Marcel Klein / Spiekerboks
PEIZE - Wanneer je binnenstapt bij Marcel Klein, zanger en gitarist van Spiekerboks, is het niet moeilijk om te raden waar zijn hart van overstroomt. Aan de wand hangen maar liefst vijf gitaren, in de hoek prijkt een drumstel en aan de wand een grote poster van Kiss. Naast hem staat een platenspeler en vol trots haalt hij een glimmende ronde schijf vinyl te voorschijn. ‘Dit zie je straks steeds meer terugkomen hoor, alleen zijn de platen niet meer standaard zwart, maar hebben ze een kleur zoals deze en ze zijn een stuk zwaarder. Prachtig spul,’ Klein lacht. Deze ruimte is slechts een klein deel van het huis welke muziek ademt, want ook in de woonkamer komt de muziek tot leven door de accessoires die er staan. Waar is deze passie voor muziek ontstaan?
Zijn moeder was zangeres en gitarist en als klein jongetje ging hij dan ook wel mee naar optredens. Zijn vader daarentegen was a-muzikaal, maar ging ook geregeld mee naar optredens. Klein was ongeveer vijf jaar oud toen hij de band Kiss voor het eerst voorbij zag komen. ‘Ik weet het nog heel goed! Zo’n zaterdagavond tafereel bij een gezin: gedoucht, pyamaatje aan, bakje met chips op schoot en een lekker glaasje drinken en samen met je ouders Avro’s Top Pop kijken. Ik was meteen helemaal weg van hun muziek en daarmee dus ook echt van rockmuziek. Toen ik ouder werd liep ik dan ook het liefst in zwarte kleding en van die grote scheuren in de broeken. Mijn moeder vond dat maar niets!’ De liefde voor de muziek deelt hij nu vooral met zijn schoonvader die ook graag naar optredens gaat van Madness en Deep Purple bijvoorbeeld.
Klein gaat naar de muziekschool, Algemeen Muzikale Vorming, en leert daar net als iedereen eerst de basis op de blokfluit. ‘Ik kon gewoon totaal geen noten lezen, nu nog niet hoor,’ lacht Klein. ‘Ik deed eigenlijk alles op gevoel. Zo hadden we in de woonkamer een orgel staan en een gitaar. Ik mocht heel graag op het orgel spelen. Mijn vader zei weleens: Hij speelt niet met lego, maar met het orgel.’ Door omstandigheden doet Klein langere tijd niets met muziek. Dit terwijl hij net op het punt staat om een keuze te maken welk instrument hij graag zou willen bespelen.
Wanneer hij op zich zelf gaat wonen in Peize besluit hij een drumstel te kopen en maakt zichzelf het drummen “eigen”. ‘Nou daar waren de buren niet altijd even blij mee hoor,’ zegt Klein. ‘Daarom heb ik uiteindelijk een gitaar gekocht, zodat er minder lawaai was en drummen deed ik alleen nog in de studio.’ Ook het gitaarspelen moest Klein zich nog “eigen’ maken en daarom ging hij eerst op les, maar de basis leer je door klassieke nummers te gaan spelen en dat was niet wat Klein wilde, want hij wilde gewoon liedjes spelen. De lessen werden gestaakt en Klein ging zelf aan de slag. In de tussentijd was hij nog steeds actief aan het drummen en kwam via via vaak terecht in bandjes. Zo heeft hij ook meerdere malen meegedaan aan Pais Pop als drummer. ‘Super leuke ervaring was dat! Je geeft je talent op en samen met alle andere talenten kom je dan in een “hoge hoed” terecht en zo werden er dus diverse bandjes gecreëerd. Met de band Spiekerboks en Pink Pais Project heb ik meegedaan aan Pais Sonic en de Paiser Crossroads. Dat is toch wel weer een andere insteek en kom je dus met een bestaande band op het podium te staan.’
Toen Klein een aantal jaren geleden, in hun huidige woning, met een paar vrienden in de woonkamer zat, op kratjes bier en een cajon bij gebrek aan meubels, ontstond spontaan het idee om samen een band op te gaan richten. De huidige band waar Klein in speelt ‘Spiekerboks’ is toen ontstaan, al is de samenstelling in de tussentijd wel veranderd. ‘We zijn toentertijd begonnen met drie personen. Vervolgens hebben we in verschillende bezettingen een aantal jaren gespeeld. Door het vertrekken van een aantal bandleden dreigde Spiekerboks uit elkaar te vallen en eigenlijk zouden we in maart stoppen door vertrek van een aantal, maar! We gaan door! Ik kwam Paul Middel, een oude vriend weer tegen en we besloten samen weer eens muziek te gaan maken. Het klikte als vanouds en we besloten om Spiekerboks nieuw leven in te blazen. We zijn dan ook doorgegaan onder de naam Spiekerboks, want dat bekt gewoon zo lekker en had inmiddels al wat naamsbekendheid. We hebben ons eerste optreden in de nieuwe bezetting gehad tijdens het Hoppa Festival. Ons genre is jaren 60 tot nu, akoestische popliedjes op ludieke wijze ten gehore brengen. Eén op één coveren doen wij niet aan, we spelen zoals het voor ons gewoon lekker bekt.’
Klein hoopt met Middel nog lange tijd door te kunnen gaan in de band Spiekerboks. Ze hebben net een nieuwe website: www.spiekerboks.com. Hierop staan ook de aankomende optredens vermeld en ze hopen uiteraard dat er nog meer bij zullen komen.
