Verloskundige Sanne Brons over haar passie voor haar werk
RODEN - Bijzondere verloskundigen, dat was waar het tv-programma “De Verloskundigen” naar op zoek was. En die hebben ze gevonden! Een van hen is Sanne Brons en voor wie haar kent die zal het zeker kunnen beamen dat ze thuishoort in het rijtje. ‘Het was fantastisch om bij te mogen dragen aan het programma’, zegt ze. ‘Ik vind het vooral ook heel erg leuk om aan anderen te laten zien hoe divers ons vak is.’ Vanaf zondag 28 juni is het programma wekelijks te zien op NPO 3, waarin totaal acht verloskundigen worden gevolgd.
Paars, het is haar lievelingskleur en dat zie je dan ook rondom haar terug. Haar praktijk aan de Ceintuurbaan Zuid ademt de kleur en zelfs de Skechers aan haar voeten zijn paars. Terwijl hond Laika haar plek inneemt naast haar baasje en er een heerlijke kruidenthee staat te dampen, is het tijd voor haar om het avontuur te delen. ‘Eigenlijk werd ik ongeveer twee jaar geleden al getipt door mijn schoondochter. Ze had een oproep voorbij zien komen van het tv-programma, waarvoor ze op zoek waren naar bijzondere verloskundigen. Nou, daar hoefde ik niet lang over na te denken en ik heb contact gezocht. Uiteindelijk heeft het dus nog wel even geduurd voordat het daadwerkelijke contact er ook was, hoor. Ik ben drie keer benaderd en heb ook drie keer mijn verhaal gedaan, waarom ik vond dat ik bij het programma paste. Uiteindelijk werd ik gebeld en gaven ze aan dat ik geschikt was.’ En daarbij moet ze ook wel lachen. ‘Ze zijn ongeveer zeven keer langs geweest en ik weet er nu ook heel veel van! Het was wel intens, moet ik bekennen. De nacht voor de eerste draaidag werd ik wakker en dacht: oh jee, straks praat ik heel erg Gronings! Ook op de draaidagen zelf ben je toch wel bezig met nadenken of je bepaalde dingen wel moet zeggen. Maar ik kijk nu heel tevreden terug op alles en heb mij ook zeker niet anders voorgedaan! Het is leuk dat ik dit dan ook straks met iedereen kan delen.’
Op haar negende riep ze al dat ze gynaecoloog wilde worden. ‘Waarom? Ik heb geen idee eigenlijk. Maar ja, daarvoor moest je atheneum doen en daar had ik net een hersencelletje te weinig voor’, geeft ze enigszins zelfspottend aan met een grote glimlach. ‘Ik ben eerst hbo-v gaan doen en tijdens die opleiding hoorde ik van een docent dat er een opleiding was voor verloskundigen. Nou, toen rinkelde het kwartjes bij mij hoor!’ Ze volgt na de hbo-v, de opleiding en studeert in 1997, hoogzwanger, af. Ze komt terecht in de verloskundigenpraktijk van Corry van Geel, in Roden en uiteindelijk neemt ze de praktijk over. Drie jaar geleden neemt ze het besluit om de praktijk over te dragen, na 25 jaar, aan haar collega’s. ‘Ik kon niet meer met mijn hart werken. In de loop van de jaren namen de protocollen toe en die pasten gewoonweg niet bij mij. Ik werd er ongemakkelijk van om telkens tussen die lijntjes te werken, want iedereen die mij kent, zal weten dat dat niet bij mij past. Ik doe het vaak net even anders en daarnaast merkte ik ook dat ik het 1-op-1- contact met de zwangeren miste.’
Het is voor haar dan ook een bewuste keus om een nieuwe praktijk te beginnen, waarin ze als enige verloskundige werkt. ‘Een eenpersoonspraktijk was mijn wens, kleinschalig. Dat noemen ze een caseloadverloskundige. Ik begeleid vijf zwangeren per maand van het begin tot het eind. Ik ben hun enige aanspreekpunt.’ Daarbij geeft ze wel toe dat dat ook af en toe best pittig is, want echt vrij nemen is dan dus een stuk moeilijker. ‘Gelukkig ben ik een fantastische slaper en heb ik mijn werk nog nooit echt als “werken” gezien!’ Ze is blij met de keus die ze heeft gemaakt en ook blij met alle facetten die ze haar zwangeren en partners kan bieden. ‘Ik geef coaching, vind geboortefotografie heel erg leuk en handel vanuit een holistische visie. Ik merk ook dat dit voor veel zwangeren bewuste keuzes zijn om zich bij mij aan te sluiten. Ze voelen zich daar prettig bij.’
Door de jaren heen heeft ze wel gemerkt dat de zwangeren kritischer zijn geworden, maar zeker ook veel bewuster. ‘Ik geef mijn zwangeren die vrijheid ook en zeg ook altijd: bij mij mag het best anders gaan. Het is ook de manier van benaderen die daarin van grote invloed is. Ik weiger vanuit angst te leven, dus weiger ik ook vanuit angst te werken.’
