‘Als je in een dorp woont hoor je je gewoon in te zetten’
VEENHUIZEN - Voor de oplettende lezer: Ja, deze man is ook al eerder vermeld in deze editie van De Krant. Soms komt iemand voor de rubriek “Noordenvelders” als cadeautje voorbij en in dit geval was het Willem Zoodsma. Opgegroeid in een klein dorpje in de buurt van Dokkum en inmiddels al tien jaar woonachtig in Veenhuizen met zijn partner Eric. Samen doen zij het voorzitterschap voor hertenkamp Vefau in Veenhuizen en is Zoodsma betrokken als initiatiefnemer bij de Pauperchique Winterfair in Veenhuizen
‘Ja, het vrijwilligerswerk is mij met de paplepel ingegoten. Mijn vader zei altijd: als je in een dorp woont hoor je je in te zetten en dan ook voor de volle 100%,’ lacht hij. Hij komt dus uit de buurt van Dokkum en maakt daarna nog enkele omzwervingen naar Franker, Groningen en uiteindelijk Harkstede waar zijn partner vandaan komt. ‘We wilden uiteindelijk weg uit Harkstede en zijn om ons heen gaan kijken wat we precies wilden.’ Ze wilden niet naar het hoge noorden, maar Zoodsma rijdt in die tijd voor zijn werk vaak langs de hoofdweg in Veenhuizen en wanneer daar een woning vrijkomt besluiten ze te gaan kijken. ‘Het huis stond achter het hertenkamp en had eigenlijk alles wat we zochten ook qua omgeving. Het dorp sprak ons aan, de natuur, maar ook de rust. Na twee keer kijken besloten we er dan ook voor te gaan, ondanks dat niet alle faciliteiten aanwezig zijn al hier.’
Zoodsma komt van oorsprong uit d interieur wereld en heeft inmiddels al een paar jaar een eigen bedrijf in meubelen maken op maat. ‘Ik werkte tot mijn achtendertigste voor een meubelmaker en die ging er mee stoppen. Hij gaf mij de kans om het bedrijf over te nemen, maar uiteindelijk heb ik alleen zijn klantenbestand overgenomen. Zijn locatie in Groningen was mij te duur en daarom koos ik alleen voor het klantenbestand. Daarnaast had ik in eerste instantie nog een baan erbij en zodoende kwam ik ook via de ANWB veel door Veenhuizen.’ Inmiddels loopt zijn eigen zaak heel goed , is hij veel aan het werk voor bedrijven en verricht zijn taak als voorzitter van het hertenkamp in Veenhuizen vol verve.
‘Toen wij hier kwamen wonen was onze buurman voorzitter van Vefauna. Wij wilden graag integreren en toen hij vroeg of we wilden bij staan met voeren hebben we dat gedaan.’ De buurman was inmiddels al meer dan dertig jaar voorzitter en was voornemens te stoppen. Eric zat al in het bestuur en was eigenlijk de voorzitterskandidaat maar zag het niet zitten dit alleen te doen dus toen ik opperde dat we dit ook samen zouden kunnen gaan doen was dat probleem opgelost. Het hertenkamp in Veenhuizen wordt in 1928 opgericht aan de Norgeharven en is op dat moment in handen van justitie. Uiteindelijk wordt het verhuist naar de Pastoors erf en neemt de gemeente het over. ‘We zagen dat het kamp toe was aan onderhoud en er moesten ook nieuwe dieren bij. Veel mensen komen hier op zonnige dagen graag even langswandelen en dan moet er natuurlijk ook iets te zien zijn.’ Helaas stopt de gemeente met hun jaarlijkse geldelijke subsidie en moet het bestuur van het hertenkamp op zoek naar nieuwe ingangen om geld te genereren.
‘De plaatselijke school heeft eens een actie gehouden voor ons en daar hebben we nieuwe dieren voor gekocht,’ zegt Zoodsma. En onlangs hebben we nog wel een buitenverblijf kunnen creëren voor de dieren, dankzij de gemeente, en is het gras opnieuw ingezaaid.’ Hij heeft een agrarische achtergrond en zag bijna meteen dat dit een plan van aanpak was. Samen met vijf andere paren voltooien ze op dit moment het voeren van de dieren in het hertenkamp. ‘We hebben allemaal één keer in de zes weken dienst, zeven dagen lang om de dieren te onderhouden. dat is prima te doen al zouden we blij zijn met meer vrijwilligers,’ zegt Zoodsma.
‘Het houden van de winterfair is een mooi initiatief om geld bijeen te zamelen voor het hertenkamp en voor Bij de Buren. We lopen er bij de dieren met name steeds meer tegenaan dat de kosten voor voer, onderhoud, maar ook veeartskosten steeds meer toenemen. Het is dus zaak dat we op zoek gaan naar mogelijkheden om het hertenkamp te kunnen blijven onderhouden, want de bodem is steeds vaker in zicht. We gaan eens per jaar langs onze leden en nieuwe leden, houden een actie met banketstaven en nu proberen we dus extra gelden te halen uit de winterfair.’ Een man van buitenaf, geniet van een prachtig dorp en zijn omgeving en zet zich in voor het welzijn van het hertenkamp. Dat moet toch vele bezoekers opleveren voor de winterfair.
