50 jaar KV Noordenveld: veel meer dan prestaties of kampioenschappen

RODEN - Op 1 juni 1976 kwamen in de oude Noordenveldhal twee Roder korfbalverenigingen samen voor een moment dat later bepalend zou blijken voor alles wat daarna volgde. De christelijke zaterdagvereniging De Zwerfsteen en zondagvereniging ROKO gaven elkaar die avond het jawoord. Wat begon als een praktische stap, groeide binnen korte tijd uit tot de oprichting van een nieuwe vereniging: kv Noordenveld. 

Met negentien aanwezige leden tijdens de vergadering werd de basis gelegd. Germ Wieling werd de eerste voorzitter, Gladys Ruitenbeek nam de rol van secretaris op zich en Hink Ploeg sloot als wedstrijdsecretaris aan in het bestuur. Tijdens diezelfde bijeenkomst werd ook de naam van de nieuwe vereniging gekozen. Zeven namen lagen op tafel: kv Noordenveld, Roderveld, KV Roden, Mik In, Zweco, De Eendracht en Flint . Met acht stemmen kreeg ‘kv Noordenveld’ de voorkeur. Ook het clubblad kreeg al snel een naam die inmiddels niet meer weg te denken is: de Mik In. 

Opvallend genoeg was een volledige fusie in eerste instantie helemaal niet het doel. De gemeente wilde betere korfbalvoorzieningen in Roden realiseren: ROKO speelde op een voetbalveld, wat natuurlijk verre van ideaal was. In de gesprekken ontstond het idee voor een eigen accommodatie voor ROKO en de Zwerfsteen. Eén complex voor twee verenigingen: praktisch en logisch. Dat dit uiteindelijk zou leiden tot één nieuwe club, kwam voor velen als een verrassing, maar binnen een half jaar was het zover. Het nieuwe complex liet in eerste instantie nog even op zich wachten, dus werd er gespeeld op het Nijlandspark. De vereniging verhuisde pas twee jaar later, in 1978, naar de Borglaan. Ondertussen moest niet alleen sportief, maar ook organisatorisch een club worden opgebouwd. Omdat het complex aan de Borglaan niet in eigen beheer was, werd voor de sinterklaasfeesten, nieuwjaarsborrels en andere activiteiten geregeld uitgeweken naar andere locaties, zoals het huidige clubgebouw van “PV de snelle thuiskomst” (Duivenvereniging aan de Hullenweg) en het buurthuis van de Bomenbuurt 

Naast het veld aan de Borglaan werd er toentertijd ook al in de zaal gespeeld. De voorloper van Sporthal De Hullen was de Noordenveldhal. Voor velen heeft deze hal nog altijd een speciaal plekje. Een donkerbruine, heerlijk verende vloer, gordijnen die dicht moesten bij fel zonlicht en een kantine op de eerste verdieping waar de nazit standaard net iets te lang duurde, tot de beheerder alvast tussen de tafels door begon te stofzuigen.

Ook het schoolkorfbaltoernooi droeg bij aan de naamsbekendheid en groei van de vereniging. Een evenement dat al langer bestaat dan kv Noordenveld zelf. Iedereen die in Roden op de basisschool heeft gezeten, heeft weleens meegedaan aan het schoolkorfbaltoernooi. Of is zelfs gaan korfballen vanwege dit toernooi. Inmiddels is het schoolkorfbaltoernooi uitgegroeid tot een begrip in het dorp, met dit jaar alweer de 64ste editie en ruim 600 deelnemende kinderen. 

Een club in de lift

Met sponsoren zoals Firstlady en betrokken mensen binnen en buiten het veld bleef de club zich ontwikkelen. Mede door de komst van Jacob Thijen in 1999 werd Noordenveld steeds meer op de kaart gezet. Jacob nam een paar goede spelers mee waaronder Carolien Gorter en zijn zoons Jacco en Timo. Het niveau steeg aanzienlijk, wat ook spelers in de junioren en senioren van buitenaf trok. Jacob had hier een groot aandeel in en mede door hem zat de club in de lift. 

En als de club in de lift zit, hoort daar natuurlijk ook een fanatieke supportersvereniging bij. Zo ontstonden in 2002 de Oranje Tijgers. De eerste spandoeken werden gemaakt, een logo werd bedacht, mascotte Toby de Tijger werd in het leven geroepen en langzaam groeiden de Oranje Tijgers. 

Toernooien, kampen en activiteiten zorgden voor verbinding en herinneringen. Voor veel jeugdleden was en is het jaarlijkse kamp hét hoogtepunt van het seizoen. Van kampeerboerderij Harmsdobbe in Bakkeveen, gevolgd door kamperen aan de Borglaan, vervolgens kampeerboerderijen in Dwingeloo, daarna jaren op het Ronostrand en uiteindelijk weer terug naar het eigen veld. 

Om krachten te bundelen stond kv Noordenveld in 2013 op het punt te fuseren met KC Rodenburg (dat later opging in KVW’22). Het plan leek rond, maar haalde uiteindelijk niet genoeg stemmen op de ALV. De club bleef zelfstandig en bouwde verder. Een jaar later werd het clubgebouw geprivatiseerd en in 2016 vierde Noordenveld het 40-jarig jubileum. 

Ondertussen werd en wordt er nadrukkelijk geïnvesteerd in de toekomst, met name in de jongste jeugd. En werd er gestart met de kangoeroes. (Eigenlijk is dit hetzelfde concept als jaren geleden, maar wat we toen kenden onder de naam ‘Welpen’. Voor de kinderen die nog te jong waren om wedstrijden te spelen, werd er getraind onder leiding van onder andere mede oprichtster Wieke Wieling). Dit concept werd dus onder een andere naam nieuw leven ingeblazen en gestart met een handvol kinderen. Al gauw bleek dit te werken: kinderen bleven hangen, namen vriendjes, vriendinnetjes, broertjes en zusjes mee, en ouders rolden langzaam maar zeker ook de club in. Met één duidelijke boodschap: “iedereen is welkom!”. 

Zelfs in de corona periode, toen veel sportverenigingen stil vielen, bleef Noordenveld kijken naar wat wèl kon. Dit was een gekke situatie: trainen op 1,5 meter afstand, wedstrijden zonder publiek en op social media wat leuke uitdagingen om betrokkenheid te houden. Dit bleek echter ook een ideaal moment om de accommodatie aan te pakken. De kleedkamers werden gemoderniseerd en voorzien van een nieuw likje verf. Het absolute hoogtepunt was echter wel de aanleg van twee hagelnieuwe kunstgrasvelden waar de vereniging al jaren om vroeg bij de gemeente. In eerste instantie waren we al blij met één, maar er kwam zelfs een tweede bij! 

De groei zette ook na de corona periode door. Met de OldStars werd opnieuw ingespeeld op een behoefte binnen de vereniging. Dit groeide razendsnel uit tot een grote en enthousiaste groep, zelfs met een wachtlijst. Met inmiddels 38 OldStars en een grote groep Kangoeroes is letterlijk iedere leeftijdscategorie vertegenwoordigd bij Noordenveld.

Altijd gezellig aan de Borglaan

Dat we momenteel de 330 leden aantikken is te zien, het is druk aan de Borglaan! Neem bijvoorbeeld een ‘normale’ zaterdag. Het begint al bij aankomst: als je een parkeerplek hebt gevonden, heb je eigenlijk je eerste overwinning al te pakken (tip: kom op de fiets). 

Ondertussen zijn er dan al mensen in alle vroegte bezig om de velden bladvrij te maken, het terras schoon te maken, de kantine voor te bereiden en uiteindelijk de eerste spellen klaar te zetten zodat om 10.00 uur de kangoeroes vol energie en zonder enige vorm van stress kunnen beginnen.

Een uurtje later begint misschien wel het knapste onderdeel van de dag: in een paar minuten wordt het hele veld omgetoverd: van één groot veld naar meerdere kleine veldjes, compleet met palen, lijnen, teams, coaches en scheidsrechters. En dan hebben we het nog niet eens over de wedstrijdkleding gehad: shirts, broekjes en rokjes die moeten kloppen, passen en er ook nog een beetje representatief uitzien (met dank aan de sponsoren). In de kantine wordt ondertussen liters ranja, koffie en thee weggeschonken alsof het een dorpsfeest is. Kleedkamers worden tussendoor even snel weer toonbaar gemaakt voor de volgende teams, scheidsrechters worden ontvangen, tegenstanders uit alle hoeken van het land rijden af en aan en het hele circus draait door. En zo gaat dat de hele dag door, wedstrijd na wedstrijd, team na team, tot een uur of vijf. Menig commercieel bedrijf zou jaloers zijn op deze strakke organisatie. 

Naast ledengroei is er ook weer groei in het niveau en de resultaten van de hoofdmacht. Promoties volgden elkaar op en inmiddels speelt het eerste, onder leiding van Jesper van Haastrecht, op het veld in de hoofdklasse en in de zaal in de overgangsklasse. Tegelijkertijd blijven we nuchter. Geen overdreven randzaken of topsport-fratsen, gewoon hard werken en lol hebben in wat je doet. (Al sluiten we een mooie sponsor met busjes voor de uitwedstrijden natuurlijk niet bij voorbaat uit.) 

Achter alles wat Noordenveld doet en heeft bereikt, zit één constante factor en drijvende kracht: onze vrijwilligers. Van een paar keer per jaar een bardienst tot wekelijks trainingen geven. Van een wedstrijd fluiten tot actief zijn in meerdere commissies. Daarin schuilt misschien wel de belangrijkste ongeschreven regel van kv Noordenveld: niemand is groter dan de club, maar zonder al die mensen is er geen kv Noordenveld. 

Wat maakt KV Noordenveld tot de club die het is

Toch is het lastig om in woorden te vangen wat Noordenveld nu écht maakt tot de club die het vandaag is. Natuurlijk zijn prestaties belangrijk en kampioenschappen de kers op de taart, maar het zit juist in alles daaromheen. Uiteindelijk zijn het vooral de ogenschijnlijk kleine dingen die het verschil maken. De nazit na een training, de derde helft, feestjes in de kantine, jeugdkampen die elk jaar groter worden, het springkussen bij eindfeesten, de darts-competitie, klaverjassen, beachkorfbal in de zomer, acties als NLdoet en sponsorcampagnes, de uren in de auto naar uitwedstrijden, supporters langs de lijn en een kaartje bij lief en leed. 

Voor velen is de vereniging een verlengstuk van thuis, lief en leed wordt met elkaar gedeeld, vriendschappen en huwelijken ontstaan, bij ziekte en overlijden wordt samen stilgestaan, vakanties worden met elkaar gepland en verjaardagen en de Rodermarkt worden met elkaar gevierd. Het zijn precies die momenten die zo normaal voelen, maar niet vanzelfsprekend zijn. We zijn ongelooflijk trots op de vereniging die we nu zijn!