Wietse Lap is voorzitter van de Paiser Hopsingers: ‘zing mee in ons projectkoor!’

Wietse Lap is voorzitter van de Paiser Hopsingers. “Wij zijn een gemengd koor dat liedjes zingt uit de jaren zestig tot en met heden. Het zijn evergreens en Hollandse liedjes; we zijn nadrukkelijk geen popkoor. Dat heeft ook te maken met de leeftijd: onze gemiddelde leeftijd ligt rond de 73 jaar, en we hebben op dit moment 45 leden.
We hebben in januari een dirigentenwissel gehad, en dat heeft tot nu toe heel goed uitgepakt. Onze nieuwe dirigente, Pascal van Ommen, is net 21 jaar geworden en heeft sinds 1 januari het stokje overgenomen. Ondanks dat leeftijdsverschil is er van beide kanten meteen een hele goede klik. En dat is wel belangrijk, want de leden moeten plezier hebben en houden in het zingen; vandaar dat het zoveel uitmaakt hoe een dirigent tussen de koorleden in staat.
Volgende week maandag beginnen we weer met de repetities, en dan gaat onze blik meteen op kerst gericht. Vorig jaar hebben we, door de dirigentenwissel, helaas geen kerstoptredens gehad. Dat heeft ons destijds ook zo’n twintig leden gekost. Daarom starten we nu een projectkoor: we hopen dat er nieuwe mensen willen aanhaken, in eerste instantie tot en met kerst, maar natuurlijk hopen we dat ze daarna ook gewoon lid blijven. Aanmelden kan via info@paiserhopsingers.nl, en ook via onze website en social media houden we mensen op de hoogte.
Iedereen tussen de 8 en 80 is welkom, al hopen we vooral mensen tussen de 50 en 60 aan te trekken. We hebben namelijk best veel oudere leden, waarvan een aantal boven de tachtig. Onze enige stelregel is dat je tijdens een optreden moet kunnen staan en jezelf zelfstandig kunt bewegen. Voor de rest geldt: iedereen kan zingen, en onze dirigent bepaalt vervolgens wat voor stem je hebt.
Wat ons uniek maakt in de regio, is dat we ieder jaar vier kerstconcerten geven, verdeeld over drie plaatsen: twee keer in Peize, één keer in Norg en één keer in Roden. Maar het is niet alleen de muziek die ons bindt; we delen binnen het koor ook echt lief en leed met elkaar. Als er iemand overlijdt, houden we een gedenkavond met een foto en het levensverhaal van diegene. Dat warme gevoel is precies waarom we hopen dat mensen gewoon eens komen kijken op een maandagavond. Het verplicht tot niets.”



