Meer dan thuis in Veenhuizen: Noordenvelder Ruurd van der Weide
VEENHUIZEN - Doelen stellen in het leven, dat is wat hij van zijn ouders van jongs af aan al heeft meegekregen. En voor wie zijn levensgeschiedenis tot nu toe kent: doelen heeft ie zéker gesteld. Ruurd van der Weide is 39 jaar en komt van oorsprong uit Friesland, maar al zeven jaar lang voelt hij zich een échte Veenhuizer. ‘Een bezoeker van Bij de Buren zei onlangs tegen mij: ‘Jij bent hier op je plekje gevallen,’ zegt van der Weide. ‘En zo voelt het voor mij ook oprecht.’ Toen hij in Veenhuizen kwam heeft hij eerst zes jaar “anti-kraak” in de oude basisschool gewoond, maar inmiddels woont hij nu bijna een half jaar in de het oude Schoolmeestershuis.
Van der Weide is de oudste van drie kinderen en komt uit een hecht gezin. ‘Mijn ouders waren ook erg blij met mijn verhuizing naar Veenhuizen en komen hier dan ook graag.’ De hele setting rondom van der Weide klopt wanneer je naar zijn verhalen luistert over vroeger en de weg naar Veenhuizen. Hij heeft zijn hele leven, tot aan de dag van vandaag, eruit gehaald wat er in zat en geniet nog steeds van alles om hem heen en blijft ook vooral nog steeds doelen stellen. Hij is secretaris van “Stichting Bij de Buren” in Veenhuizen en samen met de rest van het bestuur zijn ze druk bezig om te kijken of er ook mogelijkheden bestaan om wellicht weer enkele voorzieningen terug te halen naar Veenhuizen en de verbinding met de inwoners meer op te gaan zoeken. ‘Zo hebben we alweer een tijdje een dorpsblaadje - het Burenblad - en zijn we aan het kijken of we wellicht weer een buurtwinkel naar hier kunnen halen en bijvoorbeeld een dokterspost.’
Dat van der Weide deze functie bekleed binnen het bestuur en de diverse taken vervult passen geheel bij zijn voorkomen en ook bij zijn opleidingen. ‘Ik ben eerst naar het MBO Systeembeheer in Sneek gegaan dit kwam voort uit mijn passie van werken met computers en netwerken. Toen ik de opleiding had afgerond ben ik direct gaan werken en kon aan de slag bij Essent in de backoffice. Was niet helemaal wat ik zocht, maar ik leerde veel en verdiende geld. Daarnaast deed ik nog weleens een klusje in de automatisering hoor.’ In 2006 opent hij zijn eigen computerwinkel en wordt dienstverlener in de automatisering en gaat bij de mensen en bedrijven langs. Helaas hakte de kredietcrisis er in 2008 flink in bij hem en hij besluit in 2009 om het roer rigoureus om te gooien. “Ik was nog maar 24 en besloot mijn HBO Communicatie te gaan halen. Fantastische tijd! Ik zat volop in het studentenleven en heb zelfs stage gelopen in Berlijn en Finland,’ dit alles met een grote glimlach op zijn gezicht.
Na afronden van de studie is hij toch nog wel even zoekende geweest. En ook nu komen er in de jaren die volgen een diversiteit aan activiteiten aan hem voorbij alvorens hij dan toch écht naar Veenhuizen verhuist. Zo werkte hij enkele jaren in het ziekenhuis in Sneek, alwaar hij honderden patiëntenfolders door handen kreeg die hij moest omzetten van QuarkXPress naar Indesign (dit zijn computerprogramma’s). Ook herschreef hij de door artsen aangeleverde teksten in lekentaal.” Helaas werd zijn contract niet verlengd, maar van der Weide gaat niet bij de pakken neerzitten en komt via de muziek wereld terecht in de organisatie van het Psy-Fi Festival. Daar wordt hij persvoorlichter. ‘Het Festival had zich in 2014 de woede van de omwonenden op de hals gehaald in verband met veroorzaken van geluidsoverlast. Ik vond dat er voor de editie van 2015 een brug geslagen moest worden tussen “de Friezen en de Hippies”. Het was zeker niet makkelijk, maar het is gelukt!’ aldus van der Weide. Hij deed dit toentertijd samen met een vriend en dat ging zo goed dat ze besloten een samenwerking aan te gaan en ze starten een communicatie- en tekstschrijversbureau op.
‘Ik miste toch de feeling met de ICT wereld. Inmiddels was mijn vriend al uit het bedrijf gestapt en besloot ik er ook mee te stoppen. Ik had nog steeds wel klanten binnen de ICT wereld en ik deed ook nog wat werk voor mijn stageadres in Berlijn. Het wonen in Leeuwarden was ik inmiddels wel een beetje beu en daarom klopte ik aan bij ADHOC en gaf aan dat ik graag richting Groningen zou willen. En toen kwam deze parel voorbij.’ van der Weide glimlacht. Hij geniet ook zichtbaar van het authentieke van het gebouw, welke hopelijk binnenkort door de Nieuwe Rentmeester aangepakt wordt. ‘Daarom houd ik bijvoorbeeld ook zo van oldtimers. Van kinds af aan al. Ze vertellen je namelijk een verhaal net als het schoolgebouw en dat moet je in ere houden.’
