Johannes Kloosterman Nederlands Kampioen Schaapscheren
ZEVENHUIZEN - Hij is nog één van de weinige beroepsschaapscheerders die Nederland rijk is: Johannes Kloosterman. Jaarlijks gaan er zo’n 30.000 schapenvachten door zijn handen van verschillende maten, soorten en kleuren. De titel die hij dit jaar, al voor de vierde keer, in ontvangst mocht nemen heeft er toe geleid dat hij over twee jaar mag deelnemen aan de Wereld Kampioenschappen schaapscheren in Nieuw Zeeland. Daar is het zelfs een heuse sport en staat het op de tweede plaats na rugby.
Het NK Schaapscheren vindt één keer in de twee jaar plaats en wordt gehouden op “De dag van het schaap” in Ermelo. Dit jaar was dat op 8 juni. In Nederland is de sport schapenscheren niet zo bekend en zijn er ook maar weinig wedstrijden. Tijdens de wedstrijd is er eigenlijk maar één ding belangrijk: wie levert de meeste kwaliteit. Snelheid is in deze slechts een onderdeel van de puntentelling, wanneer je niet de juiste kwaliteit aflevert kun je ook beste eindigen in de onderste regionen. Er wordt tijdens de wedstrijd geschoren in drie klassen: Hoofdklasse voor machine en handscheren en er is óók een gevorderde klasse voor machine.
Kloosterman is, ten tijde van het interview, aan het schaapscheren in Peize waar hij ongeveer 120 schapen zal scheren vandaag voor de familie Ensing-Emmens aan de Lieverseweg. Voorheen was dit een melkveebedrijf, maar na overname zijn de schapen hun inkomen geworden. Er zijn nu 500 schapen op het bedrijf, welke jaarlijks zo’n 1200 lammeren leveren, welke uiteindelijk - na selectie - weggaan voor de slacht. ‘Ik kom hier twee keer per jaar, omdat deze schapen om de acht maand lammeren, want het zijn Flevolanders. De kudde die hier nu staat moet straks lammeren in juli, dus dan is het fijn dat ze hun vacht kwijt zijn. Het is nu dan ook een mooie periode om te scheren, want het wol is mooi vet. Zodra het schaap gaat lammeren verdwijnt die vetlaag deels, omdat alle aandacht van het lichaam dan naar de opvoeding van het lam gaat.’ Om de schapen te kunnen scheren hangt Kloosterman in een soort harnas welke is bevestigt aan de kooi waar de schapen in zitten. ‘Als het schaap meewerkt dan ben ik ongeveer 1,5 minuut bezig met scheren en dan is dus voorover staan geen probleem, maar soms zit het tegen en duurt het langer. Op deze manier krijg ik geen last van mijn rug en knieën,’ zegt Kloosterman.
Er waren dit jaar 19 deelnemers bij Nederlands Kampioenschap Schaapscheren. ‘Iedereen zei: Dat doe je toch wel even weer, kampioen worden? Maar zo makkelijk was het dit keer niet. De eerste twee keer was het puntenverschil groot, maar twee jaar geleden en ook dit jaar was het verschil echt minimaal.’ Het is tijd om weer aan de slag te gaan. De scheermachine wordt weer in werking gezet en terwijl Kloosterman scheert wordt het wol vakkundig door de boer in een grote zak samengebracht en aangestampt. ‘Wij doen zelf niets met het wol. We hebben het nog weleens weggebracht en dan werd er kleding van gemaakt of kleedjes, maar nu voeren we het gewoon af, vooral de donkere wol wil bijna niemand hebben,’ aldus Ensing.
