Mient Veenstra exposeert in Zunneschien
HAULERWIJK / VEENHUIZEN – Net over de Drentse grens aan de Scheidingsweg in Haulerwijk woont Mient Veenstra. Van jongs af aan is tekenen en schilderen een passie. Wie in zijn atelier rondkijkt en zijn andere werken in zijn huis kan bewonderen ziet veel variatie en diversiteit. In de maand augustus zijn dagelijks van 12.00 tot 18.00 uur een vijftal grotere werken van hem te zien in Koffie- en Theetuin Zunneschien aan de Hospitaallaan in Veenhuizen.
‘Tot mijn twaalfde jaar woonde ik in Ureterp, daarna was Allardsoog onze woonplaats. In Drachten heb ik de Technische School doorlopen en in mijn diensttijd heb ik de MAVO volbracht. Vervolgens ben ik de psychiatrie ingegaan door de opleiding Verpleegkundig B te volgen. In dat werk heb ik mij stapsgewijs ontwikkeld. We hebben 12 jaar in Een gewoond en u alweer 32 jaar op deze plek. Al die jaren heb ik getekend en geschilderd. Dat zat er al vroeg in. Op school waren de creatieve vakken favoriet. Ook hou ik van muziek. Nog steeds speel ik accordeon. In mijn latere werkjaren heb ik nog de opleiding ‘creatieve therapie beeldend’ afgerond. Hierbij zette ik op kunstzinnige wijze materialen in voor behandeling van psychische problematiek. Ik heb altijd de vrijheid gehad om mijn werk en hobby goed te kunnen combineren. Daar voelde ik mij goed bij.’
In Zunneschien komen grotere werken aanbod. Van 1 meter bij 80 centimeter. Vijf stuks laat Mient Veenstra zien. Een schapenwei dicht bij huis, een landschap in Engeland en schilderijen nabij het stroompje De Slokkert in Een. Hier zien we een drieluik bij het bruggetje tussen Een en Westervelde. Herkenbaar. De dode bomen langs het stroompje staan ook nu nog steeds. ‘Dit is een prachtige plek met zijn luchten die steeds veranderen. Heel apart en daardoor boeiend. Ik mag graag losgaan op luchten. In mijn schilderijen komt bijna altijd veel lucht voor. Ik begin bijvoorbeeld met een stevige laag oranje, dat zie je er vaak doorheen. Ik zet de doeken vaak op met acryl. Dat is dan ruig opgezet. Een voordeel van deze verfsoort is dat het snel droogt. Daarna kies ik voor olieverf. Dat kenmerkt zich door meer pigment, structuur en dieptewerking. En het ruikt ook nog eens lekker. Ik zet mijn werk op met velerlei lagen. Vaak maak ik van tevoren foto’s en schetsen van wat ik wil schilderen. Ik probeer het zo te schilderen dat het een levendig geheel wordt. Ik teken niet na. Bij het schilderen laat ik mijn fantasie ook gelden.’
Het is vooral figuratief werk dat we zien. Maar ook abstract werk wordt niet geschuwd. Veel mappen zijn gevuld met portret- en modeltekeningen. Er wordt niet alleen met olieverf geschilderd. Ook potlood, krijt, acryl en aquarel zien we terug. ‘Mijn werk is variabel zonder een duidelijke stijl. Het is veelal kleurrijk. Vooral de basiskleuren rood, blauw en geel vind ik mooi om te zien. Tijdens het schilderen meng ik natuurlijk en zo komen meerdere kleuren op het doek. Schilderen is ook een kwestie van aanvoelen. Een heel proces, lastig om uit te leggen, je moet het gewoon doen. Vormen ontstaan vanzelf. In schilderen kun je je helemaal verliezen. Ik denk wel eens dat sommige grauwe woonwijken, ook bij ons in de buurt, zouden opknappen door er wat meer kleur in te brengen. Misschien maak ik daar nog wel eens werk van.’
