De ijzers onder op de spiegelgladde ijsbaan van Zevenhuizen
ZEVENHUIZEN – Een cadeautje voor schaatsminnend Nederland afgelopen woensdag. Op veel plekken gooiden ijsbanen de hekken open. Zo ook in Zevenhuizen. IJsvereniging Voorwaarts laat er geen gras overgroeien verklaarde de spiegelgladde ijsvloer woensdagochtend tien uur voor geopend. En of ze voorbereid zijn voor oer-Hollandse taferelen in Zevenhuizen. Zelfs de koek- en zopietent was los. De Ongenode Gast hijst zich in een warme jas en gaat gewapend met pen en kladblok op pad.
Op de parkeerplaats springt Mark van zijn fiets. Met zijn schaatsen onder de snelbinders. Hij is net vrij en zag op Facebook dat in zijn dorp de ijsbaan open was. Zijn vrienden zijn iets later, die zijn namelijk bij Leek door het ijs gezakt en moeten eerst langs huis om droge kleren aan te trekken, vertrouwt hij de Ongenode Gast toe. Bij het loket naast de ijsbaan staan twee glunderende ijsmeesters. Lukas Mulder en Bennie Zeggelinck ( waarvan laatst genoemde ook verantwoordelijk voor een kloppende clubkas) zijn blij dat ze hun dorpsgenoten kunnen verwelkomen op de mooiste ijsbaan in omstreken. De vlag hangt uit, ze zijn er helemaal klaar voor. De ijsbaan ligt er werkelijk schitterend bij. Maandagmiddag om 16:00 uur gooide ijsmeester Mulder de kraan open. De volgende ochtend lag er een mooi ijsvloertje. 145 bij 50 meter keer 8 centimeter water. Reken maar uit. Kost wat litertjes, heb je ook wat. Ook al is het maar voor één dag, het streven is open zodra het kan. Verwachten de leden ook, vertelt Bennie. ‘We hebben zo’n 400 leden, daar doen we het voor. Ze betalen 7 euro contributie per gezin, ze willen ook wat zien. ’s Avonds is het hier helemaal mooi. Dan doen we de verlichting aan, sfeertje hoor. Ja, ook de koek- en zopietent is open. We zijn echt een klassieke ijsvereniging. Warme chocomelk, koffie, thee, kwast en warme worst; we verkopen het allemaal. We gaan door tot een uurtje of tien ’s avonds. Maar als er dan nog veel mensen op de baan zijn, kan het maar zo eens later worden.’
Op een bankje in de zon zitten de broers Imko en Henk van Dijk. Zonder dat ze het van elkaar wisten zijn ze naar de ijsbaan gefietst. Puur toeval. ‘Schaatsen zit in onze genen’, lachen de broers. Beide mannen wonen 500 meter van de ijsbaan. Henk heeft de eerste kilometers van 2024 al op de teller. Imko heeft de ijzers er alweer onderweg. Op botte schaatsen wil het niet, concludeert hij. Henk schaatst regelmatig in Kardinge, maar tegen natuurijs kan geen kunstijsbaan tegenop, vindt hij. Daar is de ongenode Gast het roerend mee eens. De mannen halen graag herinneringen op. Het weekend van 16, 17 en 18 december van 2022. Tijdens het WK was het. ‘Het hele weekend kon je schaatsen. Fantastisch was dat, het hele gevoel ook, rond het WK. Daarna was het gebeurd, toen werd het dooi.’
Mark, een andere dan de eerde genoemde Mark, heeft zojuist een paar rondjes geschaatst met zijn zoontje Stan van bijna twee. Het mannetje is ingepakt in een dik skipak. Het is de tweede keer dat hij op de slee over het ijs wordt getrokken door zijn vader. Vorig jaar kon er ook heel even geschaatst worden. En dan zijn de heren er als de kippen bij. Annemieke komt net uit haar werk. Nog even snel een paar rondjes voordat de school uitgaat, lacht ze. ‘Heel even zonder kinderen. Vanmiddag willen zij ook naar de ijsbaan, dat weet ik zeker. Fantastisch dat het kan!’ Hartsvriendinnen Silvana en Johanna genieten van het heerlijke winterweer. Johanna, die in Zevenhuizen woont, trommelde haar bestie uit De Wilp op voor een paar rondjes op de Zeumhuuster ijsbaan. Daar hoefde Silvana niet lang over na te denken. In De Wilp is het ondergelopen land nog niet dik genoeg, vertelt ze. De Ongenode Gast is inmiddels behoorlijk verkleumd en ook de pen protesteert door de vrieskou. Tijd om de boel in te pakken en zelf de ijzers onder te binden.
