De vakantie ien aantocht
Et veurjoar komt er weer aan. Veur vaste gasten op campings wordt et weer n mooie tied. Zo tegen Poasen binnen Babette en Henk ok weer ien heur chalet te vienden, ze hemmen zin ien weer n mooi seizoen op e camping met allerlei activiteiten.
Henk gijt altied allinneg noar de kloaverjasoavends, Babette holdt er niet van. Sums het er geluk en valt er ien e priezen, dan komt er met n puut vol karbonoades of een dreuge worst weer thuus. Mor et mooiste van alles is de noazit, lekker ouwehoeren met andere vaste gasten en doar komt ok draank bij te kieken vanzelf en niet n klein beetje. De eerste kloaverjasoavend van et nije seizoen gijt Henk geliek weer op pad, hij er het zin aan. Noa t koarten het e bierpomp et alweer smoordrok. Henk wiet ok van iennimmen en as je veul bier drinken, moe -je ok veul pissen. As de kantine sluut gijt elkeneen weer noar zien chalet toe. Zo ok Henk, onderwegens noar huus het er de eerste boom al te pakken, dan huft er de wc ien et chalet niet bruken. Hij wil Babette niet wakker moaken. Hij sluupt noar binnen, kleedt hum uut en kropt noast Babette op berre. Hij valt as n blok ien sloap. Lang duurdt et niet, de volle bloas speult op. t Liekt hum beter om mor even ien buten pissen. Ien zien ondergoed en op slippers lopt er noar buten, mor ien je eigen tuun goa je niet stoan te pissen. Hij lopt doarom even wat verder en bij n dikke boom blift er stoan. Hij gooit zien leuter noar buten en zucht van opluchting, de druk is ok wel hiel hoog oplopen. Hij lopt weerom, gijt veurzichtig noar binnen en kropt weer op berre. Gelukkeg vernimt Babette niks.
De volgende mörgen wordt Henk wakker van geroezemoes om et chalet hin. Hij heurt de stem van Babette: ‘Henk het guster te kloaverjassen west, mor is vannacht niet thuus kommen. Hij zal wel weer te veul zopen hemmen en nou moe-wij hum zoeken. Hij leit vast aargenswoar zien roes uut te sloapen’. ‘Bliksem’ denkt Henk, ‘mor wel leit er dan noast mij?’. As et stil is, stapt Henk hiel veurzichteg uut berre en lopt et chalet uut. Et is hielemoal zien chalet niet, et is et chalet van e buurvrouw! Snel lopt Henk noar zien eigen chalet, dut de kleren aan en zet n kop kovvie. Met zien kop koffie gijt er op et terras zitten en al gauw lopt er één veurbij en die kikt heul verboasd: ‘Henk? Doe hier? De heule camping lopt noar dij te zoeken, ik zil ze gauw woarschouwen en zeggen dast gewoon thuus bist’.
Even loater komt de heule meute aanzetten, Babette veurop. Ze lopt op Henk òf en omhelst hum geliek: ‘Och Henk jonge, wat i-der gebeurd, ik bin zo bliede dat ik dij weer zie’. En ien zien oren sist ze: ‘Noar binnen, k wil wieten wat er gebeurd is’. Binnen dut Henk zien verhoal. Et gezicht van Babette stijt op onweer. ‘As ik et goed begriep, hestoe vannacht bij de buurvrouw op berre sloapen?’. As dat goed tot heur deurdringt, begunt ze keihard te lachen. ‘En de buurvrouw’ vragt ze, ‘had die niks ien e goaten?’. ‘Ik denk et niet’ antwoordt Henk, ‘ze het al die tied deursloapen, ’t is n diepe sloaper kennelk, volgens mij slept ze nou nog’. ‘As t weer kloaverjassen gijst, dan blief ik wakker, net zolang totdast weer thuus bist. Dan doe ik de deur op slöt en leg de sleutel onder mien kussen. En as t pissen moest, dan gijst mor noar de wc zunder deur te spoelen, want dit nooit weer. Mor beter is t nog om minder te zupen’ zo besluut Babette.
Eelke Solle
Mientje: “Elk proat van mien zupen, gieneen van mien dorst!”
