Derde editie Stamppotbuffet Oldstars

RODEN - Het zijn de donkere dagen voor kerst. Het is koud en guur weer buiten en waar denken we dan aan? Exact: stamppot. Tijd voor de (On)Genode gast om haar neus te volgen en te kijken waar er ergens van die heerlijke geuren vandaan komen. En die blijken snel te zijn gevonden! In het centrum van Roden komt de geur je tegemoet wanneer je langs fietst (jaja we zijn op de fiets!) bij het Wapen van Drenthe. Maar liefst 100 van de 130 OldStars deelnemers zijn bijeengekomen voor, alweer, het derde stamppotbuffet.

Maar ja, hoe maak je hier een passende (On)Genode gast van?  Ten tijde van aanschuiven en opscheppen krijg je het spreekwoordelijke “geef ze iets te eten en ze zijn stil”. Toch probeert de (On)Genode gast er het beste van te maken en besluit ook vooral van de stiltes te genieten. Wouter Meertens van Welzijn in Noordenveld (WiN), die het evenement organiseren, is druk in de weer om muntjes uit te delen. Marten Vogt óók van WiN, staat de gasten op te wachten en naast hem alvast een microfoon op de bar. Het moge duidelijk zijn: de eer is aan hem om het “eetspektakel” te openen. ‘Dit is toch fantastisch,’ zegt hij. ‘Onze derde keer stamppotbuffet en zoveel aanmeldingen. We willen niet alleen de mensen in deze leeftijdscategorie in beweging krijgen tijdens het sporten, maar vooral ook verbinden.’

Het verbinden lijkt te lukken, want er wordt volop gekletst. Ja, en waar gaan die ‘praatjes dan over hè?’. Anne Doornbos staat al klaar bij Marten Vogt, dus nog snel even de kans om een bekende te storen alvorens het diner begint. Jan de Vries heeft een plekje gevonden naast Ad Witlox, of net andersom, en geniet van een welverdiend biertje. Hij neemt deel aan OldStars voetbal. ‘Je kent hem wel he, mijn buurman. Hij is van de Noordenveldcup.’ De Vries geniet en doet nu mee voor de tweede keer aan het stamppotbuffet. Vogt heet iedereen van harte welkom en wenst hen vooral een “sportief jaar” toe. Dan is het de beurt aan Doornbos die een kerstverhaal zal voordragen in ‘t Drèents. Piet Kamp zit op de voorste rij en geniet zichtbaar van de voordracht van Doornbos. ‘Het is Marten zien schuld dat ik hier stao,’ zegt Doornbos. Hij is bestuursvoorzitter van WiN en hopelijk vergeeft hij het de (On)Genode gast wanneer er een schrijffout in staat. Ze is Gronings en verstaat het Drents wel, kent de oudgedienden uit zijn verhaal niet, maar de lachers heeft hij er wel mee op de hand! Het gaat over Geert Brummel en Jan Baving, over “ekkels” en “deurtrapn”. Iedereen is muisstil in de zaal. Een uitgelezen moment natuurlijk om te interviewen, maar dat lijkt wel iets ongepast in deze. 

Meertens knoopt nog even voorzichtig het gesprek aan met eigenaar Bart de Vries, (hé Bart daar ben je weer!), alvorens de Vries het woord moet gaan nemen. Hij spreekt op professionele wijze de gasten toe en wijst hen op de gang van zaken voor wat betreft het buffet. Ook nu voor de (On)Genode gast weer een moeilijk moment om aan te sluiten, want zodra de Vries het buffet heeft geopend gaan de stoelen naar achteren en sluiten de deelnemers aan. Vandaag op het menu: Stamppot zuurkool, stamppot wortels en stamppot rauwe andijvie, en oh! nog één gast die koolhydraatarm behoeft. Spekjes, worst, overal is aan gedacht. Johan ten Hoor komt al snel terug met een vol bordje, voorzien van alle drie de stamppotten op één bord. En zo volgen er nog meer....

Ze hadden het weer goed voor elkaar, WiN, ‘Het is een gezellig samenkomen, een leuke afsluiting, maar vooral ook het sociale contact is in deze erg belangrijk naast het sporten,’ zegt Vogt. ‘Veel mensen op deze leeftijd zitten eenzaam thuis en door te gaan sporten blijft er contact met anderen. Dat is waar wij voor staan.’ Terugdenkend aan deze woorden verlaat de (On)Genode gast de dinerruimte. Bij het pakken van haar jas zitten er nog drie mannen van Bouwbedrijf Noordhuis die hun lunch net achter de kiezen hebben. Erik Jelsma, achteroverleunend, probeert nog gekscherend hun jongste collega er bij te lappen voor een connectie met De Krant. Nog even een “proatje pot” en dan is het tijd om te gaan. Helaas zonder stamppot, want de plicht roept alweer, maar wel oprecht genoten van alle genietende gezichten.