Noordenvelder: Wiebrigje Postma-de Groot ‘Muziek en dansen werken inspirerend’

Afbeelding
Foto: ERIK VEENSTRA
Noordenvelders Noordenvelders

NIEUW-RODEN - Haar tomeloze energie! Je krijgt zelf spontaan zin om te gaan bewegen, om te gaan dansen. En dat is ook precies de boodschap die ze wil meegeven aan iedereen: blijf niet zitten. Sta op en geniet. Wiebrigje Postma-De Groot is inmiddels 81 jaar en haalt nog steeds alles uit het leven wat er uit te halen valt. Ze houdt van mensen om haar heen en haar energie zorgt er dan ook vaak voor dat mensen in beweging komen. ‘Maar ik heb ook heus weleens een slechte dag hoor’, geeft ze aan. ‘Daar probeer ik mij dan wel zo snel mogelijk overheen te zetten.’ 

Het allerliefst zou ze de hele dag dansen, stijldansen, maar ook bij countrymuziek gaan haar heupen meteen heen en weer en haar armen de lucht in. Toch is dit niet iets wat in haar genen zit, die soepele heupen. ‘Mijn ouders hadden niets met dansen, maar ik kan mij herinneren dat ik als klein meisje al door het raam stond te kijken tijdens de kermis, bij het café in Alteveer. Ik was daar zo van onder de indruk.’ 

Jair Euverman van Welzijn in Noordenveld , WiN, knikt hierop instemmend. Hij is ook aangeschoven bij de ronde tafel in de Dorpskamer, in het Dorpshuis Nij Roon. ‘Wiebrigje is een voorbeeld voor velen. Ik zou alleen maar willen zeggen; Doe mee en kom in beweging.’ En daarmee verwijst hij naar het “Kerst Stijldansbal”, dat wordt georganiseerd op 13 december in het dorpshuis, van 14.00 uur tot 17.30 uur. ‘Ik ben inmiddels al meerdere keren met een aantal dames naar een dansinstuif geweest in de regio. Je ziet hoeveel plezier ze hebben, met elkaar, maar ook wanneer ze op de dansvloer staan. Veel ouderen hebben het nog steeds in zich, maar durven gewoonweg niet.’ Ze hoopt dat ze op deze manier veel mensen kan inspireren om te komen stijldansen tijdens het kerstbal. ‘Wist je dat het vooral ook erg inspirerend werkt voor dementerende mensen? Bij het horen van de muziek komt er vaak een herkenning van vroegere tijden naar boven. Iemand die langere tijd niets wist, zou zomaar ineens een wals kunnen dansen. Dat is toch heel waardevol?’

Toen Wiebrigje jong was, werd ze door het gezin van een vriendinnetje van haar vaak opgevangen. ‘Zij namen mij mee in hun dagelijkse activiteiten, maar ook in hun uitstapjes. Dat heeft mij veel gebracht. Ik heb als horoscoop Ram en dat betekent dat ik een vechter ben. Ik ga gewoon door, ik wil plezier hebben. Mensen blijven vaak aan de kant zitten en wachten. We willen gewoon nu iedereen op de dansvloer hebben.’ En dat er al meer gedanst wordt de laatste tijd heeft ze aan den lijve ondervonden. ‘Als ik tegenwoordig ergens kom, dan staan mensen soms spontaan op en willen met mij dansen. Dat is toch prachtig’, zegt ze genietend. 

Ook haar man leerde ze kennen tijdens het uitoefenen van datgene wat ze het liefst doet. ‘Ik heb hem leren kennen op mijn zestiende, toen we aan het dansen waren. Het was een tijd waarin we op zondagmiddag naar Midwolde of Tolbert gingen om te dansen. We waren 55 jaar gelukkig getrouwd. We lieten elkaar in onze waarde. Ik zat bij het toneel, hij vond daar niets aan, maar ging wel mee. Hij had affiniteit met voetbal, ik niet, maar ik ging wel mee wanneer onze zoons moesten voetballen.’  

Ze kijkt uit naar het kerstbal op 13 december en hoopt dat velen haar voorbeeld zullen volgen. Ze deelt in de tussentijd dan ook nog even haar leuke ervaringen , van de afgelopen jaren, met Euverman. ‘Ik ben eens een keer op een sobere zondagmiddag in de taxi gestapt naar Harkstede, omdat ik wist dat daar muziek was.’ Wanneer ze dit vertelt, is het plezier van haar gezicht af te lezen. ‘Je moet de gezelligheid vaak zelf opzoeken en daar ben ik niet terughoudend in.’ Het ging dus van stiekem genieten bij het raam van het café in Alteveer, naar stiekem genieten bij Bouwe Venema in Midwolde. ‘10 cent betaalde je voor de entree en voor zestig cent had je een glas drinken. Daar zaten we dan de hele middag mee en genoten van de mensen om ons heen die stijldansten. Les in stijldansen hadden ze eigenlijk inmiddels niet meer nodig, maar toch ging ze er op haar zestiende nog wel voor. 

UIT DE KRANT