanten moeten lang wachten voor ze aan de beurt zijn. Gelukkig komt de overheid daar nu op terug. We gaan het zien hoe het allemaal gaat lopen.’ Een laatste woord van de bedreven ondernemer? ‘We hebben het allemaal echt niet slecht. Kijk eens om je heen naar al die volle terrassen bij het mooie weer van afgelopen weekend. Ga niet allemaal mee in de negatieve beelden die de media ons laten zien.’



