Stoelendans bij D66: ‘In je eentje kom je niet zo ver’

WESTERKWARTIER - Het fractievoorzitterschap van D66 Westerkwartier is overgegaan van Rogier van ‘t Land naar Annelie Bonnet. Een logische stap na de periodes die Rogier al achter zich heeft liggen en de opmars van Annelie. Een moment dat verder niet met confetti of champagne is ingeluid; simpelweg een kwestie van: ‘die stoel moet niet aan je blijven plakken en jij niet aan die stoel.’ Wel een mooi moment om dit duo eens uitgebreid te spreken.

‘Het is een regel binnen D66 dat je na drie periodes ruimte maakt voor opvolging’, vertelt Rogier. Zelf werd hij een jaar of twintig terug actief voor de partij. ‘D66 trok me aan, omdat ze veel aandacht voor het onderwijs hebben. En omdat er gekeken wordt naar hoe we met de wereld omgaan. Wat behouden we voor de toekomstige generaties?’ Hij haalt het ‘te gehypete’ touwtje in de brievenbus aan dat D66-prominent Jan Terlouw inzette als metafoor voor een maatschappij die vroeger veel veiliger en vertrouwder was en om zijn zorgen te uiten over het klimaat en de ik-cultuur.

Voordat hij actief werd voor D66 bekleedde Rogier functies in Dorpsbelangen van Niezijl en Aduard. ‘In Niezijl was het onderdeel van de koop van het huis’, lacht hij. ‘Ik heb er geen moment spijt van gehad.’ In de onderhandse verkoop stelde de verkoper als eis dat zowel Rogier als zijn vrouw zich actief zouden inzetten in het dorp. In 2019 trok hij als fractievoorzitter de kar bij D66 bij de vorming van de nieuwe gemeente Westerkwartier — daarvoor was de partij alleen actief in Leek en Zuidhorn. Inmiddels loopt alles volgens Rogier ‘lekker’.

Als politicus wil hij soms het liefst ‘saai en voorspelbaar zijn’. ‘Het moet altijd wel duidelijk zijn voor de kiezer waar je voor staat.’ Lachend haalt hij de anekdote aan van een landelijke verslaggever die in verkiezingstijd terugging naar zijn geboorteplaats Lutjegast en enthousiast vroeg op wie een dorpsbewoonster zou stemmen, waarna ze simpelweg zei: ik kijk gewoon op de lijst naar wie ik ken. ‘En dat hoor je dan, en je weet dat op dat moment bijna niemand je daar nog kent...’

Nieuwe voorzitter

Sinds de overdracht op 1 augustus is Annelie fractievoorzitter, Rogier blijft actief als raadslid. ‘De basis van D66 is de sociale democratie’, vult ze aan. Zelf werd ze in 2019 lid van de partij en vanaf 2020 echt actief om iets bij te dragen aan de gemeenschap. ‘Dat was in de Covid-periode en ik vond dat er vooral voor de jongere generatie veel kapotgemaakt werd.’ Ook het belang van duurzaamheid sprak haar aan bij D66. ‘Vooral de realistische blik erop, want PRO vind ik te activistisch, maar de andere partijen zijn naar mijn idee niet ambitieus genoeg. Ik vind het belangrijk na te denken over wat voor wereld we achterlaten. Inclusie speelt daarin ook een rol. Bij D66 is het: we laten niemand vallen, maar je moet je wel zelf inzetten waar dat kan.’

De allereerste fractievergadering die ze bijwoonde, bleef in haar geheugen gegrifd. ‘Dat ging over een gedempte sloot’, lacht ze.

Rogier haast zich aan te vullen dat het niet alleen om die ene sloot ging: sloten zijn een belangrijk onderdeel van het landschap in het Middag-Humsterland. Politiek in een plattelandsgemeente vraagt soms om een eigen insteek, vindt Annelie. ‘D66 is in de randstad wel zwart-witter. Ik denk dat we hier praktischer handelen. Ik ben opgegroeid in Oegstgeest’, vervolgt ze, ‘en daar vinden ze me wel eens te rechts. Dat is mijn Westerkwartierse plattelandsmentaliteit: doe eens genuanceerder over die boeren.’

Ze vindt de manier waarop politiek bedreven wordt in het Westerkwartier heel prettig. ‘We mogen echt in onze handen knijpen’, stelt Annelie. Als bestuurslid van de Nederlandse Vereniging voor Raadsleden bezoekt ze onder andere gemeenteraden door het hele land. ‘Hier respecteren we elkaar, alle 33 als individu. We kunnen in de raadszaal stevig discussiëren, maar doen daarna gewoon weer een drankje met elkaar.’ Door deze manier van politiek bedrijven, wordt er veel bereikt. ‘In je eentje kom je niet zo ver’, zegt Annelie waarbij Rogier instemmend knikt.

Verder in de oppositie

De partij was de afgelopen verkiezingen dichtbij een plekje in de coalitie. ‘We hadden één derde meer stemmen, maar grepen toch net naast die derde zetel. Dan hadden we misschien wel aan tafel gezeten’, zegt Rogier. Annelie was dan geen fractievoorzitter, maar wethouder geworden. Voorlopig zitten ze weer samen in de oppositie, in een periode waarin volgens Rogier ‘hele duidelijke keuzes’ gemaakt moeten worden. ‘In de fase waar de gemeente nu zit, moet er voor het eerst echt bezuinigd worden. Dat vraagt om principiële keuzes.’

Rogier maakt zich zorgen over de financiële ladder die de coalitie in haar akkoord heeft gepresenteerd, waarin zou staan dat de gemeente voor het wettelijke minimum gaat. ‘Maar wat is dat dan? Wanneer is een weg volgens het wettelijke minimum veilig?’ Beiden zien nog ruimte in de OZB voor bedrijven — in het Westerkwartier maar de helft van andere Nederlandse gemeenten — maar constateren dat die pas laat wordt ingezet als de ladder gevolgd wordt. ‘Ga je dan voorzieningen schrappen of toch die OZB verhogen?’

Veel andere voornemens in het coalitieakkoord juichen ze toe, al is er enige scepsis over de haalbaarheid. Die haalbaarheid zal de komende raadsperiode wel blijven domineren. Dit duo is er klaar voor. ‘Mocht de coalitie denken dat wij toch wel meestemmen, dan is dat een denkfout’, neemt Annelie stelling in.