De ochtendploeg van VV Nieuw-Roden

Afbeelding
Foto: Jan Medema
Noordenvelders

NIEUW-RODEN - Een vreemd gezicht zo in de winterstop. Buiten klettert de regen op het gras van VV Nieuw-Roden. Binnen in de kantine brandt licht. Er klinkt gelach. Het is de ochtendploeg. Een groep mannen die zeven dagen in de week, steevast om half tien in de ochtend, een bak koffie komt drinken om daarna te klussen rondom het veld. Alleen vandaag is er even niks te doen. Onder de grote plafondlampen hebben de mannen zich verenigd rondom de stamtafel. Deze staat midden in de kantine. De koffie wordt geschonken in gele kartonnen bekers van een bekende supermarkt. De twee heren die inmiddels hét gezicht zijn van dit gezelschap, zijn Teus van der Lee en Age Wiechers. Deze ochtend present. Aan hun benen snuffelt hond Bruno die is meegekomen met Alex van der Molen. Een vast lid van de ochtendploeg.

Zijn vader Jan is ook van de partij. ‘We kennen elkaar al sinds ons kampioenschap in 1978’, vertelt Teus. Ze zijn er vaker te vinden dan de mannen en vrouwen die het veld betreden. Zeven dagen in de week, alsof het thuis niet meer gezellig is. ‘Dat is anders’, aldus Alex. ‘Hier smaakt de koffie beter.’ Er wordt gelachen. Oud-voorzitter, Ad Witlox, komt iets later dan half tien binnen stappen. Hij is niet elke dag aanwezig. Het weer valt hem op deze ochtend. ‘Wat een waterval. Nou, nou, nou. Op de sportvelden kan je niks. Wat moeten we eraan doen?’ Een bakkie troost kenbaar, want de tweede helft koffiedrinken vindt binnen een half uur plaats. Ze praten over van alles, niet alleen over voetbal. Het nieuws uit de krant, programma’s op tv en de roddels over bekende Nederlanders. Steevast kijken ze naar Voetbal Inside, zodat er de volgende ochtend nog even over nagepraat kan worden. Zelfs op 1 januari 2024 zal de vast ploeg aan tafel zitten, om half 10. Teus: ‘Ik ben vaak nog vroeger. In de zomer toen het zo droog was, stond ik elke nacht om drie uur op het veld om de sproeiers aan te zetten. Dus nieuwjaarsdag moet lukken.’ Age: ‘In de zomer is het hartstikke druk en in de winter is er vrijwel niks te doen. Dus het is niet altijd zo intensief. We kennen elkaar allemaal van het voetbal en er ontstaat een band, dat maakt het zo leuk om hier elke ochtend te zijn.’ De club staat er volgens Teus goed voor. ‘Zeker. Er staat één team onder ons. We zijn nummer tien van de elf.’ Voorzitter Marcel van Duinen is ook binnengekomen en vangt het gesprek op. ‘We hebben veel kansen gehad, maar niet goed benut. Maar we hebben kwaliteit in huis, dus ik heb er alle vertrouwen in dat het goed komt.’ De ploeg bestaat uit mannen die al een aardige leeftijd hebben bereikt. Het lijkt erop dat zij in deze tijd van het tekort aan vrijwilligers, de laatste der Mohikanen zijn. ‘Er is inderdaad weinig opvolging. Als wij er mee stoppen, hoe dan verder?’ Vertelt Age met enige zorgen. Teus: ‘We denken daar ook liever niet aan. We hebben het hier nu goed. Het is hartstikke gezellig hier. Je kent elkaar al meer dan veertig jaar, het zijn kameraden geworden.’ Dat beaamt ook Jan. Hij heeft, net als zijn zoon Alex, ook in het blauw/wit van VV Nieuw-Roden gespeeld. Hij is 75 en heeft veel zien veranderen. Het gezelschap doet enigszins denken aan een georganiseerde bende. Allen kennen een bijnaam. Jan de technische man, Ad de schilder, Teus de sproeier, Age de mollenvanger alias de consul en Roel Lubbers de fotograaf. Roel komt bezweet binnen en heeft net met zijn kleindochters in de Poolster een apenkooi doorstaan. Eerst rust. Terwijl iedereen begint aan zijn derde bak koffie, is het voor hem de eerste. Ook Appie Lampe neemt plaats. Hij heeft gisteren weer een klaverjasavond beleefd, maar de opkomst viel tegen. ‘Tien minder dan vorige week’, vertelt hij. De week daarvoor werden er speciaal voor kerst rollades uitgedeeld. Toen was het druk. Teus: ‘Zouden ze alleen voor de rollades komen?’ Appie: ‘Dat zou toch niet?’ De mannen beleven niet alleen veel plezier aan het voetbal, maar ook aan het kaarten. Sinds 1984 kaartte Age elke donderdagavond met drie anderen in de kantine. Maar dat is sinds dit jaar helaas voorbij. ‘Ik breng dus niet alleen de ochtenden hier door. Twintig uur in de week ben ik hier te vinden.’ Dat lijkt wel een werkweek. Marcel: ‘Voor hun is het ook werk. Als vereniging zijn we ontzettend blij met deze mannen die zoveel energie steken in de club. Alles ziet er ook altijd keurig netjes uit.’ Het is elf uur, de meesten gaan weer naar huis. Morgen zijn ze er weer. Met aan het hoofd, Teus van der Lee en Age Wiechers. Zelfde tijd, zelfde plaats.

Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding

UIT DE KRANT