Revanchegevoelens Memphis en Frenkie de Jong kunnen Oranje de weg wijzen

Het door Oranje gewonnen EK in 1988 was een hoogtepunt in de geschiedenis van het Nederlandse voetbal. De mannen van coach Rinus Michels hadden niet te klagen over geluk onderweg naar de finale tegen het CCCP van Lobanowski. Toch was het geen toeval dat Oranje het EK won. De sleutels tot het succes waren vertrouwen en revanche gevoelens die zo individuele kwaliteiten de ruimte gaven tot uiting te komen.

PSV had de Europa Cup I gewonnen en was hofleverancier. Doelman van Breukelen zorgde persoonlijk voor de prijs met de grote oren door de beslissende strafschop te stoppen tijdens de finale en blaakte van vertrouwen. Ronald Koeman had zijn beste seizoen in Nederland bij PSV, Frank Rijkaard was bij Ajax vertrokken na ruzie met Cruijff en zinde op revanche. Van Basten was lang geblesseerd geweest en wilde eigenlijk helemaal niet naar het EK omdat Michels hem óf aan de linkerkant wilde gebruiken of hij zou op de bank plaatsnemen. De eigenzinnige spits legde een advies van zijn leermeester Cruijff naast zich neer die adviseerde helemaal niet te gaan. Verder was daar natuurlijk Ruud Gullit die met AC Milan de wereld veroverde met spectaculair en on-Italiaans voetbal.

Oranje speelde uitstekend in de openingswedstrijd tegen de latere opponent in de finale, Rusland, maar verloor door een verrassende goal van back Rats en dankzij geweldig keeperswerk van Rinat Dassaev, de Russische doelman die schier onpasseerbaar bleek. Michels greep in na de nederlaag. Van Basten kwam, Bosman ging eruit en ook Erwin Koeman speelde zich in de basis ten koste van Van ’t Schip. Het gevolg is bekend. Nederland speelde nog altijd niet sterk, maar van Basten toonde zich de God van het veld tegen de Engelsen, Kieft was de gelukkige tegen Ierland met een even historisch als gelukkig doelpunt. Daarna wachtte de halve finale tegen Duitsland. In het hol van de leeuw, in het Volksparkstadion van Hamburg kwamen alle revanchegevoelens van de verloren WK finale in 1974 en de haatgevoelens tegen de Duitsers bij elkaar. Ook een achterstand door een belachelijke strafschop bracht het vertrouwen van Oranje niet aan het wankelen. Oranje speelde de beste wedstrijd in jaren en het was opnieuw van Basten die hoogst persoonlijk de Duitsers uit het toernooi knikkerde door de legendarische pass van Wouters achter Immel te glijden. Commentator Evert ten Napel, de beste in zijn soort ooit, droomt er nog van. De finale tegen de Russen, ofwel het Gemene Best van onafhankelijke Staten was eigenlijk een formaliteit. Het vertrouwen van Oranje was na die wedstrijd tegen Duitsland alleen maar gegroeid en onbreekbaar. Van Breukelen was weer niet te passeren en stopte opnieuw een strafschop. Van Basten scoorde de mooiste en belangrijkste goal uit zijn loopbaan en Gullit deed op het beslissende moment wat hij moest doen. Een voorzet van Erwin Koeman achter Dassaev koppen.

Bondscoach Ronald Koeman moet het nu doen met Bijlow, Vlekken of Verbruggen in het doel. Ver van het eigen doel voetballen lijkt dan ook de beste tactiek. Gakpo, Koopmeiners, Malen en Simons zijn aardige voetballers maar gaan het verschil niet maken. De mannen die Oranje aan de hand zouden kunnen nemen zijn lang geblesseerd geweest en het is maar de vraag of zij op tijd fit zijn om aan de start te verschijnen. De blessures van Frenkie de Jong en Memphis Depay zouden echter wel eens de sleutel voor Oranje naar succes kunnen zijn. Net als Wijnaldum zinnen ze op revanche. Willen ze de wereld laten zien wat ze kunnen. Malen verloor de finale van de Champions Leaque, Stefan de Vrij verloor de beslissende wedstrijd om het kampioenschap in Italië. Van Dijk is veel bekritiseerd en hij en Gravenberch werden derde met Liverpool op een straatlengte afstand van Manchester City. Brobbey kende een dramatisch seizoen bij Ajax. Wijnaldum koos voor een avontuur in de Arabische Zandbak waar hij loopt te oreren dat het niveau daar heel aardig is.

De halve finale tijdens het EK in 1988. Van Aerle, van Tiggelen, Erwin Koeman, Arnold Muhren, Jan Wouters. Geen Europese topvoetballers. Ze wilden revanche op de Duitsers. Net als van Basten, Gullit, Rijkaard, Ronald Koeman, Vanenburg en van Breukelen. Wél Europese top. Want hoeveel vertrouwen en revanchegevoelens er ook zijn, resultaat komt er nooit zonder kwaliteit. Of de sleutels op tijd geslepen zijn is de vraag, maar Frenkie de Jong en Memphis Depay zijn de enigen die de weg naar succes kunnen openen.