De man die alles veranderde bij FC Groningen
Met veel zelf opgeleide spelers staat FC Groningen nu met de volle buit uit twee wedstrijden in de top van de Eredivisie. Sprankelend spel is eerder uitzondering dan regel, maar het team speelde tegen RKC wel een dikke hand vol grote kansen bij elkaar. Schreuders werd uitgeroepen tot ‘Man van de wedstrijd’ maar dat had natuurlijk doelman Vaessen moeten zijn.
Hans Nijland sprak ooit eens de iconische woorden dat FC Groningen op den duur voor 80 procent uit eigen jeugd zou moeten bestaan. Dat was een noodkreet, de club had geen geld, wat echter niets afdeed aan het waarheidsgehalte. Misschien is het door de oud directeur genoemde percentage wat aan de hoge kant, maar een hoog gehalte ‘eigen’ spelers is voor een volksclub als FC Groningen onmisbaar.
De reden is simpel. Bij en kampioenschap zal het iedere supporter een worst zijn of de spits uit Timboektoe of Corpus komt. Maar Groningen zal niet strijden om het kampioenschap en dus zullen er wedstrijden worden verloren. Wouter Gudde wilde een investeerder bij de club halen, wat zijn meest onverstandige idee is geweest. Groningen is geen Manchester City of Real Madrid. Waar de beste spelers voor talrijke miljoenen van over de hele wereld worden weggeplukt. Het grote geld regeert daar en het publiek is alleen tevreden bij winst en bij voorkeur een kampioenschap. De verwachtingen zijn altijd hoog omdat er zoveel geld is geïnvesteerd. Het publiek ziet een verzameling miljonairssterren over veld rennen en die moeten al die miljoenen waarmaken.
Waar geld verschijnt, verbinding verdwijnt.
Dát is precies de reden waarom FC Groningen er altijd voor moet zorgen dat er veel jongens uit de eigen jeugd het elftal vertegenwoordigen. Het schept een band. Het publiek voelt verbinding met de spelers. Het voelt als één van hun. Dát is de kracht van een volksclub. En hier en daar spelers aantrekken daar waar de eigen spelers op bepaalde posities (nog) kwaliteit te kort komen. Zolang het om aanvulling gaat en niet om invulling. Vitesse is een prachtig voorbeeld. Een rijke Rus met een pistool in zijn achterzak zou de club naar de top brengen. De Arnhemmers zouden gaan spelen om de titel en in de Champions League gaan spelen. Kampioen werd de ploeg nooit, jaarlijks ging het slechter en het stadion liep leeg als teken van totale vervreemding tussen publiek en het team op het veld waarvan niemand de naam van een speler kon spellen of uitspreken. Spelers die vooral bezig waren met zichzelf om een mooie transfer te verdienen. Terwijl het publiek juist een speler verdient die negentig minuten lang voor de club strijd.
Spelen vanuit je hart of spelen voor je eigen beurs. Spelen voor de club of spelen voor een toekomst bij een andere club. Vitesse degradeerde. Het vreemdelingenlegioen van de FC ook. Beide stadions zitten inmiddels (weer) vol. Vitesse is terug gegeven aan de werkelijke eigenaren. De supporters. Daar gaat het goed komen. De Veendammer Lukkien snapte na een tijdje wat er écht mis was in de Euroborg en maakte de radicale en moedige keuze om te kiezen voor een elftal met een groot FC Groningen gehalte. Hij trok de club uit een heel diep en gevaarlijk moeras en inmiddels is alles veranderd. Langeler snapte het net op tijd dat zo’n speler ook een normaal salaris mag verdienen waardoor hij smaakmaker Schreuders net niet het stadion uit joeg. FC Groningen speelt weer Eredivisie. De club is weer daar waar het hoort. Niet in de beurs of het ego van bestuurders maar in de harten van de mensen.
