‘Ik hou van rommeltjes, maar niet van rommel’
RODEN - Ze begon al met sporten vanaf haar vierde. Eerst gym en turnen, maar later kwamen daar ook bij aerobics, steps et cetera bij. Als ze maar kon bewegen. Toen ze zestien was begon ze zelfs al met het volgen van cursussen en gaf ze in diverse dorpen les als gym juf. In eerste instantie was ze dan ook voornemens om dit te vervolgen en naar de ALO te gaan, maar de twijfel sloeg toe toen ze bedacht welke kinderen ze dan onder haar hoede zou krijgen, omdat je meestal als vakleerkracht op een middelbare school terecht komt. ‘Ik zag alleen maar jongens voor mij vol testosteron als een malle in de zaal heen en weer rennen en meisjes die iedere week ongesteld zouden zijn,’ lacht Heidi Cazemier. Vanaf dat moment kwam er een omschakeling en besloot ze fysiotherapeut te worden. En dat is ze nog steeds en doet ze ook met veel toewijding en plezier.
‘Ik ben geboren in Roden en op mijn twaalfde kwamen mijn ouders met de mededeling dat ze een huisje hadden gekocht in Nieuw-Roden. Wat was ik teleurgesteld toen we daar aankwamen om te gaan kijken. Ik zag alleen maar modder en geen huis!, lacht ze. Toch werd de tijd in Nieuw-Roden een heel leuke tijd waar ze met veel plezier aan terug denkt. Ze sportte veel en had leuke vrienden om haar heen. ‘Ik besloot dus uiteindelijk om niet meer naar de ALO te gaan maar koos voor een opleiding fysiotherapie. Dit was ook goed te combineren met de gymlessen die ik gaf en in beide was ik bezig met spieren en bewegen. Ik heb ook nog vaak gehoord dat mensen het juist fijn vonden dat ik verstand had van het menselijk lichaam. Ze kwamen dan ook geregeld langs voor advies bij bijvoorbeeld een blessure.’
Na afronding van haar studie gaat ze aan de slag als fysiotherapeut. Ze doet vooral veel invalwerk in verschillende praktijken en werkt ook enige tijd in het ziekenhuis. Bij thuiskomst gaat de sportkleding weer aan en geeft ze sportlessen. Na meerdere malen te zijn verhuist komt ze uiteindelijk weer terecht in Nieuw-Roden waar ze zich settelt en zwanger raakt van de oudste van haar drie kinderen. ‘Met de kinderen werd de combinatie van werken en de gymlessen toch wel teveel, omdat dit eigenlijk altijd ‘s avonds was. Ik besloot om te stoppen met het geven van de lessen.’ Een scheiding veranderde haar woonplaats, ze verhuisde naar Zevenhuizen en later weer naar Roden. Als fysiotherapeut werkte ze toen inmiddels al een tijdje bij Aaltje Bron aan de Roderweg.
Wat ze niet voor ogen had, een eigen praktijk, is inmiddels al wel bijna vijf jaar lang een feit. ‘Ik heb eigenlijk nooit de intentie gehad om een eigen praktijk op te starten, maar toen Aaltje aangaf te willen stoppen heb ik samen met 3 andere collega’s de gok gewaagd. Het was een grote stap en toen kwam ook nog corona toen we nog maar net drie maanden gestart waren. Maar we hebben het gered,’ zegt ze volt trots. We zijn nu nog met vier vrouwen, vanaf 1 januari verandert dat, dan gaat 1 van de dames met pensioen en komt er een mannelijke collega bij’ verteld Cazemier. ‘en het zal misschien best even wennen zijn voor iedereen dat we er een mannelijke collega bij hebben, maar het kan ook nieuwe deuren openen.’
Cazemier is een persoon die mensen goed aan voelt en dat gebruikt ze dan ook in haar behandeling bij haar patiënten. ‘Ik doe mijn best voor iedereen, maar soms merk je snel dat wat je doet niet het juiste is en dan moet je gewoon een keuze maken, in overleg met de patiënt, dat een andere collega of behandelaar wellicht beter bij die persoon past. Daarin is de communicatie met die patiënt ook gewoon heel erg belangrijk. Ik vertel ook altijd aan mijn patiënten wat het plan van aanpak is en wat daarbij heel belangrijk is, is dat de patiënt inzicht krijgt over het functioneren zijn of haar eigen lichaam. Ik behandel hen, voorzie hen van tips, maar ik neem niet de uiteindelijke beslissing in hoe ze daar mee omgaan.’
Bij haar behandelingen probeert Cazemier ook verder te kijken dan alleen de klacht van de patiënt. Er is vaak sprake van disbalans van het lichaam en door verder te kijken dan alleen de het beweegapparaat kun je vaak de disbalans er uit halen. Dat kan door te kijken naar voeding, maar je kijkt ook naar ademhaling, slapen of bijvoorbeeld de hoeveelheid stress. En je probeert het zelfherstellend vermorgen van een patient aan te spreken. ‘Dat heet “holistisch kijken naar gezondheid”,’ legt ze uit. ‘En is een bredere kijk op gezondheid. En ik verwijs ook wel patienten door naar andere behandelaars. Niet iedereen wil dat natuurlijk, dus ik maak wel altijd een inschatting bij wie het wel of niet kan en dan is het nog iemands eigen keuze. En daar komt ook nog bij dat het wel ook passend bij mij moet zijn, want ik sta toch graag met beide benen op de grond.’
Een nuchter persoon, maar wél één die openstaat voor alternatieven behandelwijzes .En vooral ook luistert naar anderen. ‘Oh ja, wil je mijn dochter Lieke ook benoemen, dat vroeg ze nog, want haar grote nicht werd ook benoemd in de tekst van mijn zus.’
