Nijklap en de Lindt
Wel over de BaukeMollemaBrug ridt van Friesland noar Grunnen, zigt aan e linkerkant, vlak veur et Auwerderdiep een poar huuskes stoan met n café. Dit gehuchtje hiet Nijklap en eefkes ten noorden doarvan stroomt een smal wotterke, De Lindt. Rondom dit buurtje is de leste tied veul grond verzet, mor t is altied al n roereg plakje west veur handel en verkeer. Ien Nijklap, stoan mor n poar huuskes en die binnen ok nog es verdeeld over twee gemeenten. De gebouwen aan e westoever heuren bij t Westerkwartier, de rest heurt bij gemeente Grunnen.
Rond 1400 besloten de kloosterlingen van t klooster Auwerd, dat et neudeg was om n kenoal te groaven dat et overtollege wotter van Noord-Drenthe noar zee brengen zol. Toendestieds werd besloten om doar woar et pad noar Stad et wotter kruusde, een sluus aan te leggen. Der werd ok tol heven. Zoas gewoonlek is er rond n sluus veul activiteit, dus kwammen der huuskes, winkeltjes en as eerste voak n herberg. Dat zil ien Nijklap niet aans west weden!
Met de verbetering van e Friesestroatweg, dat was halverwege de negentiende eeuw, werd er een nije draaibrug over et diep aanbrocht en die kreeg de noam de ‘Nieuwe Klap’. Ien 1938 werd de vaste ‘hoge brug’ noast de klap bouwd vanwege et toenemmende verkeer op e Friesestroatweg en verdween de olle draaibrug, de bult woar Bauke Mollema et stoempen op zien fiets leerde. Hij dut er, tot op e van vandoag, zien veurdeel met.
Ien 2016 kwammen der plannen veur n nije ienrichting rondom Nijklap. t Verkeer dat van e nije Auwerder brug over et Van Starkenborghkanoal kwam, most zo beter aansluten op e Friesestroatweg. Der ontston een soort verkeersplein bij dit lutje gehuchtje en vrachtwoagens hemmen tunnen zand en modder verzet. Et is doar nou elke mörgen een drokte van belang, want veul forenzen moeten rond 8 uur over die brug richting Stad.
Op Nijklap stond n roemruchte kroeg met dezulfde noam, slim geliefd bij viskerlu, die langs et diep zatten te vissen. Der was ok n camping, veural bedoeld veur Scandinavische trekkers die langs de Groene Kustweg kwammen. Toen et toeristenverkeer zich meer ging verploatsen noar de A7, verloor de camping zien betekenis en sloot et café zien deuren. Der binnen plannen om et weer nij leven ien te bloazen, mor ik heb de aannemmer nog niet aan et waark zien!
Eefkes verder, ten noorden van t café lag aan westkaant van t Auwerderdiep de Tjapketil over t kenoaltje de Lindt (Foto: Beeldbank Groningen, P.B. Kramer, Wandelen op de bevroren Lindt (1930)). Dit was et kenoaltje dat et olle klooster Auwerd met et diep verbond. Veur de kloosterlingen had et kanoal twee belangrieke functies. Allereerst kwam der zo vers wotter uut et diep via de Lindt ien et klooster. Met n sluuske werd et peil van de kloostergracht regeld, ok goed veur de beveiliging. Et klooster had al vroeg gemetselde riolen om et smirrege wotter ten noorden van t klooster weer op et diep te lozen. Verder was de Lindt van groot belang veur de handel vanuut et klooster. Ien t vruchtboare kleigebied van t klooster werd van alles en nogwat verbouwd en dat most vanzulf noar de markt. Et vervoer over land was lasteg ien e vroege middeleeuwen, dus werd kozen veur t wotter. Via et Auwerderdiep, de sluzen bij Auwerderziel en et Reitdiep lag Stad binnen handberiek en sloeg de boot linksof, dan kwammen ze op e Waddenzee terecht. Langs de kust werd toen al voaren richting Oostzee en de Baltische zee. Ok veul gasten van t klooster binnen vast met e boot deur de kloosterpoort kommen.
De Lindt is tegenwoordeg minder van belang veur t lozen van wotter, allinneg de Langeweerstertocht wottert bij de eerdere Vossentil of op t kenoal. Toen ien e joaren datteg et Van Starkenborghkanaal groaven werd, werd dat ok et plak woar et wotter makkelek vot kon. Ok de hoaven kwam aan t nije kenoal, dus de opvoart noar de olle hoaven kwam te vervallen. Een deel van t wotter, binnen de bebouwde kom, is ien e loop van tied dichtgooid. De stroat die der laangs lopt, hiet nog altied De Lindt. Nuumd noar et wotterke dat 1500 meter lang van Nijklap noar Auwerd lopt, met n schitterend mooi padje dernoast.
Geert Zijlstra
Mientje: “Ik vuul et aan mien wotter”
