‘We doen het vooral samen’
RODEN - De Noordenvelder van deze week, Inge de Vries-van der Klei, zal voor velen geen onbekende zijn. Met name in de hippische sport heeft zij al veel betekent voor de evenementen waarvoor zij zich inzet. Onlangs vierde ze zelfs haar 50-jarig jubileum bij Rij- en Menvereniging Mensinge in Roden. Tijdens de ledenvergadering werd zij daarvoor in het zonnetjes gezet en ontving ze een bronzen, passend, beeld en was er een prachtige compilatie van haar samengesteld van 50 jaar lid. ‘Ik was in 2023 al benoemd tot erelid, dus deze zag ik écht niet aankomen’, vertelt ze. En vol trots laat ze het beeld zien, wat nu prijkt in haar woning.
De woorden die tijdens haar jubileum tot haar werden gesproken, zeggen veel over de persoon die zij is. ‘Ze vormt het hart voor de vereniging’, werd gezegd. En naast het hart van de vereniging is ze ook het hart voor vrienden en familie, haar cliënten bij De Zijlen, de Hemelvaartcommissie waarbij ze is aangesloten en het Hippisch Platvorm Noordenveld. ‘Ik krijg daar gewoon energie van’, lacht ze. ‘Ik vind het leuk om iets te mogen organiseren en vooral wanneer het dan weer afgelopen is dat je dan ook met trots terug kunt kijken.’ Ze groeit op in Midwolde waar haar ouders een fouragehandel hebben. Al van kleins af aan groeit ze op met paarden en heeft dan ook nagenoeg haar hele leven een eigen paard gehad. ‘Mijn vader was instructeur bij de Rij- en Menvereniging Mensinge en vaak ging ik met hem mee en later volgde ik ook mijn lessen daar, vanaf mijn zesde. Een groot deel van mijn tijd bracht ik dan ook al door in Roden.’
In 1980 verhuist het gezin naar Roden, waar haar ouders de kans krijgen om beheerder te worden van de manege aan de Hullenweg, die op dat moment net nieuw is. ‘En daarmee raakte ik dus nog meer betrokken bij de manege.’ Ze rijdt wedstrijden en neemt zitting in meerdere commissies van de manege. ‘Het is leuk om je hobby zo te kunnen beoefenen en zo betrokken te zijn bij alles wat er wordt georganiseerd’, vertelt ze. Ze heeft niet van haar hobby haar beroep gemaakt. De huishoudschool in Roden wordt afgerond en inmiddels werkt ze alweer 37 jaar bij Stichting De Zijlen, waar ze eerst in de zorg zit en nu met name activiteiten voor de cliënten begeleid. Ondanks een druk leven, naast haar gezin, geniet ze volop. Haar laatste wedstrijd verrijdt ze in 2017 tijdens het Hemelvaart Concours in Roden. ‘Dit was niet een volledig, bewust keuze. Het paard waar ik toentertijd op reed werd verkocht. We gingen daarom op zoek naar een nieuw paard, een jong paard. Helaas kwam ik ten val en ook wel op een zeer klungelige manier, gewoon tijdens het afstijgen.’ Ze plaatst haar voeten niet goed op de grond en breekt haar rug. ‘Toen kwam ook het besluit dat ik dus nu ook definitief zou stoppen met rijden.’
Het evenement waar dus eens haar laatst wedstrijd verreed, is ook het evenement dat over een paar dagen weer zal aanvangen en waarvoor ze inmiddels al 31 jaar een functie bekleed binnen de organiserende commissie. ‘Het is toch wel één van de hoogtepunten van het jaar, het Hemelvaart Concours in Roden. Ik heb al veel veranderingen voorbij zien komen in de afgelopen jaren. Wist je dat het Concours in de loop van de jaren op meerdere, verschillende plekken in Roden heeft plaatsgevonden?’ Het Hemelvaart Concours, begon volgens De Vries, als een eendaags evenement en is inmiddels uitgegroeid naar een bloeiend evenement van maar liefst drie dagen. ‘Alles speelt zich nu af op het evenemententerrein aan de Norgerweg, maar we hebben het ook wel gehouden bij de manege aan de Hullenweg en zelfs op de velden rondom waar nu de begraafplaats is.’
Ze draagt het Hemelvaart Concours een warm hart toe. ‘Ik weet nog dat ik een jaar of elf, misschien twaalf was, toen wij van de ponyclub werden ingezet om te helpen in het parcours. Ik vond dat een hele eer!’, lacht ze. ‘Toen ben ik dus al begonnen met vrijwilligerswerk. Het was in die tijd ook zeker niet gebruikelijk dat de vrijwilligers, die Volksvermaken Roden bijstonden tijdens het evenement, zich bij het bestuur en de genodigden voegden in de VIP-tent. Plat gezegd; je had klootjesvolk en je had werkvolk. Kun je je tegenwoordig toch niet meer voorstellen? En dat vind ik ook gewoon mooi aan hoe we vandaag de dag het evenement organiseren. Iedereen is gelijk. De waardering en betrokkenheid zijn groot en we organiseren het voor ook “samen”. ‘En met een handgebaar wat “samen” omvat, kijkt ze om zich heen, de tuin in. ‘Ja, dat is een mooie afsluiter: we doen het vooral samen.’
