De Ongenode Gast schuift aan bij de breiclub in Roden Centraal

Afbeelding
Foto: ERIK VEENSTRA
(On)genode gast

RODEN – De Ongenode Gast heeft vreselijk zin om er even lekker op uit te trekken. Het zonnige winterweer lonkt enorm. Ware het niet dat er bar weinig te beleven valt in de week van Blue Monday. Alsof de wereld nog in winterslaap is. De Ongenode Gast heeft er geen boodschap aan. Een lege rubriek op deze plek is niet wat je wil. Te voet van kantoor naar de breiclub in Roden Centraal is het plan.

Aan de lange houten tafel achterin de bieb is een clubje vrouwen aan de slag met brei- en haaknaalden en bossen garen. De breiclub bestaat vijf jaar en telt 17 (vrouwelijke) leden. Mannen willen ze wel, maar die hebben zich nog niet gemeld. Al heeft dat op dit moment ook weinig zin, want de club heeft een ledenstop.

De Ongenode Gast ploft neer op een lege stoel naast Susanne Ton, u weet wel, bekend van de Energiecoöperatie Noordseveld. De dame die strijdt voor duurzame en schone energie is bezig met een trui van zuiver wol. Die wol heeft ze zelf gesponnen. Het is afkomstig van het schaap van haar buurman, vertelt ze de Ongenode Gast. Ze zag dat het schaap net geschoren was en vroeg de buurman of hij misschien nog wat wol over had. Dat bleek het geval. Wol is tegenwoordig niets meer waard, weet Susanne. Het schoonmaken ervan kost namelijk bakken tijd en dat kan niet uit, zo luidt de reden daarvan. Er gaat ondertussen een wereld open voor de Ongenode Gast. Nadat Susanne de poep uit de vacht geplukt heeft, wordt de wol ongewassen gesponnen middels een spinnewiel, zo’n apparaat als in het sprookje van Doornroosje. ‘Vette wol spint beter. De gesponnen wol was ik op de hand.’ Susanne is aardig bedreven met breinaalden. Ook met ronde breinaalden. Dan heb je namelijk geen naad in de trui, zo wordt de Ongenode Gast gewaar. De trui die ze zelf draagt is ook van eigen fabricaat. Gebreid van alpacawol.

Tegenover Susanne zit Dinie. Die is ook met een ronde breinaald aan de slag. Ook beter voor je houding, vindt ze. Het zit wat minder krampachtig. Ze is er voor de tweede keer en alles wat ze breit, breit ze voor haarzelf. Dinie leerde rondbreien van Anneke, specialist in het breien van Noorse truien, u weet wel die truien met allerlei winterse motiefjes. Het wordt steeds ingewikkelder. Buurvrouw Petra Hoek is bezig met een Noorse shawl. Echt geen hogere wiskunde hoor, roept ze lachend wanneer ze de gefronste wenkbrauwen van de Ongenode Gast ziet. Bij de breiclub draait het vooral om de gezelligheid. Geen ingewikkeld breiwerk, verzekeren de dames. Alles waarbij er geteld moet worden doen ze niet. Door al dat geklets kun je de tel makkelijk kwijtraken, weten Riemke en uit eigen ervaring. Ze hebben de hele boel al eens weer uit elkaar moeten halen. Terwijl Jantje bezig is met een mandola voor haar raam, haakt Gé alvast een kuiken voor Pasen. Riemke heeft net een nieuw toilet en ziet de toiletrollen graag in een zwart gehaakt mandje. Jannie Martin breit een hes. Dat is een trui, maar dan zonder mouwen, vertelt ze terwijl ze de Ongenode Gast het patroon uit de Libelle laat zien. Een bestelling van haar kleindochter. Minpuntje vindt ze de dikke pennen die ze ervoor nodig heeft. Breit niet zo lekker als dunne, vindt Jannie.

Thea breit een paars vest voor haarzelf. Voor de allereerste keer. ‘Ik dacht: ik ga het gewoon proberen en als het niet lukt haal ik alles weer uit elkaar en dan wordt het een muts.’

De Ongenode Gast merkt op dat fotograaf en collega Erik Veenstra al een tijdje spoorloos is. Hij blijkt in slaapgevallen te zijn in een relaxfauteuil in de fonkelnieuwe bieb. Het gezellige gekakel van de breiclub is hem teveel geworden. En dat terwijl de Ongenode Gast net overweegt om vaker aan te schuiven tijdens het breiuurtje op donderdagochtend. Onmogelijk, helaas. Die ruimte is er niet. Niemand haakt af bij de breiclub.

Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding

UIT DE KRANT