Martje’s raad: de moed niet opgeven
Het was n hiele toer om te bedenken woar ik dizze keer es over schrieven zol. Er wadden verschillende onnerwarpen wat mien belangstelling har en woar ik wat over kwiet mos.
Gelukkig was doar het bericht over Prins Bernhard. Toen schoot mij te binnen dat ik ien t verleden es n stukje over hem schreven har, ien gesprek met Toon Hermans. Ze wadden allebij niet meer ien leven, mor dat geft niks. Het was een mooie herinnering. Toen docht ik dan moet ik wel even t verhoal opzuken. Volgens mij was dat niet zo stoer. Ik heb vier mappen, met ienhold, die ik metneem, as ik noar verenigingen moet om mien verhoalen te vertellen, dus even ien die mappen kieken. Valt best met, want veur ien heb ik een ienholdsopgoave. Zo secuur ben ik wel. Dus was harstikke makklijk docht ik. Allèn de vierde map die was nog niet hielemoal vol, tussen hoakjes ien elke map zitten 50 verhoalen, doar was nog gien ienholdsopgoave veurien. Toen ik begon te zuken.
Alle vier de mappen noakeken. Gien stukje over Toon Hermans en Prins Bernhard. Ik wer aal n beetje narrig. Woar was die dan. Nou heb ik nog wel tien, ast gien vieftien mappen bennen, met van alles en nog wat. Uutgezunnerd de mappen met columns. Eerst es even goed noadenken, woar zol ik dat stukje hemmen. Ien dizze messchien of ien die annere? Nee nargens te vienen. Hoe ken dat nou. Woarom nou niet. Wacht es, ik ken ien e computer kieken, doar bewoar ik toch alles ien? Dus ik veur de computer. Toen kwam ik tot de ontdekking, dat ik eiglieks niet wis, hoe het verhoal hiette. Nou ja dan mor ien allerhande titels kieken, dan hier en dan doar. Nargens te vienen. Ik kwam wel dingen tegen woarvan ik docht: o ja is ok zo. Dat heb ik ok es schreven. En zo aal meer. Mor niet het verhoal dat ik zocht. Even goed noadenken. t Verstand even bij wat anners bepoalen. Eerst mor noar t Trefpunt, want doar mos ik nog kieken of ze doar n boek hadden van Annegreet van Bergen: ”Gouden jaren” en “Het goede leven” die wadden er vanzulf niet. Honnerden boeken mor net die niet. En mor aal spoekten Toon Hermans en Prins Bernhard mij deur de kop. Thuus weer ien e computer kieken. Weer van alles te veurschien hoalen. Nee hor gien verhoal over Toon en Bernhard. Ik wer er wel zo sjagerijnig van. Mor dat hielp ok niet. De rug begon mij ok aal zeer te doen. Van alles kwam ik tegen. En mor denken: hoe hiette dat aal weer. Het mos toch argens weden. Hoe kon dat nou. Dan mor niet docht ik op t lest.
Weer een map noakieken, zunner hoop en doar wast. Ik har het eerst nog niet eens deur. En wat ston er boven? Omroep Max. Doar was het destieds met begonnen, dus har ik het zo nuumt. Hiel toevallig zag ik dat dit was wat ik zocht. Het klopte, noa de ienleiding over omroep Max, die ston net aan t begun, woar ik toen gien hoge pet van op har, dus zolang ist aal leden, ging t over Toon en Bernhard. Even lezen, ja jong, dat wast. Slim lollig, aal zeg ik het zulf. Ik heb er drekt nog een ofschrift van mokt. En ien een annere map doan, die ik messchien veur een annere gelegenheid bruken ken. Dan hoef ik niet weer zuken. Of toch wel?? Wat een opluchting. Eerlijk zijt, ik har het nooit vonnen as ik het niet toevallig tegen kommen was. En mien oog erop viel dat het over die beide mannen ging. Want zo begon het niet, zoas ik aal vertelde.
Het ken weden, dat jem nou ok nijsgierig worden bennen, hoe dit verhoal gijt. Dan ken ik jem aanroaden op de eerstvolgende bijeenkomst te kommen woar ik mien verhoalen vertel. Dan zal ik gegarandeerd, dat beloof ik, dit verhoal lezen. Dan maggen jem oordelen oft een oarig stukje is. Dank u.
Ien de meeste gevallen wiet ik wel woar t over gijt, as ik de titel zie. Bliekboar is dat niet altied zo. Zoals ien dit geval. Dan har ik het nooit weer vonnen. Of ik har alles wat er mor n beetje op leek, lezen moeten. En de vierde map, doar moet ik mor gauw n ienholdsopgoave veur mokken. Eerst nog n poar verhoalen schrieven, zodat doar ok 50 ienzitten.
Dus wat moeten jem doen as jem wat kwiet bennen? Deur zuken. De moed niet opgeven, want…. Wat het huus vot mokt geft het ok wel weer.
MARTJE
