Kinderen leren bij TSR niet alleen tekenen, maar vooral ook kijken

Volgende week beginnen de jeugdlessen bij Teken- en Schilderclub Roden (TSR) weer, en coördinator jeugdgroepen Jenneke Wink hoopt op volle groepen. Deze week vertelt deze Vrouw met de Hamer over wat de jeugdgroep zo bijzonder maakt.

"De jeugdgroep is bedoeld voor kinderen van 9 tot 15 jaar. Na hun vijftiende kunnen ze doorstromen naar de volwassen groepen. Tekenen is een sociale activiteit waarbij kinderen hun creativiteit kunnen ontplooien, onder begeleiding van een professionele kunstenaar-docent. Experimenteren is daarbij heel belangrijk. Het gaat niet alleen om leeftijd. Als ik mijn kleinkind zie tekenen, denk ik: wat een fantasie, en wat leuk dat daar met een paar krabbels toch iets uit ontstaat. Het is mooi om zo te zien hoe die fantasie bij kinderen werkt en hoe je daar, met de juiste begeleiding, groei en progressie in kunt zien. Tekenen stimuleert hoe je een idee uit je hoofd op papier kunt laten zien, maar ook hoe perspectief werkt, of wat een bepaalde kleur verf doet als je die met een andere mengt. Dat geeft vertrouwen in het eigen kunnen. Ik heb deze taak begin dit jaar overgenomen, dus ik ben zelf nog niet zo lang bij de jeugdlessen betrokken. Maar wat ik in de gesprekken met de docent hoor, die toevallig ook op woensdagavond mijn eigen docent is, is dat kinderen echt kunnen opbloeien in die groep. Het wil misschien niet altijd lukken om iets te tekenen zoals je het in je hoofd hebt. Dat kan frustrerend zijn. Maar als het dan met de aanwijzingen van meester Jan wél lukt, geeft dat zoveel voldoening. De groepen werken vaak aan de hand van verschillende thema’s. Ik heb voorbeelden gezien van kinderen die bijvoorbeeld een dier gingen tekenen. Het ene kind wil dat het liefst helemaal zelf uitvogelen, het andere vraagt juist om hulp. Er is dus veel ruimte voor zelfstandigheid, met bijsturing waar dat nodig is. Ik heb zelf meegemaakt dat de docent zei: doe eens drie stappen naar achteren en kijk dan eens goed door je oogharen. Dan zag ik opeens dat het helemaal niet liep zoals ik dacht. Leren kijken is minstens zo belangrijk als leren tekenen. Wat ik van ouders terughoor, is vooral positief. Als kinderen opzeggen, vraag ik altijd na hoe ze de lessen hebben ervaren. Bijna altijd hoor ik dat ze met veel plezier hebben getekend en veel hebben geleerd, en dat ze het jammer vinden om te stoppen. Meestal gebeurt dat zodra ze naar het voortgezet onderwijs gaan. Dan wordt het lesrooster leidend, en past een woensdag- of vrijdagmiddag niet altijd meer. Voor nu: er is weer ruimte voor nieuwe leden!"