‘Dankbaar werk om te mogen doen’

RODEN - Het horen van de laatste schoolbel, het behalen van je diploma of het afscheid nemen van die ene lieve juf. Dat kan maar één ding betekenen: het schooljaar is voorbij en de welverdiende vakantie kan beginnen. Maar terwijl de meeste mensen genieten van de stranden op Mallorca of het barbecueën bij de voortent zijn veel jongeren druk bezig met hun vakantiebaantje. Elke week gaan we langs bij een bedrijf of organisatie in de regio om te kijken hoe jongeren in het Westerkwartier hun vakantie invullen en waarom ze voor dat ene leuke baantje hebben gekozen. 

Het parkeerterrein van de Kampeerhal Roden staat, nagenoeg, helemaal vol. Het is vandaag een regenachtige dag en dus ideaal om nog even de laatste inkopen te doen voor de vakantie. De (On)Genode Gast is hier vandaag niet om nog wat in te slaan voor de vakantie, maar gaat vandaag in gesprek met de bijzondere, vakantiekrachten die hier aanwezig zijn. Bij de klantenservice laten we de gastheer van die ochtend omroepen, Jorick. Hij neemt ons mee naar een tafel, in het Kampeercafé, waar hij zelf al gesetteld is met zijn laptop. ‘Ja, voor vandaag is dit even mijn kantoor van 10.00 uur tot 14.00 uur’, legt hij uit. Hij heeft in februari zijn studie Persoonlijke Begeleider Specifieke Doelgroepen afgerond. ‘In september begint mijn nieuwe opleiding, dus ik had een half jaar niets. Gelukkig bood Cosis, waar ik een half jaar stage had gelopen, mij toen een baan aan als vakantiekracht. Iedere week is anders voor mij, er zit veel variatie in.’ Hij begeleidt vandaag vier cliënten van Cosis, met een beperking, die iedere dinsdag en donderdag meedraaien bij de Kampeerhal. ‘We straten de ochtend in de Scheepstraschool en gaan van daaruit dan naar de Kampeerhal. Vandaag heb ik maar vier cliënten, maar meestal zijn het er zeven of acht. Ze draaien hier allemaal mee op een vaste afdeling en weten ook precies welke taken ze hebben. Op die afdeling hebben ze één persoon die ze kunnen benaderen voor vragen en uiteraard kunnen ze altijd bij mij terecht.’ Naast het begeleiden van de cliënten bij de Kampeerhal, begeleidt hij hen ook bij hun taken in de Scheepstraschool, de Kinderboerderij en bij Roden Centraal. ‘Ja, het is heel divers wat ze allemaal doen, maar het belangrijkst is dat ze bezig zijn en ook worden opgenomen in de maatschappij. Het maakt hen vooral ook socialer, vooral hier bij de Kampeerhal zie je dat heel goed. Er lopen hier iedere dag veel mensen rond en ook het personeel is heel toegankelijk en leuk in de omgang met de cliënten.’ Op dat moment komt Lennart voorbij gelopen. Hij is één van de cliënten van Cosis en loopt achter een, inmiddels, lege winkelwagen. ‘De taken die Lennart verricht hier op de afdeling zijn met name het bijvullen van eenvoudige producten, zoals hier bijvoorbeeld de broodbakjes. Ook mag hij graag spiegelen, want Lennart is heel netjes!’ lacht Jorick hem toe. En daar krijgt hij een bevestigend knikje voor terug, duidelijk van iemand die content is met wat hij hier doet. Jorick vertelt hem dat hij zometeen op koffiepauze mag, maar dat er eerst nog even een broodje besteld moet worden voor tussen de middag. ‘Ze krijgen hier gratis koffie en fruit en sluiten ook aan bij het overige personeel in de kantine. Om 12 uur gaan ze lunchen en kunnen dan met personeelskorting hier een broodje bestellen in het Kampeercafé. Voor Lennart vandaag een saucijzenbroodje!’ Lennart lijkt tevreden met zijn keus en loopt richting de kantine. Na de koffiepauze gaan we even langs bij Robin. Hij staat bij een pallet, vol dozen. Op dat moment krijgt hij instructies van personeelslid Bauke, die hem uitlegt, waar de dozen moeten staan in de stelling. ‘Ik werk hier nu inmiddels 5 jaar’, geeft Robin aan’, en heb het heel erg naar mijn zin. Het is fijn dat we hier mogen werken, want we kunnen ook laten zien dat ook wij functioneren in deze maatschappij.’ De beperkingen van de cliënten variëren, maar het is duidelijk dat ze het hier, ieder op hun eigen manier, enorm naar hun zin hebben. En terwijl Robin doorgaat met het uitpakken van de dozen, en in de tussentijd nog even een klant te woord staat, gaat Jorick weer terug naar zijn plek in het Kampeercafé. ‘En zo doe ik dus af en toe een rondje en werk ik in de tussentijd, onder andere, de rapportages uit.’ Na deze zomervakantie gaat Jorick weer naar school voor een opleiding Sportkunde. ‘En dan hoop ik in de toekomst een baan te vinden waarin ik beide opleidingen kan combineren.’