Zwanny Kamp-Wierenga is 80 maar draait haar hand niet om voor een beetje techniek

Afbeelding
Noordenvelders

RODEN – Ze werd kortgeleden 80, maar nog altijd zit ze aan de knoppen bij het beamteam in beide PKN-kerken van Roden. Ze zorgt ervoor dat diensten goed te volgen zijn door ze in beeld en geluid op een groot scherm te presenteren. Alsof het niets is, bedient ze camera’s en is ze zeer bedreven in het maken van presentaties. ‘Het is gewoon heel erg leuk om te doen’, vertelt Zwanny Kamp-Wierenga.

Zo’n 12 jaar geleden leerde ze de kneepjes van het vak. Bij een vrouwengroep werd een website gemaakt en zij kreeg les in hoe te onderhouden. Het had meteen haar interesse. Toen ze in Roden begonnen aan een website stapte ze ook in déze trein. ‘Sindsdien onderhoud ik deze site’, aldus Zwanny. Daarna begonnen de kerken ook met beelden. Eerst met een losse beamer en een scherm wat steeds moest worden opgezet, inmiddels aangepast aan de normen van deze tijd. ‘Wat was het fijn dat we in coronatijd de kerkdiensten live konden uitzenden.’

Een specialist is ze in het maken van fotopresentaties. Zo vertelde ze bij het afscheid van haar man aan de hand van beelden het levensverhaal van hem. Henk overleed afgelopen augustus en hield niet van lange verhalen. ‘Ik had hem verteld dat ik toch over hem wilde vertellen, dus dan maar via beeld en muziek.’ Een manier van ‘vertellen’ die erg indrukwekkend was, dat hoorde ze na de dienst van velen terug.

Zwanny en haar man woonden tot 1987 in Bedum. ‘Een prima plek, we hadden het er goed. Maar toen m’n man minder ging werken en we er meer met de fietsen op uit wilden trekken, vonden wij Drenthe daarvoor meer geschikt.’ Ze vonden hun stek in Roden. ‘Ik woon hier prachtig, zo dicht bij het bos’, glimlacht Zwanny. ‘Ik hou van het dorp, met al die mooie terrassen op de brink.’

In haar werkzame leven verleende ze hand- en spandiensten in het accountantskantoor van haar echtgenoot. En maakte ze een uitstapje naar de ouderenzorg. Ze deed het met liefde, maar moest bekennen dat het haar niet helemaal lag. Toch zullen veel mensen haar typeren als een zorgzame vrouw. ‘Zorgzaam, maar vooral belangstellend’, zegt Zwanny. Ze zegt het onder andere terug te krijgen van de dames uit een christelijke vrouwengroep waar ze de sturende kracht is. ‘Maar we doen het met elkaar hoor’, verontschuldigt ze zich. Typisch Zwanny, niet alle credits hoeven naar haar. ‘Zoals je met mensen omgaat, krijg je het ook weer terug.’

Waar ze vandaag de dag gelukkig van wordt zijn de kleine en gewone dingen in het leven. Gewoon een ontmoeting of een vriendelijk woord. Zelf straalt ze zoveel warmte en positiviteit uit. ‘Ik hoor dat vaker, maar dat is gewoon m’n aard’, zijn haar woorden. Ondanks het overlijden van haar Henk probeert ze zoveel mogelijk uit de dag te halen. ‘Ik blijf bezig en het geeft me voldoening om iets voor een ander te kunnen betekenen. Gelukkig ben ik daarbij nog goed gezond.’

Gezond blijven is volgens Zwanny veel dingen doen en in beweging blijven. Zo maakt ze meer kilometers op de fiets dan in de auto. Met Henk pakte ze op een mooie dag de boel in en zagen ze wel waar ze met de fiets kwamen. ‘En pikten we altijd een terrasje mee.’ Maar ook nu. Als ze om een boodschap moet, neemt ze altijd een extra rondje mee. Ze vindt dat we meer moeten genieten van alles om ons heen. ‘Je hoeft niet ver weg, er is dichtbij zoveel te beleven en zoveel om van te genieten.’

Voor Zwanny is het kerkelijk leven erg belangrijk. Vanuit haar geloof maar ook voor de ontmoeting met mensen en met elkaar iets betekenen voor de medemens. ‘De kerk is ook een moment van rust en bezinning. Dát zou ik vooral jonge mensen in hun drukke leven zo gunnen’. Het zijn de afsluitende woorden van een krasse dame die een afkeer heeft van sociale media, maar niet zonder een computer of laptop kan. Op dat vlak zal ze haar creativiteit zeker nog zeker en tijd gaan inzetten.

UIT DE KRANT